การนำเสนอประวัติศาสตร์อารยธรรมทวารวดี
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาประวัติศาสตร์อารยธรรมทวารวดี 2) เพื่อ
นำเสนอการศึกษาประวัติศาสตร์อารยธรรมทวารวดี เป็นงานวิจัยการกำหนดระเบียบวิธีการวิจัยหรือ
กระบวน วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ และวิธีวิจัยเชิงเอกสาร ของการดำเนินงานรูปแบบการจัดการที่เป็น
แนวทางการศึกษาในการจัดเก็บข้อมูล ที่มุ่งนำผลการวิจัยมาใช้ในการสร้างชุดองค์ความรู้และโมเดล
เส้นทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในอารยธรรมทวารวดี ต่อสังคมและผู้ที่สนใจ
ผลการศึกษาพบว่า ประวัติศาสตร์ทวารวดีสามารถแบ่งออกเป็น 4 ช่วงสมัยได้แก่ 1) ยุคก่อน
สมัยทวารดี (ราวพุทธศตวรรษที่ 6-13) ประกอบด้วย ศิลปะอมราวดี, ศิลปะคุปตะ, ศิลปะปัลลวะ,
ศิลปะปาละ 2) สมัยทวารวดีตอนต้น (ราวพุทธศตวรรษที่ 12-13) เป็นช่วงที่งานประติมากรรมส่วน
ใหญ่นำเข้ามาจากภายนอกคืออินเดีย และเป็นยุคแรกที่เริ่มมีการสร้างรูปเคารพขึ้น 3) สมัยทวารวดี
ตอนกลาง : สมัยทวารวดีอย่างแท้จริง (ราวพุทธศตวรรษที่ 14-15) เป็นช่วงที่ครอบคลุมศิลปะทวารวดี
มากที่สุด รวมทั้งงานศิลปกรรมที่พบเกือบทั้งหมดจัดว่าอยู่ในระยะนี้ มีวิวัฒนาการสืบต่อมาจากงานที่
เลียนแบบศิลปะอินเดียในระยะแรก และได้ดัดแปลงลักษณะบางส่วนจนมีรูปแบบของอิทธิพลท้องถิ่น
เข้ามาผสมอยู่อย่างมาก 4) สมัยทวารวดีตอนปลาย (ราวปลายพุทธศตวรรษที่ 16-18) ยุคนี้เป็น
ระยะเวลาที่ศูนย์กลางของทวารวดีในภาคกลางเริ่มเสื่อมลงแล้ว ส่วนหนึ่งเป็นเพราะอิทธิพลทางการ
เมืองและศิลปกรรมขอมได้เข้ามาแทนที่โดยเฉพาะในภาคอีสานตอนล่างและในภาคกลาง ซึ่งน่าจะ มี
ศูนย์กลางอยู่ที่ลพบุรี
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
ผาสุข อินทราวุธ. (2542). ทวารวดี : การศึกษาเชิงวิเคราะห์จากหลักฐานทางโบราณคดี .
กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์อักษรสมัย.
บัญชา พงษ์พานิช. (2559). จากอินเดียถึงไทย : รอยทางพระพุทธศาสนาแรกๆ. กรุงเทพมหานคร :
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วินัย พงศ์ศรีเพียร,ดร. (2543). ครูกับการเรียนการสอนประวัติศาสตร์ไทย คู่มือการจัดกิจกรรมการ
เรียนการสอนประวัติศาสตร์. ประวัติศาสตร์: จะเรียนจะสอนกันอย่างไร. กรุงเทพมหานคร:
โรงพิมพ์กรมการศาสนา.
หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล. (2543). ศิลปะในประเทศใกล้เคียง. กรุงเทพฯ: ส านักพิมพ์มติชน. พิมพ์
ครั้งที่ 3.
Boeles, J.J. (1967). A note on the ancient city called Lavapura. Journal of the Siam
Society, Vol. LV.
Jean Boisselier. (1974). La Sculpture en Thailande. Fribourg : Office du Livre.
Pisit Charoenwongsa and M.C. Subhadradis Diskul. (2 9 7 6 ). Archeolog Mundi :
Thailande. Genenve : Nagel.