ครูบาศรีวิชัย: ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงการบริหารพุทธบริษัทในล้านนา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
ครูบาศรีวิชัย มีลักษณะภาวะผู้นำที่แท้จริง (Authentic leadership) ดังนี้ (๑) การตระหนัก
ตน (Self-awareness) (๒) ความโปร่งใสเชิงสัมพันธ์ (Relational transparency) (๓) การประมวลผล
ที่สมดุล (Balanced processing) และ (๔) มุมมองเชิงจริยธรรมภายในตน (Internalized moral
perspective) และมีองค์ประกอบของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง ๗ ประการ คือ
๑. การรอบรู้ (Knowing): ผู้นำที่มีองค์ความรู้ (Science) ในศาสตร์ด้านต่าง ๆ อย่างรอบ
ด้านศิลปะ (Art) รู้จักวิธีบริหารจัดการองค์การ เทคนิควิธีการทำงาน ทักษะ (Skill) ในการบริหาร
จัดการ การปกครอง และ วิชาคน (Science of People) ผู้นำต้องรู้จักใช้คนให้ถูกกับงานหรือถูก
หน้าที่อย่างเหมาะสม
๒. อุดมการณ์ (Ideology): ผู้นำที่มีคุณลักษณะผสมทั้งหมดของความเชื่อ (beliefs) เจตคติ
(attitudes) และความคิดหลัก (concepts) มีอิทธิพลเป็นตัวชักนำและกำหนดทิศทางของความคิด
ของบุคคล
๓. เท่าทัน (In time knowing): ผู้นำที่มีลักษณะพิเศษที่จะรู้เท่าทันต่อสภาพการ
เปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ของสถานการณ์
๔. กล้าตัดสินใจ (Discussion Courage): ผู้นำจะนำองค์กรให้สำเร็จต้องมีความคิดที่เร็วบน
หลักความแม่นยำ
๕. วิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์ (Strategy of Vision): ผู้นำที่มองการณ์ไกลบนฐานความคิดที่นอก
กรอบแต่บนฐานข้อมูลที่เชื่อถือได้ ไม่จำเจกับแนวคิดแบบเดิม ๆ มองให้ไกลแล้วเดินไปให้ถึงบนหลักคิด
เทคนิค วิธีการที่ทันสมัย
๖. สร้างทีม (Team Work): ผู้นำที่มีความคิดก้าวหน้านั้นต้องรู้จักการสร้างทีมงาน สร้าง
เครือข่าย ดูแลทีมงานเพื่อสร้างขวัญและกำลังใจ
๗. ใฝ่บริการ (Service Mind): ผู้นำต้องทำองค์กรให้เป็นองค์กรที่มีชีวิต ทุกคนในองค์กร
ต้องร่วมด้วยช่วยกัน ไม่เป็นผู้สั่งการเพียงอย่างเดียว บริหารบนความเป็นมิตร มีคุณธรรม มีจิตใจ
งดงาม เอื้อเฟื้อ ปรารถนาดี ยอมสละความสุขส่วนตัวเพื่อส่วนรวม
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
นุช สัทธาฉัตรมงคล และ อรรถพล ธรรมไพบูลย์. “ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัตน์สู่การพัฒนา
อย่างยั่งยืน”. วารสาร ธุรกิจปริทัศน์. (ปีที่ ๘ ฉบับที่ ๑ มกราคม - มิถุนายน ๒๕๕๙): ๑๖๗-
๑๘๒.
ธีรภัทร กุโลภาส. “ภาวะผู้นำที่แท้จริง: ความเป็นมาและประเด็นวิจัยในบริบทการศึกษาไทย”,
วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา.(ปีที่ ๙ ฉบับที่ ๒ สิงหาคม ๒๕๖๐): ๑-๑๕.
ยุพิน เข็มมุกด์. “๖๐ ปีครูบาศรีวิชัย”, วารสารข่วงผญา ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม. (คณะมนุษยศาสตร์และ
สังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, ๒๕๔๒): ๑๑ – ๑๗.
วิลักษณ์ ศรีป่าซาง. สืบสานล้านนา สืบต่อลมหายใจของแผ่นดิน. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี
ราชมงคลล้านนา วิทยาเขตภาคพายัพ, ๒๕๔๒.
สนุก สิงห์มาตร, พิกุล มีมานะ และ ดุษฎีวัฒน์ แก้วอินทร์. (๒๕๖๐). “คุณลักษณะภาวะผู้นำของ
บริหารองค์กรในศตวรรษที่ ๒๑”. เอกสารสืบเนื่องการประชุม,. การประชุมวิชาการเสนอ
ผลงานวิจัย ระดับบัณฑิตศึกษาครั้งที่ ๒ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สิ ง ฆ ะ ว ร ร ณ สั ย . ส า ร ป ร ะ วั ติ ค รู บ า ศ รี วิ ชั ย . ( ๒ ๕ ๖ ๔ ) . [แ ห ล่ ง สื บ ค้ น ]
http://www.baanmaha.com/community/thread26025.html. (๒๑ กุ มภ า พั น ธ์
๒๕๖๔)
สิงฆะ วรรณสัย, เรียบเรียง. สารประวัติครูบาศรีวิชัย นักบุญแห่งลานนาไทย. เชียงใหม่: ศูนย์หนังสือ
เชียงใหม่, ๒๕๒๒.
อุ ด ม รุ่ ง เ รื อ ง ศ รี . ค รู บ า ศ รี วิ ชั ย . ( ๒ ๕ ๖ ๔ ). [แ ห ล่ ง สื บ ค้ น ]
<http://user.school.net.th/~yongyut/main.htm>, (๑๔ ธันวาคม ๒๕๖๔).
อุดม รุ่งเรืองศรี. หลวงปู่มั่นพบนักบุญแห่งล้านนาไทย:ครูบาศรีวิชัย. (๒๕๖๔). [แหล่งสืบค้น]
http://www.uamulet.com/articleAmuletBoardDetail.asp?qid=21&sort=ASC, (๑๗
มิถุนายน ๒๕๖๓)
Avolio, B. J., & Mhatre, K. H.. (2011). Advances in theory and research on authentic
leadership: The Oxford handbook of positive organizational scholarship. NY:
Oxford University Press..
Bass, B.M., & Avolio, B.J.. (1993). Transformational leadership: A response to critiques.
In M.M. Chemers & R. Ayman (Eds.), Leadership theory and research:
Perspectives and directions.
George, B.. (2003). Authentic leadership: Rediscovering the secrets to creating lasting
value. San Francisco, CA: Wiley.
Kernis, M. H.. (2003). “ Toward a conceptualization of optimal self-esteem”.
Psychological Inquiry. (14(1): 1-26.
Walumbwa, F. O., Avolio, B. J., Gardner, W. L., Wernsing, T. S., & Peterson, S. J.. (2008).
Authentic leadership: Development and validation of a theory-based measure”,
Journal of Management. (34(1): 89-126.