Creating happiness with Buddhist psychology
Main Article Content
Abstract
Happiness is something that everyone has the desire and demand. Happiness is satisfied
with their own lives and put their dreams on which they are made. Obtaining material and career
success It gives us satisfaction and escalation only. but it creates happiness just outside and may
not stay with us forever and permanently. True happiness comes from the inside of our minds.
The development of humans to be happy is the purpose of Buddhism is the principle of
Buddhism. that human beings will be noble and happy by practice and development. It is not an
appeal to any aspiration for anything. Happiness according to Buddhist principles can be divided
into many levels. with advantages and disadvantages and different methods of development. The
development of happiness. according to the Buddhist principles is not just about making people happy. But regardless of the consequences to be caused by the social environment on their own
does not cause distress or problems in the development and rise to become happy without
suffering altogether.
Article Details
Section
References
ประเวศ วะสี. (2544). การพัฒนาพลังสร้างสรรค์ขององค์กร. กรุงเทพฯ : หมอชาวบ้าน.
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2539). จิตวิทยาสู่จิตภาวนา. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ : มูลนิธิพุทธธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). พจนานกรมพุทธศาสตร์: ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์
จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมัชชาสุขภาพแห่งชาติ. (2548). สมัชชาสุขภาพแห่งชาติว่าด้วยความอยู่เย็นเป็น. กรุงเทพฯ : สํานักงานปฏิรูป
ระบบสุขภาพแห่งชาติ.
อภิชัย มงคล. (2545). โครงการจัดทำโปรแกรมสำเร็จรูปในการสำรวจสุขภาพจิตในพื้นที่ปี พ.ศ.2545. นนทบุรี :
กรมสุขภาพจิต.
ชมพูนุท ศรีจันทร์นิล. (2552). จิตวิทยาแนวพุทธ: แนวทางเพื่อการเยียวยาและพัฒนาจิตใจมนุษย์.
วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ปีที่ 29 ฉบับที่ 4. หน้า 188.
โสรีช์ โพธิแก้ว. 2560. การปรึกษาเชิงจิตวิทยาในแนวพุทธธรรม. เอกสารการสอน การปรึกษาเชิงจิตวิทยาตาม
หลักพระพุทธศาสนา. หน้า 1-25. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัณฐิกา ชัยสวัสดิ์. (2546). ภาวะความสุขและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของหญิงตั้งครรภ์ที่มาฝากครรภ์ ณ
โรงพยาบาลจุฬาภรณ์วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต (สุขภาพจิต). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดวงพร หิรัญรัตน์. (2543). ผลของการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุํมตามแนวโรเจอร์สต่อความสุขของเด็กกําพร้าใน
สถานสงเคราะห์. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต (จิตวิทยาการปรึกษา). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย
จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พนิดา คะชา. (2551). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความในการทํางานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลศูนย์ในเขตภาค
ตะวันออก. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตร์มหาบัณฑิต (การบริหารการพยาบาล). ชลบุรี : บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยบูรพา.
อภิพร อิสระเสนีย์. (2549). ความสุขและความสามารถในการเผชิญปัญหาของกลุ่มครูอาสาสมัครในพื้นที่ประสบ
ภัยสึนามิ. วิทยานิพนธ์วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต (จิตวิทยาการปรึกษา). เชียงใหมํ : บัณฑิต
วิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Francis. L. J. (1999). Happiness is a thing calls stable extraversion: A further examination of
the relationalship between the Oxford Happiness inventory and Eysenck. s
dimensional model of personality and gender. (Personality and Individual Differences. 23
(3) : 5 – 11. p 6.
Lu. L. & Argyle. M. Happiness and cooperation. Personality and Individual Differences. 12 (1991):
1019 – 1030.
Wittmann. P. (2003). A Guide to Happiness for the Third Millennium. Chiang Mai: Sangsilp
Printing. p. 5 – 7.
Diener. E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin. Vol 95 : p.542 - 575.