การประยุกต์หลักปัญญาวุฒิธรรมเพื่อส่งเสริมการจัดการความรู้ของผู้นำท้องที่ใน อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการจัดการความรู้ 2)
เปรียบเทียบระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการจัดการความรู้โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เสนอการ
ประยุกต์หลัก ปัญญาวุฒิธรรม เพื่อส่งเสริมการจัดการความรู้ของผู้นำท้องที่ในอำเภอป่าซาง จังหวัด
ลำพูน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ โดยการเก็บรวบรวม
ข้อมูลด้วยวิธีการแจกแบบสอบถาม และการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิธีการสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการ
วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติพรรณนา เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างและวิเคราะห์ข้อมูล
โดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลพบว่า

1) ผู้นำท้องที่ในอำเภอป่าซาง จากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 175 ราย มีระดับความคิดเห็น
เกี่ยวกับการจัดการความรู้ ด้านการสร้างและการจัดหาความ . ด้านการจัดการและการจัดเก็บความรู้ .
ด้านการกระจายความรู้ และด้านการประยุกต์ความรู้อยู่ในระดับมากทุกด้าน

2) เมื่อจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า การจัดการความรู้ของผู้นำท่องที่ที่มีอายุ
ต่างกัน มีการจัดการความรู้ที่แตกต่างกัน เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ผู้นำท้องที่ที่มีอายุ ๒๐ –
๓๐ ปี และอายุ ๓๑ - ๔๐ ปี มีการจัดการและการจัดเก็บความรู้รวมไปถึงการประยุกต์ใช้ความรู้ใน
การปฏิบัติงานมากกว่าผู้นำท้องที่ที่มีอายุ ๕๑ ปีขึ้นไป

3) แนวทางการประยุกต์หลักปัญญาวุฒิธรรม เพื่อเสริมสร้างการจัดการความรู้ ของผู้นำ
ท้องที่ในอำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ประกอบด้วย 1) การอยู่ใกล้ชิดคนดีมี 2) การเอาใจใส่เพื่อพัฒนา
ความรู้อย่างต่อเนื่อง 3) การวิเคราะห์แบบมีเหตุมีผล และ 4) สามารถนำความรู้ไปใช้ในการปฏิบัติงาน