โรงเรียนผู้สูงอายุ : รูปแบบการดูแลผู้สูงอายุเชิงพุทธของโรงเรียนผู้สูงอายุ ในอำเภอเมือง จังหวัดลำพูน
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์เรื่อง โรงเรียนผู้สูงอายุ : รูปแบบการดูแลผู้สูงอายุเชิงพุทธของโรงเรียนผู้สูงอายุในอำเภอเมือง
จังหวัดลำพูน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาจากเอกสาร งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้ให้
ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลผู้สูงอายุ จำนวน 6 คน และผู้สูงอายุ จำนวน 9 คน รวมจำนวน 15 คน
ผลการวิจัยพบว่า
1) แนวคิดการดูแลผู้สูงอายุของโรงเรียนผู้สูงอายุในอำเภอเมือง จังหวัดลำพูน เป็นแนวคิดการมีส่วนร่วม
ของภาคส่วนต่าง ๆ ของชุมชนแต่ละท้องถิ่น เป็นผู้กำหนดนโยบาย การวางแผนการดำเนินการการดูแลผู้สูงอายุ การ
กำหนดโครงสร้างของโรงเรียน การกำหนดโครงสร้างการเรียนการสอน การกำหนดหลักสูตรการเรียนการสอน และ
การติดตามประเมินผล และการวิเคราะห์ผลการดำเนินการ
2) รูปแบบการดูแลผู้สูงอายุของโรงเรียนผู้สูงอายุในอำเภอเมือง จังหวัดลำพูน มี2 รูปแบบ คือ 1. รูปแบบ
การสังคมสงเคราะห์การดูแลผู้สูงอายุ เป็นการบูรณาการร่วมกันในการช่วยเหลือผู้สูงอายุ ผ่านกิจกรรมอาสาปันสุข
และกิจกรรมเพื่อนเยี่ยมเพื่อน 2. รูปแบบการพัฒนาสวัสดิการในการดูแลผู้สูงอายุ มี 2 รูปแบบ คือ 1.การพัฒนา
สวัสดิการการดูแลด้านสุขภาวะ ทางกาย ทางจิตใจ ทางสังคม ทางปัญญา และ 2.การพัฒนาสวัสดิการการดูแล
ผู้สูงอายุด้วยการเผยแผ่ธรรมะ ผ่านกิจกรรมธรรมสัญจร และวันสำคัญในพระพุทธศาสนา
3) ปัญหาอุปสรรคของการดูแลผู้สูงอายุของโรงเรียนผู้สูงอายุในอำเภอเมือง จังหวัดลำพูน ได้แก่ 1.ปัญหา
ด้านการบริหารจัดการด้านสวัสดิการผู้สูงอายุ 2. ปัญหาการขาดแคลนการจัดสวัสดิการในการดูแลผู้สูงอายุ 3. ปัญหา
ข้อจำกัดด้านบุคลากร 4. ปัญหาการขาดข้อมูลอย่างบูรณาการ 5. ปัญหาการขาดแคลนพาหนะในการเดินทาง 6.
ปัญหาการขาดอุปกรณ์เสริมในการดูแล
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
1.ภาษาไทย
(ก) ข้อมูลชั้นปฐมภูมิ
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร
: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรราชวิทยาลัย.
(ข) ข้อมูลทุติยภูมิ
(1) หนังสือ
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). (2555). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 82. กรุงเทพมหานคร : บริษัท สหธรรมิก.
(2) วิทยานิพนธ์/วารสาร
โกสินล์ ชี้ทางดี. “แนวทางการพัฒนาการด าเนินงานโรงเรียนผู้สูงอายุในจังหวัดลพบุรี”. วารสารวิชาการ
มหาวิทยาลัยปทุมธานี. ปีที่ 11 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2562): 325
สุทธิพงศ์ ปานเพ็ชร์. (2550). “การประยุกต์หลักพุทธธรรมกับวิถีชีวิตของชุมชน”. รายงานการวิจัยอิสระ,
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ฉวีวรรณ อุปมานะ. (2560). “การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ โรงเรียนผู้สูงอายุต าบลหนองบัว อำเภอ
เมือง จังหวัดอุดรธานี.” การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัย ระดับชาติราชธานีวิชาการ ครั้งที่ 3
“นวัตกรรมที่พลิกโฉมสังคมโลก.”
สิริพร ทาชาติ. (2550). “การดูแลผู้สูงอายุวิถีพุทธ : กรณีศึกษาสถานสงเคราะห์ผู้สูงอายุวัดป่าหนองแซง จังหวัด
อุบลราชธานี”, วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย :
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
(3) เว็บไซต์
ราชกิจจานุเบกษา พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2556. แหล่งที่มา http.///www.ratchakitcha.sqc.go.th. [5
มิถุนายน 2558].
ส ำ นั ก ง า น ก อ ง ทุ น ส นั บ ส นุ น ก า ร เส ริ ม ส ร้ าง สุ ข ภ า พ . โล ก ข อ ง ผู้ สู ง อ า ยุ ไท ย. แ ห ล่ งที่ ม า
http:///www.thaihealthor.th/node/9024. [5 มิถุนายน 2558].