ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนิสิตชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระณัฐพล คำต้น
เดชา ตาละนึก
พระธนากร แปงเงิน
พระสราวุธ วรรณฤทธิ์
พระเดือน นายจาง
เจียงคำ ชามุนตรี

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูด
ภาษาอังกฤษของนิสิตชั้นปีที่ 3 2) เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูด
ภาษาอังกฤษ ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่ การวิจัยครั้งนี้เป็น
การวิจัยเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม (Questionnaire) สถิติที่ใช้
ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนิสิต
สาขาวิชาภาษาอังกฤษชั้นปีที่ 3 พบว่า นิสิตมีความวิตกกังวลหากสอบไม่ผ่านในรายวิชาการพูด
ภาษาอังกฤษ อยู่ในระดับปานกลาง (x= 3.13) และ (S.D =0.74) 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลใน
การพูดภาษาอังกฤษของนิสิตสาขาวิชาภาษาอังกฤษ ชั้นปีที่ 3 พบว่า (1) การสอบ ปัจจัยนี้เกิดจากสาเหตุ
หลายประการเช่น กลัวการสอบซึ่งทำให้เกิดความไม่สบายใจ (2) ความตื่นเต้น เนื่องจากขาดการเตรียมตัว
ต้องมีการเรียนรู้เพิ่มเติม เพื่อเสริมสร้างความมั่นใจ (3) ความประหม่าขาดความมั่นใจจากการคาดการณ์
ล่วงหน้า เช่น การคิดว่าตนเองจะไม่สามารถทำได้หรือจากปัจจัยภายนอก เช่น กลัวอาจารย์หรืออาจเกิด
จากสิ่งแวดล้อม

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

กาญจนา ชาตตระกูล. (2551). “การศึกษาการใช้ภาษาอังกฤษของเจ้าของธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลาง

และขนาดย่อม”. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. 4(2):1-18.

ขวัญใจ เตชเสนสกุล. 2555. (20 สิงหาคม 2564). ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ ทักษะที่

แรงงานไทยยังต้องพัฒนา. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : http://www.thai-aec.com/458

นุศจี ทวีวงศ์. 2552. (30 สิงหาคม 2564). กฎบัตรอาเซียน

รัฐธรรมนูญที่ใช้ปกครองกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียนจะต้องให้ความสำคัญกับการมีส่วนร่วมของภาค

ประชาชน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : http:// www.thaingo.org.

บุบผา อยู่ทรัพย์. (2555). “การพัฒนาการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเองของนิสิตระดับอุดมศึกษา

ผ่านการเรียนการสอนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและทักษะการเรียน”. วารสารวิจัย

มหาวยาลัยสวนดุสิต. 8(2):189-204

ประสาท อิศรปรีดา. (2531). จิตวิทยาการศึกษา. ภาควิชาการแนะแนวและจิตวิทยาการศึกษา คณะ

ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. วิทยาเขตมหาสารคาม.

ลักขณา สริวัฒน์. (2545). สุขวิทยาจิตและการปรับตัว. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์โอเดียน สโตร์

อรพรรณ วีระวงศ์. 2554. (18 กันยายน 2564). งานวิจัย มศว ระบุเด็กไทยเรียนอังกฤษเพื่อสอบ

มากกว่านำมาใช้ในชีวิตประจำวัน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : http://www.manager.co.th

อดิศา เตียว และคณะ. (2547). โครงการข้อมูลพื้นฐานเพื่อการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศ

ระดับอุดมศึกษาในภาคใต้. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

อารีรักษ์ มีแจ้ง และ สิริพร ปาณาวงษ์. (2553). “การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูภาษาอังกฤษโดยใช้

ปัญหาเป็นฐานสำหรับครูผู้สอนช่วงชั้นที่ 2”. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 12(2):

17-31.

Brown, H. D. (1994). Principles of language learning and teaching. Upper Saddle River,

NJ: Prentice Hall.

Krashen (1995). The Natural Approach Language Acquisition in the classroom. London:

Prentice Hall Europe.

Manivannan, G. 2000. Importance of the English Language. Retrieved from

http://www.usingenglish.com/teachers/articles/importance-English-language.htm

Philips, L. 2005. A Study of the Impact of Foreign Language Anxiety on Tertiary

Student’s oral performance. Unpublished MA Thesis. Hong Kong: The University

of Hong Kong.

Prapphal, K. 2001. English of Thai learners and directions of English teaching in

Thailand. Journal of English Studies. 1(1):6-12.

Sarkis, R. 2012. Using Cognitive Strategies to Improve English Speaking Skill and Self-

confidence. American Journal of Education Sciences. 2(4): 19-23.

Tribolet, C. 2012. Using Cognitive Strategies to Improve English Speaking Skilland Self-

confidence. American Journal of Education Sciences. 2(3): 36-40.