ศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศไทยยุคดิจิทัล

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยนี้ เป็นวิจัยเชิงเอกสาร มีวัตถุประสงค์ คือ (1) เพื่อศึกษาสภาพแวดล้อมทางสังคมใน ยุคดิจิทัล (2) เพื่อศึกษาผลกระทบยุคดิจิทัลที่มีต่อพระพุทธศาสนา (3) เพื่อเสนอแนวทางการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาที่เหมาะสมกับสังคมยุคดิจิทัล ผลการวิจัยพบว่า ในยุคดิจิทัลนั้น สภาพแวดล้อมทางสังคม พระสงฆ์ องค์กรสงฆ์ควรต้องมีพระสงฆ์ที่ศึกษาและพัฒนาในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศให้มากขึ้น โดย อาศัยความเจริญทางเทคโนโลยีเผยแผ่ธรรมผ่านอินเทอร์เน็ตหรือช่องทางอื่น ๆ ผลกระทบของเทคโนโลยี สารสนเทศต่อพุทธศาสนา ด้านบวกคือ พระสงฆ์ไทยมีผลสัมฤทธิ์ในการเรียนบาลีและสามัญดีขึ้น มีการ เผยแผ่พระพุทธศาสนาไปได้ทั้งในและต่างประเทศในช่องทางสื่อดิจิทัล เยาวชนได้ศึกษา พระพุทธศาสนาในระบบสื่อแบบมัลติมิเดียได้มากขึ้น และการแจ้งข่าวสารคณะสงฆ์ได้เร็วขึ้นใน ช่องทางดิจิทัล ผลด้านลบ คือ การใช้งานที่ไม่ควรของพระสงฆ์ในการแชร์ภาพ การโพสต์ภาพที่ไม่ดี เป็นผลให้เกิดความเสื่อมศรัทธาในพระพุทธศาสนา พระสงฆ์ไม่ได้รู้จักการแบ่งเวลาในการกำจัดกิเลส และการทำกิจวัตรของสงฆ์ และเกิดผลกระทบการรักษาพระธรรมวินัยในการใช้สื่อโซเชียลในด้านที่ เป็นภัยต่อเพศสมณะ แนวทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่เหมาะสมกับสังคมยุคดิจิทัล คือ เผยแผ่ พระพุทธศาสนาในช่องทางสื่อโซเชียลต่าง ๆ เช่น สังคมในเฟสบุ๊ค (Facebook). ไลน์ (Line). ยูทูป (Youtube) และเว็ปไซต์ (www.)