ศึกษาวัฒนธรรมการเรียนรู้ในสภาวะวิกฤติ “โควิด-19” โรงเรียนพระธาตุบังพวนวิทยา จังหวัดหนองคาย
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่อง “ศึกษาวัฒนธรรมการเรียนรู้ในสภาวะวิกฤติ “โควิด – 19” โรงเรียน
พระธาตุบังพวนวิทยา จังหวัดหนองคาย” มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาวัฒนธรรมการเรียนรู้ของนักเรียน
ในสภาวะวิกฤติ “โควิด – 19” ของนักเรียนโรงเรียนพระธาตุบังพวนวิทยา อำเภอเมือง จังหวัด
หนองคาย และเพื่อศึกษาปัจจัยที่สำคัญต่อวัฒนธรรมการเรียนรู้ในสภาวะวิกฤติ “โควิด – 19”
โรงเรียนพระธาตุบังพวนวิทยา อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย โดยเก็บข้อมูลจากลุ่มตัวอย่างที่เป็น
นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 – 3) โรงเรียนพระธาตุบังพวนวิทยา อำเภอ
เมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย จำนวน 151 ตัวอย่าง โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือใน
การศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าสถิติร้อยละ (Frequency) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยนเบนมาตรฐาน
(Standard Deviation) ผลการวิจัย พบว่า
ความคิดเห็นของนักเรียนต่อวัฒนธรรมการเรียนรู้ในสภาวะวิกฤติ “โควิด - 19” โรงเรียน
พระธาตุบังพวนวิทยา อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย โดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก
โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยดังนี้ ด้านการใช้สื่อและอุปกรณ์ มีค่าเฉลี่ย ( = 4.31) ด้าน
การจัดการเรียนรู้ มีค่าเฉลี่ย ( = 4.27) ด้านสภาพแวดล้อม และด้านผู้เรียน มีค่าเฉลี่ย
( = 4.23) ซึ่งสรุปได้ว่า วัฒนธรรมการเรียนรู้ในสภาวะวิกฤติ “โควิด - 19” ของนักเรียนทั้ง 4
ด้าน นั้น มีความพร้อมต่อการจัดการเรียนการสอนได้อย่างครอบคุมทุกด้าน นักเรียนมีความพร้อม
ด้านการสื่อสารและความพร้อมด้านอุปกรณ์ที่ใช้ในการเรียนการสอน และสามารถนำไปปฏิบัติใน
สภาพแวดล้อมในทุกพื้นที่ เช่น ที่บ้าน ที่โรงเรียน หรือใช้เน็ตประชารัฐ จนกระทั้งทำการวัดผลและ
ประเมินผลได้ในผลสมฤทธิ์ทางการศึกษาได้เป็นอย่างดี
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ.(2563).การเตรียมความพร้อมของกระทรวงศึกษาธิการก่อนเปิดภาคเรียน. ค้น
เมื่อ 15 มิถุนายน 2563, จาก https://moe360.blog/2020/05/08/.
แก้วตา ไทรงาม, ประชุม โพธิกุล, เวช มงคล และณรงค์ดาวเจริญ.(2548). ผู้นำเชิงกลยุทธ์เพื่อสร้าง
องค์การแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาผู้บริหารการศึกษา.
ขวัญตา เจริญศรี.(2562). รูปแบบสังคมแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาเทศบาลนครนครปฐม,บัณฑิต
วิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จิรกิติ์ ทองปรีชา.(2562).การบริหารจัดการการเรียนการสอน ภายใต้สถานการณ์COVID – 19 ระดับ
มัธยมศึกษาพื้นที่โรงเรียนวชิรธรรมสาธิต เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร, กรุงเทพมหานครฯ,
มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธานินทร์ อินทรวิเศษ,ธนวัฒน์ เจริญษา และพิชญาภา ยวงสร้อย.(2564). ภาพสะท้อนการศึกษาไทย
หลังภาวะโควิด 2019,วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น ปีที่ 7 ฉบับที่ 4
(เมษายน 2564).
วิเชษฐ จิตรสงวน.(2556). การพัฒนาวัฒนธรรมการเรียนรู้ของโรงเรียนเทศบาล สังกัดองค์กรปกครอง
ส่วนท้องถิ่น,ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
สุภัค ฟักเงิน และสิรินภา กิจเกื้อกูล.(2564).การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์แบบออนไลน์ใน
สถานการณ์โควิด -19 :กรณีศึกษาโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษแห่งหนึ่ง ในเขตภาคเหนือ
ตอนล่าง, วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม,ปีที่ 16 ฉบับที่ 3 กรกรฏาคม –
กันยายน พ.ศ. 2564.
สุวิธิดา จรุงเกียรติกุล.(2558).ปรัชญาและมโนทัศน์สังคมแห่งการเรียนรู้= Philosophies and
Concepts of Learning Society. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ตำราและเอกสารทางวิชาการ
คณะครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสาวรัจ รัตนคาฟู.(2563). วิกฤตโควิด-19 รัฐต้องเร่งลดช่องว่างดิจิทัล เพื่อความเท่าเทียมในห้องเรียน
ออนไลน์ [ออนไลน์].แหล่งที่มา: https://tdri.or.th/2020/04/digital-divide-online-
education-inequalities/, [10 กรกฏาคม 2563]
Office of the Basic Education Commission, (2020). Education in the digital age.
Retrieved March 19, 2021, from https://www.posttoday.com/social/general/.