บทบาทของสมาชิกสภาเทศบาลในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับบทบาทของสมาชิกสภาเทศบาลในการพัฒนา
ชุมชนของเทศบาลเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักอปริหานิยธรรม 7 กับ
บทบาทของสมาชิกสภาเทศบาลในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ 3) เพื่อศึกษาปัญหา
อุปสรรค และข้อเสนอแนะของบทบาทของสมาชิกสภาเทศบาลในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลเมืองแพร่
จังหวัดแพร่ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงผสานวิธี ได้แก่ การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจ
จากการแจกแบบสอบถาม จำนวน 390 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย
และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้
วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 17 รูป/คน วิเคราะห์คำให้สัมภาษณ์ของผู้ให้
ข้อมูลสำคัญ โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาประกอบบริบท ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับบทบาทของสมาชิกสภาเทศบาลในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลเมืองแพร่ จังหวัด
แพร่ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̅ = 3.60)
2) หลักอปริหานิยธรรม 7 กับบทบาทของสมาชิกสภาเทศบาลในการพัฒนาชุมชนของ
เทศบาลเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ โดยภาพรวม มีความสัมพันธ์เชิงบวกอยู่ในระดับปานกลาง
(r = .516**)
3) ปัญหาอุปสรรค พบว่า สมาชิกสภาเทศบาลบางท่านยังขาดความรู้ความใจเกี่ยวกับบทบาท
หน้าที่ของสมาชิกสภาเทศบาลตามพระราชบัญญัติเทศบาล และประชาชนบางชุมชนยังไม่เข้าใจ
กระบวนการ และขาดการมีส่วนร่วมในกิจกรรมการพัฒนาชุมชน ข้อเสนอแนะ พบว่า ควรมีหลักสูตร
อบรมพัฒนาสมาชิกสภาเทศบาลให้เข้าใจในบทบาทหน้าที่ของตนเอง และรณรงค์ให้ประชาชนเข้าร่วม
แสดงความคิดเห็น และข้อเสนอในการพัฒนาชุมชนของตนเอง
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
ทักษิณ ประชามอญ. (2560). รูปแบบการบริหารงานแบบมีส่วนร่วมตามหลักพุทธธรรมขององค์การ
บริหารส่วนจังหวัด ในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตร
ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ
ราชวิทยาลัย.
ธีรวุฒิ โศภิษฐิกุล. (2550). การปกครองท้องถิ่นไทย. ฉะเชิงเทรา : มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
พระคำรณ อติภทฺโท (ทองน้อย). (2562). การบริหารจัดการเชิงเครือข่ายเศรษฐกิจชุมชนของกลุ่ม
เกษตรกรผู้ปลูกข่าตามหลักอปริหานิยธรรมในเขตเทศบาลตำบลทุ่งน้อย อำเภอโพทะเล
จังหวัดพิจิตร. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัย
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธวัชชัย สนฺติธมฺโม (วรรณนาวิน). (2561). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนในเขต
เทศบาลเมือง สระแก้ว จังหวัดสระแก้ว. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิต
วิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสมุห์กิตติพงศ์ ฐิตสีโล (สุวรรณวงศ์). (2560). การบริหารงานเพื่อพัฒนาสังคมของเทศบาลนคร
หาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสนามหาบัณฑิต สาขาวิชา
พัฒนาสังคม. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอธิการวรวุฒิ สุเมโธ (มีธรรม). (2563). พฤติกรรมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทน
ราษฎร พ.ศ. 2562 ในจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ 5. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร
มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2552). พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่
13) พ.ศ. 2552. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา, 2552.