ความเชื่อศาลปู่ตาของชาวอีสาน
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอความคิดเรื่องความเชื่อศาลปู่ตาของชาวอีสาน ซึ่งเป็น
ความเชื่อพื้นฐานของคนในชุมชน อันเป็นความเชื่อเกี่ยวกับผีบรรพบุรุษที่ยังคอยดูแลรักษา และ
คุ้มครองลูกหลาน จะเห็นได้จากพิธีกรรมการเซ่นสรวงบูชาปู่ตาหรือการเลี้ยงผีปู่ตาที่กระทำกันทุกปี
เพื่อเป็นการแสดงความผูกพันของชาวบ้านต่อบรรพบุรุษ โดยมีสถานที่จัดพิธีกรรมเรียกว่า “ศาลปู่ตา”
คุณค่าที่เกิดจากความเชื่อดังกล่าวมีมากมาย เช่น ความมั่นใจในการประกอบอาชีพ ทำให้มีจิตใจเบิก
บาน สร้างความสามัคคีในชุมชน แสดงถึงความกตัญญูกตเวทีเป็นต้น ความเชื่อเกี่ยวกับศาลปู่ตาจึง
กลายเป็นประเพณีที่สืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กิตติมา นวลจันทร์. (2539). ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศาลปู่ตา ตำบลท่าขอนยาง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัด
มหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
กลุ่มวิทยาลัยครูภาคใต้. (2526). สุราษฎร์ธานี. สงขลา : กลุ่มวิทยาลัยครูภาคใต้.
ปรานี วงษ์เทศ. (2543). สังคมและวัฒนธรรมในอุษาคเนย์. กรุงเทพมหานคร : เรือนแก้วการพิมพ์.
ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี. (2536) “พุทธ-ผี-ธรรมชาติและมนุษย์”. เมืองโบราณ. ปีที่ 17 ฉบับที่ 1
ตุลาคม-ธันวาคม.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร :
นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น.
อภิศักดิ์ โสมอินทร์. (2534). โลกทัศน์อีสาน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กาฬสินธุ์ : ประสานการพิมพ์.