ศึกษาความเชื่อของประชาชนที่มีต่อพระพุทธมหาธรรมราชา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้ เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยโดยมีวัตถุประสงค์ศึกษา คือ (1) เพื่อศึกษาประวัติพระ
พุทธมหาธรรมราชา (2) เพื่อศึกษาความเชื่อของประชาชนที่มีต่อพระพุทธมหาธรรมราชา (3) เพื่อ
วิเคราะห์ความเชื่อของประชาชนที่มีต่อพระพุทธมหาธรรมราชา ใช้รูปแบบการวิจัยเอกสาร
(Document Research) พื้นที่วิจัยใช้อุทยานพุทธมหาธรรมราชา เพชรบูรณ์วิเคราะห์ข้อมูลเชิง
พรรณนา ผลการวิจัย พบว่า พระพุทธมหาธรรมราชา เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ศิลปะลพบุรี
ทรงเครื่อง สร้างด้วยเนื้อทองสำริด หน้าตักกว้าง 13 นิ้ว สูง 18 นิ้ว ไม่มีฐาน มีพุทธลักษณะ พระ
พักตร์กว้าง พระโอษฐ์แบะ พระกรรณยาวย้อยจรดพระอังสะ พระเศียรทรงชฎาเทริด หรือมีกะบังหน้า
ทรงสร้อยพระศอพาหุรัด ทรงประคดเป็นลายสวยงาม พระพุทธมหาธรรมราชา เนื่องจากทรง
เครื่องประดับของกษัตริย์นักรบสมัยโบราณ ชาวบ้านจึงพากันเรียกขานว่า "พระพุทธมหาธรรมราชา"
สร้างในราวปี พ.ศ. 1600 สมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 กษัตริย์แห่งอาณาจักรขอม ประชาชนมีความเชื่อ
ต่อพระพุทธมหาธรรมราชา โดยเชื่อว่า พระองค์มีเทพให้ความเคารพ สักการบูชา คุ้มครอง และสิง
สถิตในพระองค์ทำให้จังหวัดเพชรบูรณ์เป็นแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ อันส่งผลดลบันดาลให้เมืองเพชรบูรณ์
อุดมสมบูรณ์และร่มเย็นเป็นสุขมาตั้งแต่ครั้งโบราณกาล ครั้งเจ้าเมืองนำพระองค์มาจากสุโขทัยทางน้ำ
หากแวะที่ใดก็สร้างวัดใหม่เพื่อประดิษฐานพระองค์สืบเนื่องมาถึงกาลปัจจุบันนี้ ที่ชื่อว่าเพชรบูรณ์ที่
แปลว่าเมืองความสมบูรณ์พร้อมสรรพดังเพชรพลอย เป็นแผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง อุดมสมบูรณ์พืช
ธัญญาหาร บ้านเมืองสงบสุข ปราศจากอริราชศัตรู ประชาชนมีศรัทธาในพระรัตนตรัย มักโอยทาน
เอื้ออาทร มีวัดวาโบราณเกิดขึ้นมากมาย ด้วยคติและอานุภาพขอพุทธธรรมราชา ด้วยองค์ความรู้ว่า
“แผ่นดินทองเพชรบูรณ์ เพิ่มพูนศักดิ์สิทธิ์เศรษฐกิจดี ประเพณีอุ้มพระดำน้ำ” (Model>LHEF)
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต), (2538). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 8,
กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต), (2532). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. กรุงเทพมหานคร:
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระใบฎีกาวีรศักดิ์ ธีรปญฺโญ, (2554). “ศึกษาประเพณีความเชื่อการอุ้มพระด าน้ าของชุมชนวัดไตร
ภูมิ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชา
พระพุทธศาสนา, บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, (2540). มนุษย์กับสังคม (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร: ห้าง
หุ้นส่วนจำกัด อรุณการพิมพ์.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย.
กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย.
มหามกุฏราชวิทยาลัย.(2525). พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร:
โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
เยาวภา โตสงวน, (2552).ประเพณีอุ้มพระดำน้ำ. เพชรบูรณ์: สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเพชรบูรณ์.