การบริหารโดยใช้องค์กรเครือข่ายแบบร่วมคิดร่วมทำในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลตำบลแม่หล่าย อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

สมจิต ขอนวงค์
ธาดา เจริญกุศล
สายัณห์ อินนันใจ
นิติพงษ์ กาวีวล
ดำเนิน หมายดี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารโดยใช้องค์กรเครือข่ายแบบร่วมคิดร่วมทำในการพัฒนาชุมชน ของเทศบาลตำบลแม่หล่าย อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ และศึกษารูปแบบการบริหารโดยใช้องค์กรเครือข่ายแบบ ร่วมคิดร่วมทำในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลตำบลแม่หล่าย อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ดำเนินการวิจัยแบบ ผสานวิธี (Mixed Method) คือ การวิจัยคุณภาพและวิจัยเชิงปริมาณ โดยการสัมภาษณ์และแจกแบบสอบถาม ผลการวิจัย พบว่า


เชิงปริมาณ


ระดับการมีส่วนร่วมในการบริหารโดยใช้องค์กรเครือข่ายแบบร่วมคิดร่วมทำในการพัฒนาชุมชน ของเทศบาลตำบลแม่หล่าย อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก = 4.14) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านการรับรู้มุมมองร่วมกัน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.10) ด้านการมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.18) ด้านการเกิดผลประโยชน์และความสนใจร่วมกัน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.12) ด้านการมีส่วนร่วมของเครือข่ายอย่างกว้างขวาง โดยภาพรวมอยู่ในระดับ มาก ( =4.14) ด้านการเสริมสร้างซึ่งกันและกัน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.11) ด้านการพึ่งพิงอิงร่วมกัน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.16) ด้านการปฏิสัมพันธ์เชิงแลกเปลี่ยน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =4.15)


เชิงคุณภาพ


รูปแบบการบริหารโดยใช้องค์กรเครือข่ายแบบร่วมคิดร่วมทำในการพัฒนาชุมชนตำบลแม่หล่าย คือ มีการ แบ่งกลุ่มในการทำกิจกรรมร่วมอย่างต่อเนื่องมีเป้าหมายในการพัฒนาชุมชนและสร้างความรักความสามัคคีร่วมกัน ในการทำงานร่วมกันระหว่างเครือข่ายจะต้องมีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกัน ยอมรับในเหตุผลที่ถูกต้อง ที่เป็นประโยชน์ เพื่อความเข้าใจที่ดีต่อกันของทุกคนในสังคม ซึ่งสิ่งเหล่านี้ต้องอาศัยการมีส่วนร่วมของประชาชนอย่าง แท้จริง ซึ่งจะก่อให้เกิดประโยชน์ต่อชุมชนและท้องถิ่น การมีส่วนร่วมนั้นเป็นอำนาจในการตัดสินใจของบุคคลกลุ่ม ต่างๆ แต่ละเครือข่ายขององค์กร ในการเข้าร่วมกระบวนการทำงานที่อาศัยความพร้อมเพรียงและการมีส่วนร่วมของ ผู้เกี่ยวข้องหรือผู้มีส่วนร่วมทั้งหมดสามารถเข้าใจสถานการณ์ของงานโดยภาพรวมทั้งหมดโดยเฉพาะการทำให้รู้สึกว่า เขาเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยงาน กลุ่ม องค์กร ที่อยู่ในกระบวนการคิดริเริ่มตัดสินใจวางแผนงาน และดำเนินงานส่งผล ให้การบริหารงานของเทศบาลตำบลแม่หล่ายมีการบริหารงานแบบเครือข่ายให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการ บริหารงานของเทศบาลเพื่อการพัฒนาชุมชนอย่างมีประสิทธิภาพ

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

ช่อผกา ไชยมงคล. “การพัฒนาแนวทางการมีส่วนร่วมของผู้นำชุมชนในการช่วยเหลือผู้พิการจากโรคหลอดเลือดสมอง ตำบลสันป่าเปา อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่” วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต.บัณฑิต วิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2553.

ชำนิ มะโร. การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาตำบลสามปี (พ.ศ. 2549-2551) ขององค์การบริหาร ส่วนตำบลกำแพงเพชร อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. การ ปกครองท้องถิ่น. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2550.

ชูวงศ์ ฉายะบุตร.การปกครองท้องถิ่นไทย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: บริษัทพิฆเนศ พริ้นติ้งเซ็นเตอร์ จำกัด, 2539.

บุญเลิศ ไชยสวัสดิ์. (2550). “การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดทำแผนพัฒนาองค์การบริหารส่วนตำบลนาท่อม อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง” วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตการปกครองท้องถิ่น บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

พระโกศล มณิรตนา (ญีม). (2554). “การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลเมืองบางมูลนาก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร” พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลง กรณราชวิทยาลัย.

พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว.วชิรเมธี). (2550). คนสำราญงานสำเร็จ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พลับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).

ยุธณา แดงนุ้ย. (2551). “การมีส่วนร่วมของประชาชนในแผนพัฒนาเทศบาลตำบลกำแพงอำเภอละงู จังหวัดสตูล”. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยทักษิณ.

สมเกียรติ ตันติวงศ์วาณิช. (2550). “การมีส่วนร่วมในกิจกรรมของประชาชนในชุมชนเขตลาดกระบัง”. คณะครุ ศาสตร์อุตสาหกรรม. บัณฑิตวิทยาลัย: สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.

สมเกียรติ วอนเพียร. (2553). “การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการบริหารงานของเทศบาลตำบลสำรอง อำเภอท่า ม่วง จังหวัดกาญจนบุรี”. รัฐประศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จ เจ้าพระยา.