หลักการปกครองแบบเชิงพุทธในยุคไทยแลนด์ 4.0

บทคัดย่อ

ประเทศไทยได้ถือเอาพระพุทธศาสนามาเป็นศาสนาประจำชาติตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย ตราบจนกระทั่งถึงปัจจุบัน ซึ่งทำให้เห็นได้โดยชัดเจนว่า เป็นวิถีชีวิตของคนไทยโดยส่วนใหญ่ของประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลักคำสั่งสอนของพระพุทธศาสนา ได้เข้ามามีอิทธิพลต่อการเมืองการปกครองของไทยในหลากหลายกรณีด้วยกัน ดังตัวอย่างที่ผู้ปกครองจะต้องยึดถือเอาหลักธรรมทางพระพุทธศาสนามาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวในการบริหารงานทางด้านการปกครองในรูปแบบประชาธิปไตย ซึ่งเป็นการปกครองที่ช่วยประสานประโยชน์ระหว่างบุคคลและสังคมให้อยู่รวมกันอย่างมีความสุข แต่หลักการนี้ยังหาผู้ปฏิบัติได้ผลจริงเนื่องจากว่า ระบบสังคมและกลุ่มบุคคลต่าง ๆ มักมีปัญหาในเรื่องที่ว่า ถ้าให้สังคมได้ บุคคลก็ต้องยอมสละได้ ฉะนั้นจะทำอย่างไรจึงจะสามารถประสานประโยชน์เข้าหากันได้ สิ่งเหล่านี้ได้แสดงออกมาในลักษณะของรูปธรรมก็คือ การควบคุมผู้วางนโยบาย โดยให้ประชาชนมีความเสมอภาคทางการเมืองการปกครอง และมีสิทธิเสรีภาพทางการเมือง หรือประสิทธิผลในการควบคุมโดยประชาชน เพื่อยึดหลักเสียงข้างมากที่มาจากอำนาจอธิปไตย (อำนาจสูงสุด) จากพลเมือง เปรียบเสมือนดังที่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้มีการใช้ในการปกครองพุทธบริษัท 4 ที่พระองค์ทรงใช้หลักธรรมต่าง ๆ มาประยุกต์ใช้ เช่น ทศพิธราชธรรม 10 จักรวรรดิวัตร 12 พรหมวิหาร 4 มาตั้งแต่สมัยพุทธกาล และมีการดำรงรักษาพร้อมกับให้นำมาเป็นแนวทางในการปรับใช้เข้ากับการปกครองในรูปแบบเชิงพุทธ และนำมาบูรณาการเข้ากับแผนยุทธศาสตร์นโยบายในการปกครองของยุคไทยแลนด์ 4.00 เพื่อลดความเหลื่อมล้ำต่าง ๆ เป็นและเป็นการสร้างความสมดุลทางการปกครองให้เกิดความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน ได้อย่างแท้จริง