บทบาทของพระสงฆ์ต่อการพัฒนาการศึกษาในสังคมยุค 4.0

บทคัดย่อ

พระพุทธศาสนากับสังคมไทยอยู่ร่วมกันมายาวนาน สังคมไทยในอดีตมีความสงบสุข เรียบง่าย จารีต ขนบธรรมเนียม ประเพณี งดงาม ตามแบบพระพุทธศาสนา ทั้งนี้ส่วนหนึ่ง พระสงฆ์ คือ พระภิกษุผู้มี บทบาทหน้าที่สำคัญต่อการศึกษา คือ ปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธ เป็นการศึกษาที่ส่งเสริมทำนุบำรุง พระพุทธศาสนา พร้อมทั้งสร้างศรัทธาแก่พุทธศาสนิกชน จึงทำให้สังคมไทยมีความเจริญรุ่งเรืองงอกงาม ก้าวหน้าทางคุณธรรม จริยธรรม ปัจจุบันท่ามกลางกระแสแห่งความเปลี่ยนแปลงทางสังคมโลก เศรษฐกิจ ประกอบกับรัฐบาลได้มุ่งพัฒนาสังคมเดิม เพื่อยกระดับขับเคลื่อนฐานเศรษฐกิจจากเกษตรกรรม สู่ ภาคอุตสาหกรรม และมุ่งสู่การขับเคลื่อนฐานเศรษฐกิจด้วยเทคโนโลยี ความคิดสร้างสรรค์ และสร้าง นวัตกรรมใหม่ หรือเรียกว่า 4.0 จึงทำให้สังคมตกอยู่ในภายใต้การครอบงำ ด้านวัตถุ การแข่งขัน สังคมมุ่งสู่ ความโลภ โกรธ หลง มากขึ้น กระแสการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว พระสงฆ์ จำเป็นต้องตระหนักถึงบทบาทการ พัฒตนาการศึกษาเพื่อมุ่งพัฒนาให้สอดคล้องกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง โดยพัฒนาการศึกษาให้ สอดคล้องกับสังคมปัจจุบัน 2 ประการ คือ 1) การส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม ความดีงาม เพื่อพัฒนากาย วาจา และจิตใจ ให้สูงขึ้น ด้วยการให้สังคมหันมารักษาศีล ให้ทาน มั่นภาวนา เสริมสร้างสมาธิ และพัฒนา ปัญญา 2) พระสงฆ์ต้องทำบทบทหน้าที่ทางการปกครอง การเผยแผ่ การศึกษา สาธารณูสงเคราะห์ และการ สงเคราะห์ เพื่อนำสังคมไปสู่ความสงบสุข สันติภาพ เป็นการช่วยส่งเสริม และทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้ เกิดความเจริญยั่งยืน มั่นคง ก้าวหน้า ที่สำคัญจะทำให้สังคมในยุค 4.0 มีโอกาสได้เข้าถึงหลักแห่งความจริง (อริยสัจ) ความดีงาม (ศีล ทาน ภาวนา สมาธิ ปัญญา) ตามหลักแห่งพระพุทธศาสนาสืบต่อไป