ประสิทธิผลการบริหารโครงการพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาตามหลักอปริหานิยธรรมของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต ๒

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ปาริชาติ สายคำ

บทคัดย่อ

สารนิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์คือ ๑) เพื่อศึกษาระดับประสิทธิผลการบริหารโครงการพัฒนาข้าราชการครูและ
บุคลากรทางการศึกษาของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต ๒ ๒) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลการ
บริหารโครงการพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาตามหลักอปริหานิยธรรมของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
ประถมศึกษาลำพูน เขต ๒ โดยจำแนกตามปัจจัยของบุคคล ๓) เพื่อเสนอแนวทางการเพิ่มประสิทธิผลการบริหารโครงการ
พัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาตามหลักอปริหานิยธรรมของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
ลำพูน เขต ๒
ผลการวิจัยพบว่า
๑. ระดับประสิทธิผลการบริหารโครงการพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาของสำนักงาน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต ๒ พบว่า ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x ̅= ๓.๕๓, S.D. = ๐.๓๕) เมื่อ
จำแนกเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านการพัฒนา และด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ด้านการ
ผลิต ๒. ผลการเปรียบเทียบประสิทธิผลการบริหารโครงการพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาของ
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต ๒ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ข้าราชการครูและ
บุคลากรทางการศึกษาที่มีเพศต่างกัน อายุต่างกัน ระดับการศึกษาต่างกัน และประสบการณ์ต่างกัน มีความคิดเห็น
ต่อประสิทธิผลไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย ส่วนข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาที่มีตำแหน่ง
ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อประสิทธิผลแตกต่างกัน จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย ๓. แนวทางเพิ่มประสิทธิผลการ
บริหารโครงการพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาตามหลักอปริหานิยธรรมของสำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต ๒ ควรประยุกต์หลักอปริหานิยธรรมเพื่อเพิ่มประสิทธิผลการบริหารดังนี้ (๑)
ด้านการหมั่นประชุมกันเป็นเนืองนิตย์ คือ มีการดำเนินการประชุมบุคลากรอย่างสม่ำเสมอ (๒) ด้านการพร้อมเพรียง
กันในการประชุม คือ อุทิศเวลาของตนเพื่อปฏิบัติภาระกิจให้เสร็จทันเวลา (๓) ด้านไม่บัญญัติสิ่งใหม่ ๆ ตามอำเภอใจ
คือ ยึดระเบียบ ข้อบังคับ กฎหมายเป็นหลัก (๔) ด้านการเคารพนับถือผู้มีอาวุโส และรับฟังคำแนะนำ คือน้อมรับ
คำแนะนำตักเตือนจากทุกฝ่าย (๕) ด้านการไม่ข่มเหงหรือล่วงเกินสตรี คือบุคลากรชายให้เกียรติและความเสมอภาค
ต่อสตรี (๖) ด้านการเคารพสักการะปูชนียสถาน ปูชนียวัตถุ รูปเคารพต่างๆ คือ เคารพสักการะปูชนียสถาน ปูชนีย
วัตถุ รูปเคารพต่าง ๆ (๗) ด้านการให้ความคุ้มครองคนดีมีศีลธรรมให้อยู่ในชุมชนอย่างปลอดภัย คือ ข้าราชการครู
และบุคลากรทางการศึกษาให้ความคุ้มครองครดีมีศีลธรรมให้อยู่ในชุมชนอย่างปลอดภัย

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

กลุ่มบริหารงานบุคคล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต ๒. รายงานการประชุมสรุปผลการ

ดำเนินงานโครงการตามตัวชี้วัดประจำปีงบประมาณ พ.ศ.๒ ๖๒.

จาตุรนต์ ฉายแสง. ๘ นโยบายการศึกษา. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงศึกษาธิการ, ๒๕๕๖.

ชัยวัฒน์ ถิระพันธุ์ และปาริชาต สถาปิตานนท์. การประชุมอย่างสร้างสรรค์. กรุงเทพมหานคร : ม.ป.ท., ๒๕๔๗.

ชูศรี วงศ์รัตนะ.เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. พิมพค์ร้ังที่ ๑๑. กรุงเทพมหานคร : ไทเนรมิตกิจอินเตอร์โปรเกรส

ซิฟ จำกัด, ๒๕๕๒.

ธัญญลักษณ์ วีระสมบัติ. การใช้Competency เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการฝึกอบรมในองค์การ. กรุงเทพมหานคร

: บริหารธุรกิจ, ๒๕๔๖.

พระธรรมปิฎก ป.อ. ปยุตฺโต. พจนานุกรมพุทธศาสตร์. ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ ๑๒ .กรุงเทพมหานคร :

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๖.

พัชสิรี ชมพูค า. ๒๐๐๙. องค์การและการจัดการ Organization and Management.

กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แมคกรอ-ฮิลวิจิตร อาวะกุล, ๒๕๕๒.

พิทยา บวรวัฒนา. ทฤษฎีองค์การสำหรับรัฐประศาสนศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย, ๒๕๓๑.

ยุทธพงษ์ กัยวรรณ์. พื้นฐานการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาศาสตร์, ๒๕๕๓.

ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒ . กรุงเทพมหานคร : นานมี บุ๊คส์ พับลิเคชั่นส์,

๒๕๔๖.

รุ่ง แก้วแดง และชัยณรงค์ สุวรรณสาร. แนวคิดเกี่ยวกับประสิทธิผลและประสิทธิภาพองค์การประมวลสารชุดวิชา

ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารการศึกษาหน่วยที่ ๙-๒. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยสุโขทัย

ธรรมธิราช, ๒๕๓๖.

วิจิตร อาวะกุล. การฝึกอบรมและพัฒนาบุคลากร. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๐.

วิทยา ด่านธำรงกูล. การบริหาร. กรุงเทพมหานคร : เธิร์ดเวฟ เอ็ดดูเคชั่น, ๒๕๔๖.

วิสูตร จิระดาเกิง. การบริหารโครงการ แนวทางปฏิบัติจริง. พิมพ์ครั้งที่ ๓. ปทุมธานี : วรรณกวี, ๒๕๕๒.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำพูน เขต ๒. แผนอัตรากำลังข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา

ปี พ.ศ. ๒ ๖๓-พ.ศ. ๒ ๖ . ข้อมูลครูนักเรียน ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๖๓. หน้า ๑๕.

สิน พันธุ์พินิจ. เทคนิคการวิจัยทางสังคมสาสตร์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท จูนพับลิชชิ่ง จำกัด. ๒๕๔๗.

อภินันต์ จันตะนี. การใช้สถิติวิเคราะห์ข้อมูล สำหรับการวิจัยทางธุรกิจ. คณะวิทยาการจัดการ : มหาวิทยาลัยราช

ภัฏพระนครศรีอยุธยา, ๒๕๔๙.

(๒) วิทยานิพนธ์

ถนัด ไชยพันธ์. “การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อการส่งเสริมประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์กรปกครอง

ส่วนท้องถิ่น จังหวัดอุบลราชธานี”. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษ ีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสน

ศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๐.

ประยงค์ พรมมา. “การบริหารงานตามหลักอปริหานิยธรรมขององค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น”. วิทยานิพนธ์

พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง

กรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๖.

พระครูนิติจันทโชติ ธรรมนูญ จนฺทโชโต. “โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุหลักพุทธบูรณาการในการแก้ไขปัญหาภัย

แล้งของชุมชนในจังหวัดนครสวรรค์”. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐ

ประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๒.

พระมหาจีรพันธ์ ธมฺมปสฎโฐ (นำประเสริฐ). “ประสิทธิผลการบริหารกิจการของคณะสงฆ์จังหวัด กาญจนบุรี”.

วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร ์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัย

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๔.

พิศณุพงศ์ กล้ากสิกิจ. “ต้นแบบการพัฒนาประสิทธิผลการบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองในจังหวัด

กำแพงเพชร”. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย :

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๒.

พีรพล ไชยณรงค์ศักดิ์. “ประสิทธิผลการดำเนินงานตามแผนพัฒนาท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่

อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา”. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิต

วิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๒.

พีรพล ไชยณรงค์ศักดิ์. “ประสิทธิผลการดำเนินงานตามแผนพัฒนาท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่

อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา”. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิต

วิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๒.

ภูษิต วิเศษคามินทร์. “ประสิทธิผลการนำนโยบายการแก้ปัญหาจราจรไปปฏิบัติของกองบังคับการตำรวจจราจร”.

ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหา

จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๓.

เสนอ อัศวมันตา. รูปแบบการบริหารจัดการตามหลักอปริหานิยธรรมขององค์การ บริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี. ดุษฎี

นิพนธ์พุทธศาสตรดุษ ีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหา

จุฬาลงกรราชวิทยาลัย, ๒๕๕๗.

(๓) วารสาร

พระมหาสงวน สีละวงศ์. การประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรมของศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพบ้านกุดนาขาม อำเภอเจริญ

ศิลป์ จังหวัดสกลนคร. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. ปีที่ ๘ ฉบับที่ ๑ (มกราคม ๒๕๖๔): ๒๐๑.

( ) สื่ออิเลกทรอนิกส์

วิพุธ อ่องสกุล และ ภาณุ เชาวน์ปรีชา. หลักการบริหารโครงการที่ ดี . [ออนไลน์ ]. แหล่งที่ม า :

https://www.sbdc.co.th/knowledge/article/64/หลักการ. [๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๔].

สโรช สันตะพันธุ์. พระพุทธศาสนากับหลักพื้นฐานก หมายมหาชน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : www.pub-

law.net/. [๑๕ มีนาคม ๒๕๖๔].

๒. ภาษาอังกฤษ

Fiedler.F.E.. A Theory of Leadership effectiveness. McGraw Hill : New York. NY, 1967.

Gibson. J.H.. John. M.I. & James H.D.. Orgionizations : Behavior structure and Processes. 4

thed.Austin. TX : Business Publications, 1982.

Hodge. B.J. & Anthony. W.P.. Organization theory. 3rded.. Allyn and Bacon. Inc. 1988.

Hoy. W.K. & Miskel C.G. Educational administrations : theory research and Practice. 4

thed. New York : McGraw. Hill Book Company, 1991.

Steers. R.M. Organizational Effective: A Behavioral view. California: good year Publishing

Company. Inc, 1977.