The Buddhadhamma Integration For Prevention of Repeated Offenses of Inmates in Lamphun Prisons
Main Article Content
Abstract
The purposes of this article were 1) to investigate the conditions of repeated
offending of jail inmates in Lamphun Provincial Prison, 2) to find out the ways of
repeated offending of jail inmates in Lamphun Provincial Prison, and 3) to examine the
guidelines for integrating Buddhamma principle for repeated offending of jail inmates
in Lamphun Provincial Prison. This research was a qualitative research in the area of
Lamphun Provincial Prisons in collecting data and the instruments was an interview
from 17 prisoners and content analysis.
The findings indicate that 1) the preventing condition of repeated offending of
jail inmates in Lamphun Provincial Prison found that the control and correction of
behavior of jail inmates through working with provincial employment, educational
institution, vocational training center, Department of Administrative Affairs, police
officers, office of probation, local government organization and Lamphun Sangha, 2)
the ways of repeated offending of jail inmates in Lamphun Provincial Prison found that
employment and vocational training, monitoring system and a study of problems,
creating family’s understanding, mind training according Buddhist principles,
opportunity to participate in various activities and organizing activities to change habits
and knowledge, and 3) the guidelines for integrative Buddhamma for repeated
offending of jail inmates in Lamphun Provincial Prison found that the four noble truths
was the principle of factor analysis for repeated offending affecting oneself and others
(Dukkha), a causal analysis of behavior for repeated offending (Samudaya), the goal
analysis of prison for reducing who had committed repeated offending as much as
possible (Nirodha), and the guidelines analysis of repeated offending prevention of jail
inmates through a behavioral adjustment program from initiation to process of
supervised release (Magga).
Article Details
Section
References
ณรัชต์ เศวตนันทน์อธิบดีกรมราชทัณฑ์. "สถาบันนิติฯ - ราชทัณฑ์" เก็บข้อมูล DNA นักโทษ ป้องกัน
ท้าผิดซ้ำ. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : https://news.thaipbs.or.th/content/ 288914 [16
กุมภาพันธ์ 2564].
เดชา จินตกสิการ และคณะ.(2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการกระท าผิดซ้ำของผู้ต้องขังคดียาเสพติดใน
เรือนจำจังหวัดมหาสารคาม. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับ
บัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 2. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
นัทธี จิตสว่าง. มาตรการทางเลือกในการปฏิบัติต่อผู้กระทำผิดเพื่อแก้ปัญหานักโทษล้นคุก.
[ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : http://www.nathee-chitsawang.com/มาตรการทางเลือกใน
การป 15 กุมภาพันธ์ 2564].
นิมิต ทัพวนานต์. (2561). การพัฒนาแนวทางการป้องกันการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังไร้ญาติ.
หลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 60. วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร.
กรมราชทัณฑ์. (2562). แผนแม่บท ด้านการแก้ไขฟื้นฟูพัฒนาพฤตินิสัยกรมราชทัณฑ์. ประจำปี 2552
– 2556. กรมราชทัณฑ์.
วีระชัย เหล่าลงอินทร์และคณะ. (2552). การกระทำความผิดซ้ำของผู้ต้องขังในเรือนจำจังหวัด
มหาสารคาม. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 3. (1) . : 29.
วิชัย ตันศิริ. (2551). วัฒนธรรมพลเมือง. กรุงเทพมหานคร : สถาบันนโยบายศึกษา.
สุพิชฌาย์ ศิริวัฒนา สีตะสิทธิ์. (2558). แนวทางที่เหมาะสมในการลงโทษและแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำผิดซ้ำ
ในกระบวนการยุติธรรมไทย. นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต. คณะนิติศาสตร์ : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สำนักงานคุมประพฤติจังหวัดชุมพร. การแก้ไขฟื้นฟูผู้กระท้าผิดในงานคุมประพฤติ. [ออนไลน์].
แหล่งข้อมูล : http://www.chumphonprobation.com/index.php/งานแก้ไขฟื้นฟู
ผู้กระทำผิด [ 16 กุมภาพันธ์ 2564].
พระครูภาวนาโชติคุณ (กุ้ยไฮ้ ชุตินฺธโร). (2558). “รูปแบบการฝึกอบรมคุณธรรมจริยธรรมที่เหมาะสม
สำหรับผู้ต้องขังหญิงตามพุทธวิธี”. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิต
วิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาศุภกิจ สุภกิจฺโจ(ภักดีแสน). (2554). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ตามหลักไตรสิกขา :
กรณีศึกษาศูนย์การเรียนชุมชน อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตร
มหาบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย.
พระมหาส าเริง ขนฺติสาโร (ทรัพย์สิงห์เรือง). (2560). การประยุกต์หลักอริยสัจ 4 ในการแก้ปัญหาการ
เล่นการพนันของเยาวชนไทย. พุทธศาสตรมหาบัณฑิต (พระพุทธศาสนา). บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สัณหกฤษณ์ บุญช่วยและจตุพร ธิราภรณ์. (2562). การศึกษาพฤติกรรมการกระทำความผิดของเด็ก
และเยาวชนผ่านบทละครเรื่อง “เลือดข้นคนจาง”. วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติ
วิทยาศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ. 5.(1) : 176.
สำนักงานกรมราชทัณฑ์. ฐานข้อมูลผู้ต้องขังกระทำผิดซ้ำ. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล :
http://www.correct.go.th/recstats/index.php# [16 กุมภาพันธ์ 2564].
สุพิชฌาย์ ศิริวัฒนาสีตะสิทธิ. (2558). แนวทางที่เหมาะสมในการลงโทษและแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำผิดซ้ำ
ในกระบวนการยุติธรรมไทย. นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต. คณะนิติศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
อานนท์ ฉัตรเงินและคณะ. (2559). ลักษณะส่วนบุคคลและพฤติกรรมของผู้กระทำผิดซ้ำหญิง ในคดี
จำหน่ายยาเสพติด. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. ปีที่ 12. ฉบับที่ 2.
(พฤษภาคม – สิงหาคม).:71-72.