มัชฌิมาปฏิปทากับเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวงรัชกาลที่ 9
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การพัฒนาประเทศโดยไม่ใส่ใจในการวางรากฐานที่เหมาะสมลงตัวบุคคล ความเจริญที่ผิดทางย่อม ทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวงรัชกาลที่ 9 จึงเป็นหนทางสู่ความอยู่รอด ของประชาชน เพราะเศรษฐกิจพอเพียงเป็นการพัฒนาหลักคิดที่ตัวบุคคล สร้างเสริมให้บุคคลมีความ เข้มแข็งในการดำเนินชีวิต รู้จักความพอประมาณ มีเหตุผลในการใช้จ่าย มีภูมิคุ้มกันตัวเองที่ดี
มัชฌิมาปฏิปทากับเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวงรัชกาลที่ 9 นั้น สอดคล้องกันด้วยหลักการใช้ ชีวิตที่เหมาะสมเพื่อความสงบ ไม่ฟุ้งซ่านหรือมีเหตุอื่นใดมากระทบทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลง ซึ่ง พระพุทธเจ้าทรงกำหนดทางสายกลางคือ อริยมรรคมีองค์แปด หมายถึง ความเห็นถูกต้อง ความคิดถูกต้อง คำพูดถูกต้อง การงานถูกต้อง อาชีพถูกต้อง ความพยายามถูกต้อง ความระลึกรู้ถูกต้อง ความตั้งใจถูกต้อง ดังนั้น การมีหลักธรรมมัชฌิมาปฏิปทาหรือมรรคมีองค์แปดประการจะกล่าวได้ว่ามีทางสว่างทั้งทางกายทาง ใจ เพื่อเป็นเครื่องมือในดำรงชีวิตและอยู่ร่วมกันอย่างไร้การเบียดเบียนย่อมทำให้เกิดสันติสุข อย่างไรก็ตาม การดำรงอยู่ของสรรพชีวิตที่สันติสุขย่อมต้องมีการบริหารจัดการที่ดีทุกมิติของทุกชีวิตในสังคม
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
เกษม วัฒนชัย. (2550). “เศรษฐกิจพอเพียงตามแนวพระราชดำริ” วารสารผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา, 5(2): 155-156
กลุ่มพัฒนากรอบแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์ ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. (2546). กรอบแนวคิดทาง เศรษฐศาสตร์ ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการ. เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
คณะอนุกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง สำนักงานคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2548). เศรษฐกิจพอเพียงคืออะไร?. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: กลุ่มงานเศรษฐกิจ พอเพียง สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจพอเพียง.
โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติประจำประเทศไทย UNDP. (2550). รายงานการพัฒนาคนของ ประเทศไทย ปี 2550 เศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาคน. กรุงเทพมหานคร: โครงการ พัฒนาแห่งสหประชาชาติประจำประเทศไทย.
พระเทพเวที (ป.อ.ปยุตฺโต). (2536). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ ๗. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูโฆมิตสังฆพิทักษ์. (2560). “กลยุทธ์ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ไทยในสังคมปัจจุบัน”. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์. 17(3): 212 – 213.
พระมหาธนิต สิริวฒฑโน. (2558). “รูปแบบและกระบวนการสื่อสารพุทธธรรม”. วารสารวิจัยราช ภัฏเชียงใหม่. 16(2): 23..
พระเลิศพิพัฒน์ จนฺทปญฺโญ (แก้ววันทอง). (2554). “บทบาทของพระสงฆ์ในสังคมโลกาภิวัฒน์”. วารสารการศึกษาและพัฒนาสังคม, 7(2): 32 - 33.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณ ราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2542). บาลีไวยากรณ์ วจีวิภาค ภาคที่ 2 อาขยาตและกิตก์ หลักสูตรเปรียบธรรมตรี. พิมพ์ครั้งที่ 38. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหา มกุฎราชวิทยาลัย.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2544). บาลีไวยากรณ์ วจีวิภาค ภาคที่ 2 สมาสตัทธิต หลักสูตรเปรียบธรรมตรี. พิมพ์ครั้งที่ 37. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหามกุฎ ราชวิทยาลัย
สมพร เทพสิทธา. (2550). การดำเนินชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง ชุมชนและแนวคิดเศรษฐกิจ พอเพียง ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในบริบทของศาสนาและวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร สมชาติการพิมพ์. :