ศึกษาวิเคราะห์หลักพุทธธรรมในการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเอง

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระสุธีวชิราภรณ์
พระครูประโชติพัชรพงศ์
เครือวัลย์ มโนรัตน์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้เป็นการนำเสนอหลักพุทธธรรมในการพัฒนาสมรรถนะครู และเพื่อ
วิเคราะห์หลักพุทธธรรมในการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการพัฒนาตนเองพบว่า หลักพุทธธรรมในการ
พัฒนาสมรรถนะครู ด้านการพัฒนาตนเอง ได้แก่ 1) หลักไตรสิกขา ประกอบด้วย อธิสีลสิกขา คือ การ
ฝึกฝนพัฒนาด้านพฤติกรรม ทางกายและวาจา ให้มีความสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมอย่างถูกต้อง อธิจิต
สิกขา คือ การพัฒนาคุณภาพจิต ซึ่งเอื้อต่อการมีชีวิตที่ดีงาม และพร้อมที่จะใช้งานในทางปัญญาอย่าง
ได้ผลดีที่สุด อธิปัญญาสิกขา เป็นลักษณะของการทำความเข้าใจในความรู้ต่าง ๆ และเป็นการฝึกอบรม
แห่งการรู้ การเห็น การรู้แจ้งแทงตลอดตามที่เป็นจริง 2) หลักอิทธิบาทธรรม คือ องค์ธรรมที่นำไปสู่
ความสำเร็จ สูตรแห่งความสำเร็จ 4 ประการ ได้แก่ ฉันทะ คือ ความพอใจ ความชอบใจ ความรักในสิ่ง
นั้น ๆ เป็นองค์ธรรมลำดับต้นของอิทธิบาทที่จะสามารถกำหนดเงื่อนไขไว้ก่อนที่สุดเพราะหากความ
พอใจไม่เกิดขึ้นองค์ธรรมอื่น ๆ ก็จะไม่เกิดขึ้น วิริยะ คือ ความพากเพียรเป็นองค์กรที่จะขับเคลื่อน
หรือสืบต่อความพอใจในแรงกระตุ้นจากฉันทะ จิตตะ คือ ความตั้งใจในสิ่งที่มีความพอใจและความ
เพียรที่เกิดขึ้น เพื่อกำหนดเป้าหมายของการกระทำอย่างชัดเจน หรือเพื่อทำให้เป้าหมายบรรลุไปแต่
ละอย่าง และวิมังสา คือ ความคิดพิจารณาอย่างรอบคอบอันเป็นคุณลักษณ์ของปัญญาในการคิด
วิเคราะห์เพื่อทำให้บรรลุเป้าหมายให้รวดเร็วที่สุด

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

กิติมา สุรสนธิ. (2541). ความรู้ทางการสื่อสาร. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ฉันทนิช อัศวนนท์. (2552). การพัฒนาบุคลิกภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.

วีรยา ภัทรอาชาชัย.(2539). หลักการวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: อินเตอร์ เทคพริ้นติ้ง.

พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2536).วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ และสังคมศาสตร์, พิมพ์ครั้งที่ 6.

กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

รจิตลักขณ์ แสงอุไร. (2530). นิเทศศาสตร์เบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: เจ้าพระยาการพิมพ์.

ปรมะ สตะเวทิน. (2541). หลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: คณะนิเทศศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 8.

กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระญาณวโรดม (ประยูร สนฺติกโร). (2543). ศาสนาต่าง ๆ. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์

มหามกุฎราชวิทยาลัย.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2541). ภาษาเพื่อการสื่อสารหน่วยที่ 1-7.นนทบุรี: สำนักพิมพ์

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

วิจารณ์ พานิช.(2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธีสดศรีสฤษดิ์วงศ์.

วิรัช อภิรัตนกุล.(2543). วาทนิเทศ และวาทศิลป์ หลักทฤษฎีและวิธีปฏิบัติในสหัสวรรษใหม่. พิมพ์ครั้ง

ที่ 3, กรุงเทพมหานคร: ส านักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วัฒนา วงศ์เกียรติรัตน์ และคนอื่น. (2548). การวางแผนกลยุทธ์ ศิลปะกำหนดแผนองค์กรสู่ความเป็น

เลิศ.กรุงเทพมหานคร: บริษัท อินโนกราฟฟิกส์ จ ากัด.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สาโรจน์โอพิทักษ์ชีวิน. (2550). การบริหารเชิงกลยุทธ์, กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เพียรสันเอ็ดดูเคชั่นอินโดไชน่า.