การศึกษาความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้การจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษาเรื่องเทียนทำมือ
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนโดยใช้การจัดการเรียนรู้สะ
เต็มศึกษา เรื่องเทียนทำมือ กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 40 คน ภาคเรียนที่ 2 ปี
การศึกษา 2563 โรงเรียนมูลนิธิวัดศรีอุบลรัตนาราม อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี การวิจัยเป็นแบบการวัดผล
เพียงครั้งเดียว เครื่องมือที่ใช้ส าหรับการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาและแบบบันทึก
กิจกรรม การศึกษาความสามารถในการแก้ปัญหา รายการประเมินจำนวน 5 รายการ ได้แก่ 1) การระบุปัญหาที่
ต้องการแก้ไข 2) การออกแบบชิ้นงานตามรูปทรงเรขาคณิตที่กำหนดให้ 3) การสร้างแม่พิมพ์ตามแบบร่างพร้อมระบุ
ปัญหาและวิธีแก้ปัญหาที่พบในการสร้างแม่พิมพ์ 4) การเสนอแนวทางแก้ปัญหาหลังจากการทดลอง 5)
ความสามารถในการนำเสนองาน ผลการวิจัยพบว่า ผลการศึกษาพบว่า ความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียน
เรื่องเทียนทำมือมีคะแนนเฉลี่ย 87.78 รายการประเมินที่มีคะแนนเฉลี่ยมากที่สุดคือ การสร้างแม่พิมพ์ตามแบบร่าง
พร้อมระบุปัญหาและวิธีแก้ปัญหาที่พบในการสร้างแม่พิมพ์ และความสามารถในการนำเสนองาน มีคะแนนเฉลี่ย
94.44 และรายการประเมินที่มีคะแนนน้อยที่สุดคือ การออกแบบชิ้นงานตามรูปทรงเรขาคณิตที่กำหนดให้ ค่าเฉลี่ย
77.78
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.
กอบวิทย์ พิริยะวัฒน์. (2554). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถในการคิด
แก้ปัญหา ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็น
ฐานและการจัดการเรียนรู้โดยใช้กลวิธีเมตาคอนิชันในการแก้โจทย์ปัญหาทางวิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ:
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชาญณรงค์ พรรุ่งโรจน์. (2546). ความคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรทิพย์ ศิริภัทราชัย. (2556). STEM Education กับ การพัฒนาทักษะในศตวรรษที่21. วารสารวิชาการ
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 33(2), 50-51.
สถาพร พฤฑฒิกุล. (2555). คุณภาพผู้เรียนเกิดจากกระบวนการเรียนรู้. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัย
บูรพา, 6(2), 1-13.
สินีนาถ ยาฝาด, สุจินต์วิศวธีรานนท์และ ดวงเดือน พินสุวรรณ์. (2562). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้ แนวทาง
สะเต็มศึกษาเรื่องสารในชีวิตประจำวันที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและความคิดสร้างสรรค์ของ
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 34(1), 39-50.
สุพรรณี ชาญประเสริฐ. (2556). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 สะเต็มศึกษา.
วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 15(2), 1-6.
อุไร ดอกคำ และ สาวิตรี เถาว์โท. (2560). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวสะเต็ม ศึกษา
เรื่องดินในท้องถิ่นของเราเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดแก้ปัญหาสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่
2. วิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี, 9(1), 82-92.
Weir, J.J. (1974). Problem Solving is Everybody’s Problem. Science Teacher, 4, 16-18.