การบูรณาการหลักธรรมมงคลสูตรเป็นฐานการพัฒนาตน

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง “การบูรณาการหลักธรรมมงคลสูตรเป็นฐานการพัฒนาตน” ครั้งนี้ มี วัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวกับการพัฒนาตน 2) เพื่อศึกษา หลักธรรมมงคลสูตรสำหรับใช้เป็นฐานการพัฒนาตน เป็นการวิจัยเชิงผสานวิธี ประกอบด้วยเชิง เอกสารและคุณภาพ

ผลการวิจัย พบว่า

การพัฒนาตน คือการที่บุคคลพยายามที่จะปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนด้วยตนเองให้ดีขึ้น เหมาะสมกว่าเดิม ทำให้สามารถดำเนินกิจกรรม แสดงพฤติกรรม เพื่อสนองความต้องการ หรือเป้าหมายที่ตนตั้งไว้ ซึ่งเป็นการพัฒนาศักยภาพของตนด้วยตนเองให้ดีขึ้นทั้งร่างกาย จิตใจ อารมณ์ และสังคม เพื่อให้ตนเป็นสมาชิกที่มีประสิทธิภาพของสังคม เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น ได้แก่ 1) พาหุสัจจะ คือความที่ได้ศึกษาเล่าเรียนมากทรงความรู้กว้างขวาง ใส่ใจสดับรับฟัง ค้นคว้าหาความรู้อยู่เสมอ 2) ศิลปะ คือความเป็นผู้ฉลาดในการแสดงออกมาให้ปรากฏอย่างงดงามน่าชม ศิลปะทางกาย คือ การ ปรับตนดี มีมนุษยสัมพันธ์ที่เหมาะสม 3) วินัย คือความ สามารถในการบังคับตนเองให้ปฏิบัติตาม กฎเกณฑ์และระเบียบต่างๆ นั้นมีประโยชน์ทั้งต่อตนเองและสังคมโดยส่วนรวม

หลักธรรมมงคลสูตรเป็นฐานการพัฒนาตน 1) การบูรณาการหลักพหูสูต โดยการฝึกตนให้ รู้จักการศึกษาเรียนรู้ที่เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง 2) การบูรณาการหลักศิลปะ โดยฝึกตนให้มีทักษะ ความชำนาญในการประกอบอาชีพ และพิจารณาหาจุดสำคัญ นำมาใช้ในการทำงาน 3) การบูรณาการ หลักวินัย โดยการยึดถือกฎเกณฑ์การประกอบอาชีพ โดยเน้นการประกอบอาชีพสุจริต การประหยัด