A CRITICAL STUDY OF MAHANIPATA JATAKA OF JINAVARA THESIS TITLE VERSION BASED ON DESANAHARA
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research was to study the Jataka Jataka Chabat Chinnathat Nidabha.
And for the analysis of the Jataka Jataka Chababat Chinnavathat translated by King Worawong her
Krom Luang Chinworasiriwat The royal patriarchs of Wat Ratchabophit are 10 stories. book 1.stories 1-5. consisting of the Temi Jataka Public. Jataka Suwannasamachataka. Niramitachat and
Mahosot Jataka. Book 2. Stories 6-10 consist of Phurithat Jataka Kuman Jataka Promnat Jataka.
Business Jataka and Vessantara Jataka Is a documentary study By content analysis According to
the sermon. it was found that 1. Maha Jataka Chabat Chinnachat Naga. Book 1. Book 2. consisting
of Temi Jataka consisting of 22 public sub-stories. the Jataka Jat consisting of 19 stories. Suwan
Sam Jataka's Substances. consisting of 17 Sub-Rachataka stories. Consisting of 36 sub-stories
Mahosot Jataka consisting of 81 sub-stories. Puritat Jataka consisting of 15 sub-stories.
Chanthakarn Kumarn Jat consisting of 11 sub-stories The Jataka Jataka Business Unit consists of 13
stories. The Wesson Trat Jataka consists of 13 stories. 2. Analyze the Jataka Jataka Chinnavat
observatories according to the Tessara line. By using the ten principles of Tess Na Nara. which is
Assa Atariwanisana Narasana and Uppaya. and the mandate found that the ten virtuous acts of
the Bodhisattva created the state of Assa Which is the result of doing good deeds as Atheneewa.
blaming the unhappiness of the mind as a way to escape from the undesirable things is the result
or the condition in which life is liberated from suffering Paya is an ingenious trick or method to
produce results. And creates a mandate Is to persuade. persuade. persuade and behave in
various ways.
Article Details
Section
References
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า. (2560). มหานิบาตชาดกทศชาติ ฉบับชินวร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
คณาจารย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2551). งานวิจัยและวรรณกรรมทางพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย.
ปีเตอร์ เอ. แจ็กสัน. (2557). พุทธทาสภิกขุ พระพุทธศาสนานิกายเถรวาทและการปฏิรูปเชิงนวสมัยนิยมในประเทศไทย [Buddhadasa: A Buddhist Thinker for the Modern World] (มงคล เดชนครินทร์, ศ.ดร., ผู้แปล). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (ต้นฉบับพิมพ์ ปี พ.ศ. 2531).
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2556). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา.
พระพรหมโมลี (วิลาศ ญาณวโร). (2545). กรรมทีปนี. กรุงเทพฯ: ดอกหญ้า.
พระปลัดสมชาย ปโยโค, พระครูพิพิธปริยัติกิจ, พระเมธีปริยัติวิบูล และพระถนัด วฑฺฒโน. (ม.ป.ป.). การศึกษาวิเคราะห์อุเบกขาบารมีในนารทชาดก. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 4 (ฉบับพิเศษ).
พุทธรักษ์ ปราบนอก. (2557). “พุทธธรรมในวรรณกรรมคำสอนอีสาน”. วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์, 31.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2561). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บริษัท สหธรรมิก จำกัด.
กิจชัย วงศ์ราช. (2550). ศึกษาวิเคราะห์พระนิพนธ์ในสมเด็จพระญาณสังวรฯ (เจริญ สุวฑฺฒนมหาเถร) ตามแนวเทสนาหาระ. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ปรุตม์ บุญศรีตัน. (2550). รูปแบบการตีความคัมภีร์ในพระพุทธศาสนาเถรวาท. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาอำนาจ พลปญฺโญ (สวัสดี). (2555). ศึกษาบูรณาการแนวคิดเชิงมนุษยนิยมในวรรณกรรมไทยเรื่องสั้นรางวัลซีไรต์. ศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
ทิวาทิพย์ เทียมชัยภูมิ. (2546). ศึกษาเชิงวิเคราะห์วรรณกรรมอิงพระพุทธศาสนา: ศึกษาเฉพาะกรณีเรื่องลีลาวดี. ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
โยธิน มหา. (2547). ศึกษาเชิงวิเคราะห์หลักพุทธจริยธรรมที่ปรากฏในวรรณกรรมของอาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ ประเภทนวนิยายอิงธรรม. ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหิดล.
วิจิตตรี ธรรมรักษ์. (2554). ศึกษาวิเคราะห์วรรณกรรมอิงหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา เรื่องพระอานนท์พุทธอนุชา. ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สาทิด แทนบุญ. (2558). วรรณกรรมคำสอนของสุนทรภู่ที่มีผลต่อวิถีชีวิตของคนในสังคมไทย. หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาภาษาไทย. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์: มหาวิทยาลัยบูรพา.
หิมพรรณ รักแต่งาม. (2550). การศึกษาวิเคราะห์การตีความหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาของ ติช นัท ฮันห์. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อภิชญา แก้วอุทัย และจอมขวัญ สุทธินนท์. (2556). “วรรณกรรมสุบินกุมาร: การศึกษาเปรียบเทียบ”. วารสารศิลปศาสตร์, 5(1), 36.
อุดร จันทวัน. (2548). ศึกษาเชิงวิเคราะห์วรรณกรรมทางพระพุทธศาสนาเรื่องอุรังคธาตุนิทาน ภาษาทางศาสนาและอิทธิพลต่อสังคม. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.