มาตรฐานความปลอดภัยของแหล่งท่องเที่ยวประเภทแสดงโชว์สัตว์ในจังหวัดเชียงใหม่
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทและศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวประเภทแสดงโชว์สัตว์ในจังหวัดเชียงใหม่ 2) ศึกษามาตรฐานความปลอดภัยของแหล่งท่องเที่ยวประเภทแสดงโชว์สัตว์ในจังหวัดเชียงใหม่ รูปแบบการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี พื้นที่วิจัย คือ สวนเสือไทเกอร์คิงดอม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่าง คือ เจ้าหน้าที่ และนักท่องเที่ยว รวม 50 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด ได้แก่ 1) แบบสอบถาม 2) แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบนมาตรฐาน แล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา พบว่า
สวนเสือไทเกอร์คิงดอมเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนันทนาการ ผู้มาเยือนสามารถใกล้ชิดกับบรรดาเสือตัวน้อยใหญ่ได้อย่างเพลิดเพลิน ที่สำคัญยังสามารถจับต้องสัมผัสเสือตัวเป็นๆ ได้ด้วยมือเปล่าของเราอีกด้วย คุ้มเสือแห่งนี้เปิดกรงให้เราเข้าชมเสือได้ถึง 3 ขนาด ตั้งแต่ลูกเสือตัวน้อยๆ ที่มีอายุเฉลี่ย 3-4 เดือน เสือขนาดกลางอายุอยู่ 12-16 เดือน และเสือขนาดใหญ่สุดอายุ 18 เดือนขึ้นไป เสือทั้งหมดเป็นสายพันธุ์อินโดจีน กรงเสือมีเจ้าหน้าที่คอยกำกับดูแลเสือแต่ละตัวอย่างใกล้ชิด
มาตรฐานความปลอดภัยของสถานที่ท่องเที่ยวประเภทแสดงโชว์สัตว์ สวนเสือไทเกอร์คิงดอม มีมาตรฐานอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 2.62 แต่ควรพัฒนามาตรฐานเพิ่มขึ้นดังนี้ 1) ควรมีเจ้าพนักงานคอยดูแลความเรียบร้อยในทุกการเข้าชม 2) ควรมีป้ายบอกเส้นทางหนีที่ชัดเจน 3) เครื่องมือบรรเทาสาธารณะภัยเพียงพอและใช้งานได้ดี แต่ควรจัดเก็บในที่หยิบจับง่าย 4) ควรจัดเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในแต่ละโซนให้เพียงพอ 5) อุปกรณ์ที่ให้บริการในแหล่งท่องเที่ยวควรเป็นวัสดุที่แข็งแรง 6) ควรจัดเก็บสารเคมีอันตรายหรือวัสดุที่ง่ายต่อการติดไฟไว้ห่างไกลจากแหล่งที่มีนักท่องเที่ยว 7) ควรมีป้ายข้อความระเบียบปฏิบัติเพื่อแจ้งเตือนนักท่องเที่ยว ตลอดระยะทางมีป้ายบอกทางและระเบียบข้อปฏิบัติแก่นักท่องเที่ยว หรือซ่อมแซมให้อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ 8) ควรมีการจัดเตรียมอุปกรณ์ปฐมพยาบาลไว้ตามจุดต่างๆ เพราะระยะทางในแต่ละโซนค่อนข้างห่างกัน 9) ควรตรวจสอบอุปกรณ์ก่อนจะนำนักท่องเที่ยวเข้ามาในสถานที่ท่องเที่ยวเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ 10) ทางเดินสำหรับผู้พิการเป็นเนินสูง อาจจะส่งผลต่อการใช้รถเข็นผู้พิการทำให้เดินทางขึ้นลงลำบากแม้เป็นทางลาด
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กรมการท่องเที่ยว. คู่มือการตรวจประเมินแหล่งท่องเที่ยวเพื่อนันทนาการ. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา, 2557.
กวิน วงศ์ลีด. สวัสดิภาพสัตว์. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2555.
จุฑารัตน์ โพธิ์งาม. ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าชมสวนสัตว์. คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2556.
ชนินทร์ อุดมศรีรัตน์. พฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มาใช้บริการแพนด้าสโนว์โดม ณ สวนสัตว์เชียงใหม่. คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2552.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. การพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช, 2548.
บุญศิลป์ จิตตะประพันธ์. การท่องเที่ยวทางทะเลและชายฝั่งจังหวัดชุมพร: สถานะ ความต้องการ ปัญหา และแนวโน้มในการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 2555.
ประพิมพ์พรรณ เงินทิพย์. มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองสัตว์ตามหลักสวัสดิภาพสัตว์. วิทยานิพนธ์การศึกษาตามหลักสูตรของคณะนิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2554.
ประยูร ดาศรี. สำรวจมาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศในเขตอุทยานแห่งชาติปางสีดา จังหวัดสระแก้ว. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต, 2557.
ปานเทพ รัตนากร. สวัสดิภาพสัตว์ (ตอนที่ 7) อิสระจากความกลัวและไม่พึงพอใจ. คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
ลำยอง ปลั่งกลาง. การพัฒนาคุณภาพและมาตรฐานการท่องเที่ยวสีเขียว กรณีศึกษาวิสาหกิจชุมชนการท่องเที่ยว จังหวัดพระนครศรีอยุธยาและอ่างทอง. คณะวิทยาการจัดการ. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, 2555.
ศุภชาติ สุริยสุภา. แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวสวนสัตว์ขอนแก่น อำเภอเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2558.
สุดารัตน์ แสงจำนงค์. แนวทางการพัฒนารูปแบบแหล่งท่องเที่ยวตามเกณฑ์มาตรฐานคุณภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศูนย์อนุรักษ์ป่าชายเลนคลองโคน จังหวัดสมุทรสงคราม. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2553.