บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาสังคม

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดและบทบาทในการพัฒนาสังคมตามแนวทาง
พระพุทธศาสนา กล่าวคือพระสงฆ์มีบทบาทของมาแต่ครั้งพุทธกาล พระสงฆ์ในครั้งนั้นมีหน้าที่ในการ
เผยแผ่พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า การเผยแผ่ธรรมนั้นเป็นการให้ปัญญาแก่พุทธบริษัท  
พระสงฆ์จึงตั้งตนอยู่บนพื้นฐานของธรรม ซึ่งผู้แสดงธรรมต้องมีภูมิธรรมความรู้ด้วย เหล่านี้คือ การ
กระทำหน้าที่หลักของพระสงฆ์ สิ่งใดที่เป็นประโยชน์เกื้อกูลต่อประชาชน แม้จะต้องจาริกรอนแรมไป
ยังสถานที่ไกลก็ตาม พระสงฆ์ก็ต้องทำหน้าที่เป็นผู้ให้ธรรมะ นำธรรมะให้เข้าถึงแก่ชนทั้งโลก พระสงฆ์
ในสมัยพุทธกาล จึงต้องใช้ความเพียรเป็นอย่างยิ่ง เพื่อนำธรรมให้เข้าถึงประชาชน หรือนำประชาชน
ให้เข้าถึงพระพุทธศาสนา เป็นการออกไปหาประชาชนและการประกาศพระศาสนา หรือการเผยแผ่
พระพุทธศาสนา บทบาทพระสงฆ์ในครั้งพุทธกาลมีทั้งบทบาทหลักและบทบาทรอง ซึ่งล้วนแต่เป็นกิจ
ที่ ไม่อาจเลี่ยงได้ การจะปฏิบัติกิจก็ตามต้องพระสงฆ์จะไม่ละเลยการการประพฤติในส่วน ที่
เรียกว่า “พรหมจรรย์” หรือเรียกว่า อริยมรรคมีองค์ 8 ซึ่งเป็นความประพฤติเพื่อความประเสริฐ เพื่อ
บรรลุถึงความสิ้นกิเลส โดยประพฤติให้เป็นไปตามพุทธบัญญัติและต้องเอื้อเฟื้อ ไม่ละเมิดพุทธอาณัติ
อันเป็นข้อห้ามมิให้ประพฤติ หรือเรียกว่า ประพฤติให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย