ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลการปฏิบัติงานของกำลังพล ในพื้นที่ปฏิบัติการของหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารม้าที่ 5 จังหวัดเชียงใหม่
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของกำลังพลที่มีต่อการบริหาร จัดการของหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารม้าที่ 5 2) เพื่อศึกษาระดับผลการปฏิบัติงานของกำลังพลในหน่วยเฉพาะกิจ กรมทหารม้าที่ 5 3) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับผลการปฏิบัติงานของกำลังพลในหน่วยเฉพาะกิจ กรมทหารม้าที่ 5 และ 4) เพื่อเสนอแนะแนวทางในการปรับปรุงผลการปฏิบัติงานของกำลังพลในหน่วย เฉพาะกิจกรมทหารม้าที่ 5 จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 292 นาย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม โดยมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.7 และสถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยด้านการบริหารของกำลังพลในหน่วยเฉพาะ กิจกรมทหารม้าที่ 5 โดยรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายปัจจัย พบว่า ด้านการจัดคนเข้าทำงานอยู่ใน ระดับสูงที่สุด รองลงมาคือ ด้านการวางแผน ด้านการประสานงานด้านการจัดการองค์การ ด้านการ อำนวยการหรือสั่งการ ด้านการรายงาน และด้านงบประมาณ ตามลำดับ 2) ระดับผลการปฏิบัติงาน ของหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารม้าที่ 5 โดยรวมอยู่ในระดับมากเมื่อพิจารณารายด้าน โดยรวมอยู่ในระดับมากเมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านความพึง พอใจอยู่ในระดับสูงที่สุด รองลงมาคือ ด้านประสิทธิภาพ และด้านประสิทธิผล ตามลำดับ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารงานกับผลการปฏิบัติงานของกำลังพลในหน่วยเฉพาะกิจกรมทหารม้า ที่ 5 พบว่า ด้านการบริหารงานมีความสัมพันธ์กับผลการปฏิบัติงาน (r=0.750) และด้านความพึงพอใจ มี ความสัมพันธ์กับการปฏิบัติงาน (r=0.783) ซึ่งทั้งสองปัจจัยมีความสัมพันธ์ทางบวกกับผลการ ปฏิบัติงานในระดับสูง ส่วนด้านประสิทธิผลมีความสัมพันธ์กับผลการปฏิบัติงานในระดับปานกลาง (r 0.394) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ 4) แนวทางในการปรับปรุงผลการปฏิบัติงานของกำลังพลใน หน่วยเฉพาะกิจกรมทหารม้าที่ 5 จังหวัดเชียงใหม่ คือ การใช้การจัดการคนให้เหมาะสมกับงาน เพื่อให้องค์การเกิดประสิทธิผล ตลอดจนกำลังพลเกิดความพึงพอใจ รวมถึงควรมีการวางแผนและการประสานงานก่อนการ ทำงาน จึงจะทำให้ส่งผลดีต่อการปฏิบัติงานเกิดประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กรุณา ภู่มะลิ และคนอื่น ๆ. (2557). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็กในภาคตะวันออก. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 8(1), 158-172.
กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. (2559). พิมพ์เขียว Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.).
เกรียงไกร เจริญพานิช. (2541). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของคณาจารย์สถาบันราชภัฏเพชรบูรณ์ (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
จักรภพ ศรมณี. (2558). การปรับโครงสร้างการพัฒนาประเทศสู่สมดุล เพื่อให้สังคมมีความสุขอย่างยั่งยืนและเป็นศูนย์กลางของอาเซียน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
ชาลิณี จันทร์แสงศรี. (2540). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานควบคุมจราจรทางอากาศของบริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด (ปริญญานิพนธ์พัฒนาบริหารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม). บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2544). การวิจัยเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: ทิปพับลิเคชั่น.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2545). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ปลื้มใจ ไพจิตร และชาญวิทย์ ทองโชติ. (2560). กระบวนการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลวิสาหกิจชุมชน กลุ่มแปรรูปและผลิตอาหาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 4(2), 175-204.
ปิยะบุตร มิ่งประเสริฐ. (2552). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อประสิทธิในการปฏิบัติงานของพนักงานปฏิบัติการบริษัท คูราโม (ไทยแลนด์) จำกัด (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
พันธิตรา ศรีหมื่นไวย. (2553). ปัจจัยที่มีผลต่อผลการปฏิบัติงานของข้าราชการครู. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
รุ่งอรุณ เถื่อนใหญ่. (2553). กระบวนการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สิริวัลลิ์ พฤกษาอุดมชัย. (2560). ปัจจัยความสำเร็จในการดำเนินงานของชมรมผู้สูงอายุตำบลดอนแฝก จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
หัสรินทร์ ดอนดี. (2560). ปัจจัยการบริหารสถานศึกษาที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนมาตรฐานสากล จังหวัดลำปาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 35. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(2), 235-243.
อรสุดา ดุสิตรัตนกุล. (2557). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ศึกษาเฉพาะกรณีของบุคลากรส่วนกลาง (การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการพัฒนาสังคม). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
อิศเรศ ไชยยะ. (2553). การบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรสถาบันการพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
Cumming, L. L., & Schwab, D. P. (1973). Performance in Organizations: Determinants and Appraisal. Glenview: Scott Foresman and Company.
Jaiseri, P., & Kantasewi, N. (2009). Effects of Christian Leadership Characteristics and Management Approaches on Christian Business Success. Chulalongkorn Business Review, 31(3), 27-46.