อัตลักษณ์กับการท่องเที่ยว : ศึกษาการนำอัตลักษณ์มาใช้กับการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแหล่งมรดกโลกเมืองอยุธยา

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

บูรกรณ์ บริบูรณ์
ณกมล ปุญชเขตต์ทิกุล
ณัฐฑิตา โรจนประศาสน

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือ 1) เพื่อศึกษาการดำรงอยู่และการสืบสานอัตลักษณ์ของเมือง อยุธยา ประเทศไทยภายใต้ความเป็นยุคโลกาภิวัตน์ และ 2) เพื่อศึกษาบทบาทของการท่องเที่ยวเชิง วัฒนธรรม ในการสนับสนุนและส่งเสริม ให้เกิดการดำรงอยู่ของอัตลักษณ์และวัฒนธรรม


ผลการศึกษาพบว่า อัตลักษณ์ของความเป็นชาวอยุธยามีหลากหลายตามความหลากหลายของ ชาติพันธ์ แต่สาระสำคัญที่เป็นลักษณะร่วมของชาวอยุธยา คือ 1) อัตลักษณ์ความรู้สึกความเป็นชาว อยุธยามีความผูกพันกับประวัติศาสตร์ที่เคยเป็นเมืองหลวงของไทยที่มีความรุ่งเรืองและอุดมสมบูรณ์ ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใช้ช่วงร่วมสมัยเดียวกันนั้นและความรู้สึกเกี่ยวข้องกับการสูญเสียเอกราช ให้แก่พม่า ความเป็นชาวอยุธยาจึงสัมพันธ์กับความเจริญรุ่งเรืองในขณะเดียวกันก็ผสมผสานกับการ จริญรุ่งเรืองในขณะเดียวกันก็ผสมผสาน สูญเสียเอกราช อัตลักษณ์ดังกล่าวยังได้รับการสืบทอดในอดีตตำรา เรื่องเล่า ภาพยนต์และละคร 2) อัตลักษณ์ที่แสดงร่องรอยทางประวัติศาสตร์ที่แสดงความเจริญรุ่งเรื่องและความสูญเสียนั้นคือศิลปกรรม ได้แก่ สถาปัตยกรรม ประติมากรรมและศิลปกรรมที่ทิ้งร่องรอยในอดีตไว้ในความทรงจำ รมที่ทิ้งร่องรอยในอดีตไว้ในความทรงจำ อัตลักษณ์ทั้งสองถูกอธิบายความเป็นชาวอยุธยาโดยชาวอยุธยา คนนอกที่มิใช่ชาวอยุธยาและชาว อยุธยารับเอาคติคนนอกมานิยามชาวอยุธยาเพื่อปฏิสัมพันธ์กับคนนอกผ่านการความตกผลึกของการ สั่งสมทัศนะทั้งสองไว้ในตนเอง เป็นชาว “อยุธยา”


ทั้งสองอัตลักษณ์ชาวอยุธยาพยายามอนุรักษ์ไว้โดยการร่วมมือของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้ง ภายในและภายนอกประเทศ การอนุรักษ์อัตลักษณ์อันแรกที่เกี่ยวข้องกับคนจะผ่านการละเล่น กิจกรรมการแสดงในเนื่องในประเพณีที่คนในชุมชนร่วมกันสืบสาน การอนุรักษ์อัตลักษณ์เป็นการสร้างสิ่งใหม่หรือการจำลองให้เหมือนอดีต การอนุรักษ์อัตลักษณ์ประการคือศิลปกรรมหลังผ่านหน่วยงาน ราชการ รัฐวิสาหกิจและภาคเอกชน ระยะแรกเพื่ออนุรักษ์ให้คงความศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาเพื่อแสดงคุณค่า ความเป็นอารยะและปัจจุบันเพื่อการท่องเที่ยวตามลำดับ

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

คณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ. (2554). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ พ.ศ. 2555-2559.

ประชุมพงศาวดาร เล่มที่ 23. (2511). จดหมายเหตุ คณะบาทหลวงฝรั่งเศสในแผ่นดินพระเจ้าเอกทัศกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น. กรุงเทพมหานคร: องค์การค้าคุรุสภา.

สุดแดน วิสุทธิลักษณ์ และคณะ. (2556). การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์. กรุงเทพมหานคร: องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน..

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2555). แผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11 พ.ศ. 2555–2559. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.

Filipova, M. Challenges before the achievement of a sustainable cultural tourism. Tourism and hospitality management, 14(2), 311-322, 2008.

Murphy, P.E. (1994). “Tourism and sustainable development” in W.F. Theobald (Ed.), Global Tourism: The Next Decade. Oxford: Butterwoth-hwinemann.