ทักษะการเรียนรู้ที่จำเป็นสำหรับบัณฑิตมหาวิทยาลัยสงฆ์ในยุคไทยแลนด์ 4.0

บทคัดย่อ

บทความนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะเสนอมุมมองบางประการที่สามารถวางรากฐานการพัฒนาตนเอง
ของนิสิต บัณฑิตทั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์ในมหาวิทยาลัยสงฆ์ที่สามารถปรับเปลี่ยนทัศนคติ ความคิด 
และสิ่งที่ควรจะมีบนเส้นทางของโลกยุคใหม่ที่เรียกว่า ยุค 4.0 คือ ยุคที่นำเอาความรู้ต่าง ๆ มาใช้ใน
การพัฒนาประเทศให้เกิดรายได้หนีพ้นจากความยากจน และนวัตกรรมต่าง ๆ ภายในปี พ.ศ.2579 ซึ่ง
ก็คือ หากประเทศไทยสามารถเดินตามแผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ได้ ประเทศไทยจะเป็นประเทศที่
พัฒนาแล้วตามคุณสมบัติที่กำหนดโดยสหประชาชาติ ซึ่งจากการศึกษาและวิเคราะห์ทักษะการเรียนรู้
ที่จำเป็นสำหรับบัณฑิตมหาวิทยาลัยสงฆ์ในยุคไทยแลนด์ 4.0 พบว่า นิสิต และบัณฑิตมหาวิทยาลัย
สงฆ์อาจจะต้องมีการปรับเปลี่ยนระบบการเรียนรู้แบบใหม่ๆและสามารถเรียนรู้ได้ด้วยตนเอง สามารถ
พัฒนาตนเองให้มีทักษะที่แตกต่างไปจากสาขาวิชาที่ตนเองเลือกในบริบทที่แตกต่างกันออกไปซึ่งเมื่อ
ศึกษาวิเคราะห์แล้วจะพบ 6 ทักษะการเรียนรู้ที่จำเป็นสำหรับบัณฑิตมหาวิทยาลัยสงฆ์ในยุคไทยแลนด์ 
4.0 ได้แก่ ทักษะการประกอบอาชีพ (ครองงาน) ทักษะการดำรงชีวิต (ครองตน) ทักษะการปฏิสัมพันธ์
ทางสังคม (ครองสังคม) ทักษะการแปลงความรู้ไปสู่นวัตกรรมปัญญาประดิษฐ์ (ครองความรู้) ทักษะ
ประยุกต์และการใช้เทคโนโลยี (ครองอุปกรณ์ทันสมัย) และทักษะความเป็นสากล (ครองสันติสุข)