การพัฒนาการเรียนรู้ภาษาจีนด้วยชุดกิจกรรมร่วมกับเกมต่อคำศัพท์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนพิงครัตน์
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์การวิจัย 3 ประการ คือ (1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการ
เรียนของนักเรียนที่เรียน รู้ด้วยชุดกิจกรรมร่วมกับเกมต่อค าศัพท์ตามเกณฑ์ร้อยละ 60 (2) เพื่อ
เปรียบเทียบทักษะการอ่านออกเสียงของนักเรียนที่เรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมร่วมกับเกมต่อคำศัพท์ตาม
เกณฑ์ร้อยละ 60 และ (3) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมร่วมกับ
เกมต่อค าศัพท์ กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยคือนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียน
พิงครัตน์ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2564 จ านวน 1 ห้อง จ านวน 10 คนได้มาโดยการเลือก
แบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมีจ านวน 4 เครื่องมือคือ (1) แผนการจัดการเรียนรู้รายวิชา
ภาษาจีนที่ใช้ชุดกิจกรรมร่วมกับเกมต่อค าศัพท์ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้จำนวน 2 แผนใช้เวลา
สอน 5 ชั่วโมงที่ผ่านการประเมินคุณภาพอยู่ในระดับดีถือว่ามีความเหมาะสมในการนำไปใช้ได้
(2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบเลือกตอบ 4 ตัวเลือกจ านวน 20 ข้อ (p=.20-.80,
r=.20-.50, =.75) (3) แบบวัดทักษะการอ่านออกเสียงภาษาจีนแบบตรวจสอบรายการจ านวน 10
ข้อ (IOC=.67-1.00) และ(4) แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมร่วมกับ
เกมต่อคำศัพท์แบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับจ านวน 10 ข้อ (IOC=.67-1.00) การศึกษาวิจัยนี้เป็น
งานวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียวทดสอบหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบไปด้วย
สถิติบรรยายพื้นฐานคือค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (M) และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สูงกว่า
เกณฑ์ร้อยละ 60 (M=17.40, SD=2.68,%=87.00) 2) ทักษะการอ่านออกเสียงของนักเรียนชั้น
ประถมศึกษาปีที่ 6 สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 (M=7.95, SD=1.46, %=79.50)และ3) ผลการศึกษา
ระดับความพึงพอใจของนักเรียนในภาพรวมนักเรียนมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (M=4.50,
SD=0.44)
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ ภาษาจีน กลุ่มสาระการเรียนรู้
ภาษาต่างประเทศ. ส านักคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ, กรุงเทพฯ:
โรงพิมพ์ สกสค.ลาดพร้าว.
เจษฎา วารี. (2557). ทักษะการออกเสียงภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
โรงเรียนเปี่ยมสุวรรณวิทยาที่เรียนรู้แบบร่วมมือและแบบเน้นปฏิบัติ . วิทยานิพนธ์ปริญญา
มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี กรุงเทพมหานคร.
ณัฐดนัย อินทรสมใจ. (2564). การใช้เกมค าศัพท์ภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาความสามารถในการสะกดคำ
และจดจำคำศัพท์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นภาลักษณ์ ตั้งอรุณศิลป์. (2559). การสร้างชุดกิจกรรมการเรียนวิชาภาษาจีนขั้นพื้นฐานเพื่อ
พัฒนาการจ าอักษรจีนโดยใช้เทคนิคมอร์ฟฟิ่งร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือ สำหรับนักเรียนชั้น
มัธยมศึกษาปีที่ 4. มหาวิทยาลัยบูรพา.
บุญเกื้อ ควรหาเวช. (2542). นวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2535). หลักการวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 3 กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาสน์.
ประสาท อิศรปรีดา. (2541). ความพึงพอใจ. กรุงเทพมหานคร: กราฟิกอาร์ต.
ทิศนา แขมมณี. (2550). รูปแบบการเรียนการสอนทางเลือกที่หลากหลาย. กรุงเทพมหานคร:
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Cruickshank, D.R. (1997). A first Book of Game and Simulation. Belmont, California:
Wedsworth.
Good, C.V. (1973). Dictionary of Education. New York :McGraw-Hill.