สังฆพัฒนา : การพัฒนาชุมชนเข้มแข็งของพระสงฆ์นักพัฒนาจังหวัดลำปาง

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระมหาธีรวัฒน์ญาณธีโร (หมายคอย)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับการพัฒนาชุมชนเข้มแข็งใน ประเทศไทย 2) เพื่อศึกษาบทบาทของพระสงฆ์ต่อการพัฒนาชุมชนเข้มแข็งเชิงพุทธ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาชุมชนเข้มแข็งของพระสงฆ์นักพัฒนา จังหวัดลำปาง รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิง คุณภาพ ภาคเอกสารผสมภาคสนาม พื้นที่วิจัย คือ พระภิกษุสงฆ์ในจังหวัดลำปาง โดยมีผู้ให้ข้อมูล สำคัญ ด้วยวิธีการเจาะจง พระสงฆ์นักพัฒนาทั้ง 6 ด้าน 6 รูป เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด คือ 1) ศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้อง 2) การสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้การวิเคราะห์ สังเคราะห์และเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า 1) การพัฒนาชุมชมเข้มแข็งให้เกิดการ เปลี่ยนแปลงบนพื้นฐานของความมีจิตสำนึกมีส่วนในการพัฒนาเศรษฐกิจ การพัฒนาชนบท การพัฒนา อุตสาหกรรม การพัฒนาชุมชน การพัฒนาศึกษา จนถึงการแก้ไขปัญหาอื่น ๆ ที่เกิดในชุมชน ทำให้ ชุมชนมีความสามารถที่พึ่งตนเองได้และมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น 2) การพัฒนาชุมชนตามการปฏิบัติ กิจการคณะสงฆ์ทั้ง 6 ด้าน คือ การปกครอง ศาสนศึกษา ศึกษาสงเคราะห์ การเผยแผ่ สาธารณูปการ และสาธารณสงเคราะห์ พร้อมทั้งศีลธรรม จริยธรรม เชิงพุทธอื่น ๆ ทั้งด้านกาย จิตใจ สติปัญญา สังคม เพื่อนำไปสู่ความเข้มแข็งของชุมชนในลำดับต่อไป 3) การพัฒนาชุมชนเข้มแข็งของพระสงฆ์ นักพัฒนาจังหวัดลำปาง ในการพัฒนาคณะสงฆ์ คือการจัดสรรงบประมาณที่มีอย่างจำกัดให้เป็น ประโยชน์มากที่สุดโดยเน้นเรื่องหลัก ๆ ที่จะพัฒนาคณะสงฆ์ เช่นเรื่องการศึกษาธรรม ศึกษาบาลี ซ่อมแซมส่งเสริมสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อคณะสงฆ์ ช่วยอบรมเผยแผ่หลักธรรม อนุเคราะห์และสงเคราะห์ ด้านการศึกษา การช่วยเหลือประชาชนทั้งจิตใจ และสังคมทางวัตถุในรูปแบบต่าง ๆ หาสิ่งกระตุ้นที่จะ ทำให้คณะสงฆ์ทำงานได้อย่างว่องไว ชัดเจน จัดการให้เจ้าอาวาสทุกวัดอบรมหาความรู้เรื่องพระธรรม วินัย กฎหมาย กฎมหาเถรสมาคม ระเบียบ หาวิธีแก้ไขข้อขัดแย้งของคณะสงฆ์และบ้าน อบรมให้ ความรู้เกี่ยวกับเรื่องการเคารพกัน รู้จักมีการพัฒนาสิ่งใหม่ ๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อคณะสงฆ์ ช่วยกัน สอดส่องดูแลให้ทั่วถึง สิ่งเหล่านี้ที่มีความโดดเด่นในแต่ละด้าน เพื่อหวังให้คณะสงฆ์จังหวัดลำปาง และประชาชนในชาติ มีความรักและเทิดทูนในสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และเสริมสร้างให้มี ความเจริญ โดยใช้กลไกทางพระพุทธศาสนา ในการพัฒนาชุมชนสืบไป

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระราชวรเมธี, ดร. และคณะ. (2560). แผนยุทธศาสตร์การปฏิรูป กิจการพระพุทธศาสนา 2560-2564. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

อภิชัย พันธเสน. (2539). พัฒนาชนบทไทย: สมุทัยและมรรคตอนที่ 3 ความหวังทางออกและทางเลือกใหม่. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิภูมิปัญญา.

ชลวิทย์ เจียรจิตต์.(2560). ศาสนากับการพัฒนา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ดีไซน์ ดีไลท์ จำกัด.

พระมหาสุทิตย์ อาภากโรและคณะ. (2556). การพัฒนาระบบการบริหารจัดการและการสร้าง เครือข่ายองค์กรพระพุทธศาสนาในประเทศไทย. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.

พระมหาจรูญ ปญฺญาวโร (อินทร์ยงค์). การศึกษาบทบาทของพระมหากัสสปเถระในการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาเถรวาท.(2540). วิทยานิพนธ์ศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหา จุฬาลงกรณราชวิทยา.

วิทยา เชียงกูล (2527). พัฒนาชุมชน-พัฒนาสังคม.เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

คณาจารย์สถาบันราชภัฏสวนดุสิต. (2547). ความจริงของชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.