FACTORS RELATING MILITARY PERSONNEL PERFORMANCE IN THE AREA OF OPERATION OF THE 5TH CAVALRY REGIMENT TASK FORCE. CHIANGMAI PROVINCE
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to Study 1) the level of opinion of military personnel on the management of the 5th Cavalry Regiment Task Force 2) the level of military personnel performance of the 5 5th of the Cavalry Regiment Task Force 3) the factors relating the military personnel performance in the 5th Cavalry Regiment Task Force and 4) propose the approaches for improving the military personnel performance in the 5th Cavalry Regiment Task Force. The sample of study was selected from officer. non-commission officer and privates in the 5th Cavalry Regiment Task Force Chiangmai Province consisted of 292 respondents. The research tool for data collection was a rating scale questionnaire with the confidence of 0.7 and the statistics for data analysis composed of frequency. percentage. mean. standard Deviation and Pearson Product Moment Correlation Coefficient.
The research result revealed that 1) the opinion of the military personnel on the management of the 5th Cavalry Regiment Task Force. in overall. was at the high level ( = 2.91. S.D. = 0.55). While considering in each aspect individually. it was found that the factor of stiffeney was at the highest followed by planning. coordinating. organizing. directing. reporting and budgeting respectively. 2) the military personnel performance of the 5th Cavalry Regiment Task Force in overall. was at the high level ( = 2.89. S.D. = 0.51). While considering in each aspect individually. it was found that the factors of satisfaction was at the highest. followed by the factor of efficiency. and effectiveness. respectively. 3) the factors relating the military personnel performance in the 5th Cavalry Regiment Task Force was found that the aspect of management (r = 0.750) and the aspect of satisfaction (r = 0.783) related to the personnel performance in positive direction at the high level at the aspect of effectiveness was at the moderate level of 0.01 and 4) the guidelines for improving the military personnel performance in the 5th Cavalry Regiment Task Force. Chiangmai Province consisted of putting the right personnel on the right position to increase the effectiveness and the satisfaction. There should be more planning and coordination prior to operation. All these thing could help increase the operational efficiency.
Article Details
Section
References
กรุณา ภู่มะลิ และคนอื่น ๆ. (2557). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็กในภาคตะวันออก. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 8(1), 158-172.
กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. (2559). พิมพ์เขียว Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.).
เกรียงไกร เจริญพานิช. (2541). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของคณาจารย์สถาบันราชภัฏเพชรบูรณ์ (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
จักรภพ ศรมณี. (2558). การปรับโครงสร้างการพัฒนาประเทศสู่สมดุล เพื่อให้สังคมมีความสุขอย่างยั่งยืนและเป็นศูนย์กลางของอาเซียน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
ชาลิณี จันทร์แสงศรี. (2540). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานควบคุมจราจรทางอากาศของบริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด (ปริญญานิพนธ์พัฒนาบริหารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม). บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2544). การวิจัยเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: ทิปพับลิเคชั่น.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2545). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ปลื้มใจ ไพจิตร และชาญวิทย์ ทองโชติ. (2560). กระบวนการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลวิสาหกิจชุมชน กลุ่มแปรรูปและผลิตอาหาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 4(2), 175-204.
ปิยะบุตร มิ่งประเสริฐ. (2552). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อประสิทธิในการปฏิบัติงานของพนักงานปฏิบัติการบริษัท คูราโม (ไทยแลนด์) จำกัด (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
พันธิตรา ศรีหมื่นไวย. (2553). ปัจจัยที่มีผลต่อผลการปฏิบัติงานของข้าราชการครู. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
รุ่งอรุณ เถื่อนใหญ่. (2553). กระบวนการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สิริวัลลิ์ พฤกษาอุดมชัย. (2560). ปัจจัยความสำเร็จในการดำเนินงานของชมรมผู้สูงอายุตำบลดอนแฝก จังหวัดนครปฐม (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
หัสรินทร์ ดอนดี. (2560). ปัจจัยการบริหารสถานศึกษาที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนมาตรฐานสากล จังหวัดลำปาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 35. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 12(2), 235-243.
อรสุดา ดุสิตรัตนกุล. (2557). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ศึกษาเฉพาะกรณีของบุคลากรส่วนกลาง (การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการพัฒนาสังคม). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
อิศเรศ ไชยยะ. (2553). การบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรสถาบันการพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
Cumming, L. L., & Schwab, D. P. (1973). Performance in Organizations: Determinants and Appraisal. Glenview: Scott Foresman and Company.
Jaiseri, P., & Kantasewi, N. (2009). Effects of Christian Leadership Characteristics and Management Approaches on Christian Business Success. Chulalongkorn Business Review, 31(3), 27-46.