พระสกุลลำพูน : รูปแบบการขับเคลื่อนพุทธนวัตกรรมสู่การเสริมสร้างสังคมเข้มแข็งในจังหวัดลำพูน
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้ คณะผู้เขียนต้องการนำเสนอรูปแบบการขับเคลื่อนพุทธนวัตกรรมสู่การเสริมสร้างสังคมเข้มแข็ง
ในจังหวัดลำพูน เพื่อการมีส่วนร่วมของประชาชนชาวลำพูนในการขับเคลื่อนประเพณี พิธีกรรมวัฒนธรรม และความ
เชื่ออื่น ๆ ที่ปรากฏในชุมชนนั้น ๆ ตามแนวทางปฏิบัติคือ ผู้มีส่วนร่วมขับเคลื่อนด้านประเพณีวัฒนธรรม พิธีกรรม
ท้องถิ่นควรจัดท าเอกสารเนื้อหาที่มีการประมวลจากทุกท้องที่ในจังหวัดลำพูน และจัดเก็บข้อมูลในรูปแบบที่เป็นพุทธ
นวัตกรรม เพื่อเตรียมการส่งมอบแก่ผู้รับตำแหน่งทางการปกครองทุกระดับ จัดพิธีการต้อนรับการเข้าสู่ตำแหน่งของ
ผู้นำทางการปกครองทุกระดับ ด้วยการร่วมกันแสดงมุทิตาต้อนรับท่านเหล่านั้นด้วยการประกอบพิธีทำบุญสืบชะตา
เพื่อเป็นสิริมงคล และทำการส่งมอบพุทธนวัตกรรม หรือธรรมนูญวัฒนธรรมของลำพูน ให้กับผู้เข้ารับตำแหน่งเพื่อ
ประกาศเจตนารมณ์ขอความร่วมมือในการขับเคลื่อนวัฒนธรรม ประเพณีของจังหวัดลำพูน โดยทุกภาคส่วนร่วมกัน
สร้างองค์ความรู้เป็นระบบให้เกิดการพัฒนาจิตสำนึกรักบ้านเกิด มีความภาคภูมิใจในความยั่งยืนทางวัฒนธรรม
ประเพณีท้องถิ่นตน ภายใต้การนำของผู้ปกครองบ้านเมือง
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กาญจนุรัตน์ ไมรินทร์. (2554). “มาตรการทางภาษาเพื่อส่งเสริมทุนวัฒนธรรมไทย : ศึกษา เฉพาะกรณีภาพยนตร์”.
วิท ย านิ พ น ธ์ ห ลั ก สู ต รนิ ติ ศ าส ต ร์ม ห าบั ณ ฑิ ต ส าข าก ฎ ห ม าย ภ าษี. บั ณ ฑิ ต วิท ย าลั ย :
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2551). วัฒนธรรมไทย (Thai Culture). กรุงเทพมหานคร :
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
งามพิศ สัตย์สงวน. (2543). หลักมำนุษยวิทยำวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณราช
มหาวิทยาลัย.
จังหวัดลำพูน. (2563). เกี่ยวกับจังหวัดลำพูน. ออนไลน์. แหล่งที่มา : https://www.lamphun.go.th
จังหวัดลำพูน. (2563). ประวัติความเป็นมาจังหวัดลำพูน.ออนไลน์. แหล่งที่มา : http://www.lamphun.go.th
ฉัตรทิพย์ นาถสุภา. (2537). วัฒนธรรมไทยกับขบวนการเปลี่ยนแปลงสังคม. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ประจวบ เอี่ยมผู้ช่วย. (2542). ศิลปกรรมและวัฒนธรรมท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร : สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2532). ปฐกถาพิเศษ 100 ปี พระยาอนุมานราชธน วัฒนธรรม กับ การพัฒนา.
พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : บริษัท อมรินทร์ พริ้นติ้ง กรุ๊พ จำกัด.
พระอธิการนพรัตน์ เขมาภินนฺโท (ยะถาธง). (2555). “อิทธิพลของพระพุทธศาสนาต่อพิธีกรรมงานศพในจังหวัด
ลำพูน”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหา
จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เรณู เหมือนจันทร์เชย. (2557). “ทุนวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนากลุ่มชาติพันธุ์ไทยทรงดำในจังหวัดนครปฐม”.
วิทยานิพนธ์ หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วันเพ็ญ พวงพันธ์บุตร. (2542). พื้นฐานวัฒนธรรมไทย. ลพบุรี : สถาบันราชภัฏเทพสตรี.
วีระ บำรุงรักษ์. (2541). ระบบการจัดวัฒนธรรมและคุณภาพมาตรฐาน. กรุงเทพมหานคร : กรมศิลปากร.
สุพัตรา สุภาพ. (2546). สังคมวิทยา. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภาวัฒนธรรม. (2555). บทวิทยุรายการ “รู้ รัก ภาษาไทย”. ออกอากาศทางสถานี
วิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย. เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เวลา 07.00-07.30 น.
อานันท์ กาญจพันธุ์. (2542). การวิจัยในมิติวัฒนธรรม. เชียงใหม่ : มิ่งเมือง.
อิสราภรณ์พัฒนวรรณ. (2552). “กระบวนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมของชาวไทเขิน ในชุมชนนันทา
ราม ตำบลหายยา อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่”. วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย :
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.