การจัดสวัสดิการคนพิการโดยการประยุกต์ใช้หลักพรหมวิหารธรรมขององค์การบริหาร ส่วนตำบลมะขามหลวง อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

สุรพันธ์ ดวงทิพากร

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการจัดสวัสดิการคนพิการ 2)
เปรียบเทียบความคิดเห็นของคนพิการที่มีต่อการจัดสวัสดิการคนพิการ 3)เสนอแนวทางการประยุกต์
หลักพุทธธรรมเพื่อการส่งเสริมสวัสดิการคนพิการ โดยการประยุกต์ใช้หลักพรหมวิหารธรรมของ
องค์การบริหารส่วนตำบลมะขามหลวง อำเภอสันป่าตอง  จังหวัดเชียงใหม่ ดำเนินการวิจัยแบบผสาน
วิธี โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ซึ่งเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม ที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ
เท่ากับ 0.890 ประชากรกลุ่มตัวอย่าง คือ คนพิการทุกประเภทที่มีบัตรคนพิการและผู้ดูแลคนพิการที่
มีชื่อหลังบัตรคนพิการ ขององค์การบริหารส่วนตำบลมะขามหลวง จำนวน 294 คน คิดสูตรของ Taro 
Yamane เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วน
เบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Paired – Sample T-Test  และ F-Test โดยการทดสอบค่าวิจัยเชิงคุณภาพ
โดยวิธีสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 10 รูปหรือคน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์
เนื้อหาเชิงพรรณนา 


ผลการวิจัยพบว่า 


1. ระดับการจัดสวัสดิการคนพิการโดยการประยุกต์ใช้หลักพรหมวิหารธรรมขององค์การ
บริหารส่วนตำบลมะขามหลวง  อำเภอสันป่าตอง  จังหวัดเชียงใหม่ พบว่า ด้านหลักพรหมวิหารธรรม
โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อจ าแนกเป็นรายด้าน พบว่า ด้านเมตตา ด้านกรุณา ด้านอุเบกขา 
อยู่ในระดับปานกลาง ส่วนด้านมุทิตา อยู่ในระดับน้อยที่สุด  ส่วนระดับการจัดสวัสดิการคนพิการโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อจ าแนกเป็นรายด้าน พบว่า ด้านความมั่นคง อยู่ในระดับมาก 
ด้านการพิทักษ์และคุ้มครองสิทธิทางสังคม สังคมและการได้รับการยอมรับจากชุมชน ด้านการศึกษา
ตามลำดับ ส่วนด้านเศรษฐกิจ อาชีพ การงาน รายได้อยู่ในระดับที่น้อยที่สุด 


2. ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของคนพิการที่มีต่อการจัดสวัสดิการคนพิการขององค์การ
บริหารส่วนตำบลมะขามหลวง อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ โดยจำแนกตามปัจจัยบุคคล พบว่า 
คนพิการที่มี เพศ ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการจัดสวัสดิการไม่ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่
ระดับ 0.05 จึงไม่ยอมรับสมมติฐานการวิจัย และคนพิการที่มี อายุ ระดับการศึกษา รายได้และอาชีพ 
ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการจัดสวัสดิการคนพิการ ขององค์การบริหารส่วนตำบลมะขามหลวง 
แตกต่างกัน จึงยอมรับสมมติฐานการวิจัย 


3 แนวทางการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการส่งเสริมสวัสดิการคนพิการ โดยการ
ประยุกต์ใช้หลักพรหมวิหารธรรมด้านเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขาขององค์การบริหารส่วนต าบล
มะขามหลวง อำเภอสันป่าตอง  จังหวัดเชียงใหม่ ได้แก่ 1) ด้านความมั่นคงในชีวิตของคนพิการควรมี
การส่งเสริมและผู้ดูแลคนพิการให้สามารถเข้าถึงและใช้บริการต่างๆเพื่ออ านวยความสะดวกตาม
บริบทความพิการของตนเอง เช่น สามารถใช้เครื่องออกกำลังกายกลางแจ้งในสวนสาธารณะร่วมกับ
ผู้อื่นได้ตลอดจนการใช้บริการรถขนส่งสาธารณะได้ 2) ด้านการศึกษา ควรมีการส่งเสริมให้คนพิการได้
ทราบข้อมูลข่าวสารบริการที่ดี ตลอดจนการได้รับการฝึกอบรมตามศักยภาพของแต่ละบุคคล รวมทั้งมี
การศึกษาเทคโนโลยีใหม่ ๆ เพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุดต่อคนพิการและบุคคลผู้ดูแลคน 3) ด้าน
เศรษฐกิจ อาชีพ การงาน รายได้ ควรมีการส่งเสริมให้คนพิการได้รับการฟื้นฟูและส่งเสริมด้านอาชีพ
ดั้งเดิมของตัวผู้พิการเอง โดยสอดคล้องกับความพิการของตนเองและและครอบครัว 4) ด้านการจัด
สวัสดิการสังคมและการได้รับการยอมรับในชุมชน ควรให้สิทธิ์คนพิการทุกประเภทสามารถที่จะเข้าถึง
ข้อมูลข่าวสารต่างๆของหมู่บ้านหรือชุมชน และองค์การบริหารส่วนต าบลนั้นๆ เช่น สามารถเข้าเป็น
สมาชิกกลุ่มไลน์ของหมู่บ้านได้ 5) ด้านพิทักษ์และคุ้มครองสิทธิคนพิการ ควรมีการจัดฝึกอบรมให้
ความรู้ด้านสิทธิต่างๆส าหรับคนพิการทุกประเภทอย่างเท่าเทียม

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

พระธรรมปิฎก(ป.อ.ปยุตโต). (2545). พจนานุกรมศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 11.

กรุงเทพมหานคร : บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

ณัฏฐพันธ์ เขจรนันท์ และฉัตยาพร เสมอใจ. (2556). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพมหานคร: ซี

เอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน).

วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2548). การบริหารและการจัดการองค์กรด้านคนพิการ. กรุงเทพมหานคร: นิติ

ธรรม.

ปราน สุวรรณมงคล. อุทัย เลาหวิเชียร. (ม.ป.ป.). การบริหารและการพัฒนาองค์การ. เอกสารการสอน

ชุดวิชา หน่วยที่1-7. (สาขาวิชารัฐศาสตร์:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

พิมลจรรย์ นามวัฒน์. กิติ ดยัคคานนท์. (ม.ป.ป.). องค์การและการจัดการ. เอกสารการสอนชุดวิชา

หน่วยที่1-8. (สาขาวิชาวิทยาการจัดการ : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ชัชจ์ชนันต์ ธรรมจินดา. (2556). รวมสุดยอดแนวคิดการจัดการสมัยใหม่. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ซี

เอ็ดยูเคชั่น จำกัด มหาชน.

วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2548). การบริหารจัดการและการบริหารการพัฒนาขององค์กรตามรัฐธรรมนูญ

และหน่วยงานภาครัฐ. กรุงเทพมหานคร : ส านักพิมพ์นิติธรรม.

สมพงษ์ เกษมสิน. (2523). การบริหาร. (พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช.

พัชรี ชมพูคำ. องค์การและการจัดการ. ส านักพิมพ์แมคกรอ-ฮิล ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย).

ราชกิจจานุเบกษา. มาตรา3 นิยามค าว่า(“องค์การสวัสดิการสังคม” แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ

ส่งเสริมการจัดการสวัสดิการสังคม (ฉบับที่2). (พ.ศ. 2550)

สรุปผลการประชุมเชิงปฏิบัติการถอดบทเรียนองค์กรด้านคนพิการ. (2555).