การจัดการมรดกทางวัฒนธรรมของเครือข่ายประชารัฐในอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย

บทคัดย่อ

วิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมของเครือข่ายประชารัฐใน
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย 2. เพื่อวิเคราะห์กระบวนการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมของเครือข่าย
ประชารัฐ 3. เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วมของเครือข่ายประชารัฐ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mix method) ทั้งวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative
Research) วิจัยในเชิงเอกสาร (Documentary Research) และวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action
Research)ในการสำรวจและการเก็บรวบรวมภาคสนามผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ผลการวิจัยพบว่า
การจัดการมรดกทางวัฒนธรรม ประสานความร่วมมือกับภาคีเครือข่ายหน่วยงานภาครัฐ
คณะสงฆ์ ภาคประชาชน และเอกชนผู้ประกอบการ เสริมสร้างความเข้าใจระหว่างกันโดยยึดหลัก
ความสมดุลของเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นหัวใจหลักของการพัฒนาการจัดการมรดก
ทางวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน ด้วยการระดมความคิดหาจุดเด่นของชุมชนที่เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์
ประเพณี วัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น นำเสนอให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาของจังหวัดเชื่อมโยง
สัมพันธ์กับวิถีการดำเนินชีวิตของชุมชน กระบวนการจัดการมรดกทางวัฒนธรรม ทุกภาคส่วนร่วม
ระดมบุคคลากรงบประมาณเครื่องมือเครื่องใช้และองค์ความรู้ สร้างกลยุทธ์ส่งเสริมให้การจัดการ
มรดกทางวัฒนธรรมเกิดประโยชน์สูงสุดกับทุกส่วนงาน การพัฒนารูปแบบการจัดการมรดกทาง
วัฒนธรรม สร้างจิตสำนึกในการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม พัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวให้ได้
มาตรฐาน สร้างความประทับใจทั้งในด้านคุณค่าของกิจกรรมการท่องเที่ยว และการเรียนรู้กิจกรรม
อย่างเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและสังคมชุมชน เตรียมความพร้อมในการรับมือภัยคุกคาม จัดให้มี
มาตรการป้องกันที่รัดกุมเมื่อเกิดภาวะฉุกเฉิน และมีการฟื้นฟูภายหลังเกิดเหตุการณ์ กำหนดมาตรการ
ในการป้องกันผลกระทบต่อภาพลักษณ์ของการเป็นแหล่งมรดกทางวัฒนธรรม