การจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาตามหลักแนวพุทธ
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาซึ่งเป็นรายวิชาหนึ่งที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ในการพัฒนา
สมรรถนะของผู้เรียน ให้สามารถเรียนรู้การดำรงชีวิตอยู่ในสังคม รู้เท่ากันการเปลี่ยนแปลงของสังคม
และการอยู่ร่วมกับบุคคลอื่นได้อย่างมีความสุข และมีวิธีการสอนแบบการถ่ายทอด อบรม การ
แลกเปลี่ยนกระบวนการปรับการเรียนการสอนหรือการถ่ายทอดความรู้ของครูสู่ผู้เรียน ซึ่งเป็นแนวคิด
ที่ปรับวิธีคิดเปลี่ยนวิธีการสอน โดยครูออกแบบการเรียนรู้จากการตั้งคำถามเพื่อให้ผู้เรียนคิดและ
สืบค้นข้อมูล เรียนรู้จากกิจกรรมที่หลากหลาย ฝึกให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิต การจัดการ
เรียนรู้สังคมศึกษาจึงมีความสำคัญในด้านการพัฒนาคุณลักษณะต่าง ๆ ของผู้เรียนให้เป็นพลเมืองดี มี
เหตุผลด้วยกุศลจิตคิดสรรค์มั่นในคุณธรรมจริยธรรม โดยบูรณาการตามหลักของพระพุทธศาสนา3
ประการคือ 1) การเรียนรู้ต้องเริ่มต้นที่ตนเอง (Self Learning) คือ สอนให้เกิด ฉันทะ คือ ความรู้สึก
รักในสิ่งที่เรียน เกิดวิริยะ คือ ความเพียรพยายามที่จะเสาะแสวงหาความรู้ เกิดจิตตะ คือ ความเอาใจ
ใส่ไม่ทอดทิ้งการเรียน และเกิดวิมังสา คือ การตรวจสอบตนเองเพื่อปรับปรุงการเรียนให้ดีขึ้นอยู่ 2)
การเรียนรู้ต้องควบคู่กับการปฏิบัติ (Learning by Doing) คือ ต้องการให้ผู้เรียนเกิดปัญญา ความรู้
แจ้งเห็นจริงในสิ่งทั้งปวง และ 3) การเรียนรู้ต้องควบคู่กับความสนุกสนาน (Enjoy Learning) ผู้เรียน
มีความสุขที่ได้หลุดพ้นจากความไม่รู้ เช่น การใช้วิธีเล่นเป็นเรียน (Play Way : Playing is Learning)
การเล่านิทานหรือกรณีตัวอย่าง (Case Study) หรือการให้ลงมือปฏิบัติจริง
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
คณะกรรมการการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา. (2558). หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติ
ธรรม แผนกสามัญศึกษา พ.ศ. 2558 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.
2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2559). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 34).
มูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติภาพ พระธรรมปฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ15
ธันวาคม 2565. จาก https://www.watnyanaves.net/uploads/File/books/pdf/
dictionary_of_buddhism_pra-muan-dhaama.pdf.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2559). พุทธวิธีการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 2).
พระนครศรีอยุธยา: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิชัย ตันศิริ. (2546). โฉมหน้าการศึกษาไทยในอนาคต : แนวคิดสู่การปฏิรูปในพระราชบัญญัติ
การศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิภาพรรณ พินลา และวิภาดา พินลา. (2561). การจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาในยุคศตวรรษที่ 21.
กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Phra Dhammapitaka (P.A. Payutto). (1 996 ). Buddhism for Human and Society
Development. Bangkok : Local Press.
Phra Witespromkhun and Wongsuwan, N. (2016). Buddhist Social Studies Material.
Social Studies Teaching. Faculty of Education. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University Press.
Sirimahasakorn, B. (2002). Human Emphasis Education as the Center of Development.
Bangkok : Book Point.
Vitthaya Thongdee and Suphawit Rompaen. (2018). The Approach to Develop Social
Studies Teaching According to Buddhist Method at Thailand 4 .0 .
Mahachulalongkornrajavidyalaya University. Khonkean Campus. Thailand
Wannapok, S. (1999). Buddhist Teaching Methods in the Tipitaka. Bangkok : Amarin
Book Centre Company.