A WAY OF LEADERSHIP SKILL DEVELOPMENT FOR ORGANIZATIONAL EXCLUSIVES IN THAILAND 4.0
Main Article Content
Abstract
Driving the vision of Thailand's economic development or the model of economic development known as Thailand 4.0 has brought significant impacts and challenges for Thai society in terms of social, economic and political impacts and challenges. In addition, organizational management is nowadays affected by these challenges such as policy, human resources development, investment and leadership. Therefore, there should be empowerment of the executives to have appropriate and consistent leadership skills in Thailand 4.0 which consists of five leadership skills, namely, Visionary Leadership, Adaptable Leadership, Engaged Leadership, Humble Leadership and Relationship-Building Leadership.
Article Details
Section
References
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาอุตสาหกรรมไทย 4.0 ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560 - 2579). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงอุตสาหกรรม.
ชนินทร เพ็ญสูตร. (2560). ประเทศไทย 4.0 บริบททางเศรษฐกิจ และการเมือง. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสน ศาสตร์, 8(1). หน้า 81-88.
ณัฐวุฒิ พงศ์สิริ. (2561). ผู้นำในยุค DIGITAL ECONOMY, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: https://www.dir.co.th/en/news/general-ข่าว/%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84-digital-economy [15 มกราคม 2561].
ดลนภา ดีบุปผา. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมในองค์กรความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานกับความ ผูกพันในองค์กรของพนักงานบริษัทเอบีฟู้ด จังหวัดสมุทรปราการ. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ทีมข่าวเศรษฐกิจโพสต์ทูเดย์. (2561). "ไทยแลนด์4.0" ปั๊มเศรษฐกิจด้วยนวัตกรรม-เทคโนโลยี, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: https://www.posttoday.com/analysis/report/443471 [15 มกราคม 2561].
พสุ เดชะรินทร์. (2561). ผู้นำในยุค 4.0, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/641042 [15 มกราคม 2561].
พิมพ์ธัญญา ฆ้องเสนาะ. (2558). การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจไทยเข้าสู่ “ประเทศไทย 4.0”. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
แพรวไพลิน วงษ์สินธุวิเศษ และณัชพล จรูญพิพัฒน์กุล. (2560). Middle Income Trap: กับดักเศรษฐกิจที่รอการ ก้าวข้าม. กรุงเทพมหานคร: ธนาคารแห่งประเทศไทย.
รักเกียรติ หงส์ทอง และธนพงษ์ อุดมทรัพย์. (2559). ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ในบริบทการนำการเปลี่ยนแปลง. วารสารมนุษย์สังคมปริทัศน์, 18(2), หน้า 79.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ร่างยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักวิจัยและพัฒนาระบบบริหารงานบุคคล. (2561). พิมพ์เขียว Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.libarts.up.ac.th/v2/img/Thailand-4.0.pdf [15 มกราคม 2561].
สมชัย จิตสุชน. (2558). รายงานการวิจัยความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย: แนวโน้ม นโยบาย และแนวทางขับเคลื่อนนโยบาย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สมบัติ กุสุมาวลี. (2561). HR 4.0 TRENDS and MOVE ทิศทางการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ @ Thailand 4.0, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.jobdst.com/index.php?option=com_content&view=article&id=456&Itemid=136 [15 มกราคม 2561].
สมบัติ ริยาพันธ์. (2552). การสร้างสัมพันธภาพเพื่อการบำบัด: แนวปฏิบัติสำหรับพยาบาลจิตเวช. วารสารกอง พยาบาล, 36(2): 68-76.
สุดปฐพี เวียงสี. (2561). ประเทศไทย 4.0 โมเดลพัฒนาเศรษฐกิจใหม่, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.sudpatapee.com/index.php/2014-08-15-15-18-27/item/176-4-0 [15 มกรมคม 2561].
เสน่ห์ จุ้ยโต. (2560). วิถีใหม่การบริหารยุทธศาสตร์สู่ความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อภินันท์ บุษบก และศิริบูรณ์ สายโกสุม. (2559). การพัฒนารูปแบบผู้นำแบบมุ่งเน้นให้ความช่วยเหลือ (SERVANT LEADERSHIP) สำหรับหัวหน้างานระดับต้นในโรงงานอุตสาหกรรมเสื้อผ้าสำเร็จรูป. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 6 (ฉบับพิเศษ).