วิถีการพัฒนาทักษะภาวะผู้นำของผู้บริหารองค์การในยุคประเทศไทย 4.0
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การขับเคลื่อนวิสัยทัศน์เชิงนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศไทยหรือโมเดลพัฒนาเศรษฐกิจ ได้ก่อให้เกิดผลกระทบและความท้าทายสำคัญต่อสังคมไทยในวงกว้างทั้งทางด้านสังคม ประเทศไทย 4.0 ด้านเศรษฐกิจ และด้านการเมืองการปกครอง นอกจากนี้การบริหารจัดการองค์การในปัจจุบันก็ได้รับผลกระทบและ ความท้าทายดังกล่าวด้วยเช่นกันทั้งในด้านนโยบายขององค์การ ด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การ ด้าน การลงทุนขององค์การ และด้านภาวะผู้นำของผู้บริหารองค์การ ดังนั้น เพื่อรับมือกับความท้าทายดังกล่าว องค์การจึง ควรมีการเสริมสร้างศักยภาพของผู้บริหารให้เป็นผู้ที่มีทักษะภาวะผู้นำที่เหมาะสมและสอดคล้องตามบริบทยุค ประเทศไทย 4.0 ซึ่งประกอบด้วยทักษะภาวะผู้นำ 5 ประการคือ ภาวะผู้นำแบบมีวิสัยทัศน์ ภาวะผู้นำแบบการ ปรับตัว ภาวะผู้นำแบบการมีส่วนร่วม ภาวะผู้นำแบบความถ่อมตัว และภาวะผู้นำแบบการสร้างสัมพันธภาพ
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระทรวงอุตสาหกรรม. (2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาอุตสาหกรรมไทย 4.0 ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560 - 2579). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงอุตสาหกรรม.
ชนินทร เพ็ญสูตร. (2560). ประเทศไทย 4.0 บริบททางเศรษฐกิจ และการเมือง. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสน ศาสตร์, 8(1). หน้า 81-88.
ณัฐวุฒิ พงศ์สิริ. (2561). ผู้นำในยุค DIGITAL ECONOMY, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: https://www.dir.co.th/en/news/general-ข่าว/%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84-digital-economy [15 มกราคม 2561].
ดลนภา ดีบุปผา. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมในองค์กรความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานกับความ ผูกพันในองค์กรของพนักงานบริษัทเอบีฟู้ด จังหวัดสมุทรปราการ. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ทีมข่าวเศรษฐกิจโพสต์ทูเดย์. (2561). "ไทยแลนด์4.0" ปั๊มเศรษฐกิจด้วยนวัตกรรม-เทคโนโลยี, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: https://www.posttoday.com/analysis/report/443471 [15 มกราคม 2561].
พสุ เดชะรินทร์. (2561). ผู้นำในยุค 4.0, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/641042 [15 มกราคม 2561].
พิมพ์ธัญญา ฆ้องเสนาะ. (2558). การปรับโครงสร้างเศรษฐกิจไทยเข้าสู่ “ประเทศไทย 4.0”. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
แพรวไพลิน วงษ์สินธุวิเศษ และณัชพล จรูญพิพัฒน์กุล. (2560). Middle Income Trap: กับดักเศรษฐกิจที่รอการ ก้าวข้าม. กรุงเทพมหานคร: ธนาคารแห่งประเทศไทย.
รักเกียรติ หงส์ทอง และธนพงษ์ อุดมทรัพย์. (2559). ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ในบริบทการนำการเปลี่ยนแปลง. วารสารมนุษย์สังคมปริทัศน์, 18(2), หน้า 79.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ร่างยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักวิจัยและพัฒนาระบบบริหารงานบุคคล. (2561). พิมพ์เขียว Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.libarts.up.ac.th/v2/img/Thailand-4.0.pdf [15 มกราคม 2561].
สมชัย จิตสุชน. (2558). รายงานการวิจัยความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย: แนวโน้ม นโยบาย และแนวทางขับเคลื่อนนโยบาย. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
สมบัติ กุสุมาวลี. (2561). HR 4.0 TRENDS and MOVE ทิศทางการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ @ Thailand 4.0, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.jobdst.com/index.php?option=com_content&view=article&id=456&Itemid=136 [15 มกราคม 2561].
สมบัติ ริยาพันธ์. (2552). การสร้างสัมพันธภาพเพื่อการบำบัด: แนวปฏิบัติสำหรับพยาบาลจิตเวช. วารสารกอง พยาบาล, 36(2): 68-76.
สุดปฐพี เวียงสี. (2561). ประเทศไทย 4.0 โมเดลพัฒนาเศรษฐกิจใหม่, [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.sudpatapee.com/index.php/2014-08-15-15-18-27/item/176-4-0 [15 มกรมคม 2561].
เสน่ห์ จุ้ยโต. (2560). วิถีใหม่การบริหารยุทธศาสตร์สู่ความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อภินันท์ บุษบก และศิริบูรณ์ สายโกสุม. (2559). การพัฒนารูปแบบผู้นำแบบมุ่งเน้นให้ความช่วยเหลือ (SERVANT LEADERSHIP) สำหรับหัวหน้างานระดับต้นในโรงงานอุตสาหกรรมเสื้อผ้าสำเร็จรูป. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 6 (ฉบับพิเศษ).