วิธีการรักษาศีล 5 ตามนโยบายของโครงการหมู่บ้านศีล 5 ของชุมชนในตำบลปากช่อง อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระครูโกศลพัชราศัย (ประทวน ศรจันทร์)
พระครูพิพิธจารุธรรม
สุนทร สุขทรัพย์ทวีผล

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบการเก็บข้อมูลภาคสนามและการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-Depth
Interview) กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key Informants) ผลการศึกษาพบว่า ศีล ได้แก่ ความประพฤติที่เป็นปกติ เป็น
เจตนาที่จะงดเว้นความผิดทั้งทางกายและวาจา เป็นเบื้องต้นเป็นที่ตั้งเป็นบ่อเกิดแห่งคุณความดีทั้งหลาย และเป็น
ประธานแห่งธรรมทั้งปวง ศีลพื้นฐานเรียกว่าเบญจศีล ซึ่งได้นำมาเป็นหลักการของโครงการ “หมู่บ้านรักษาศีล 5”
วิธีการรักษาศีล 5 ของชุมชนในต าบลปากช่อง อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ พบว่า โดยภาพรวมมีการรักษาศีล
ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายข้อ มีการรักษาศีลในระดับมากทุกด้าน เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ศีลข้อที่ 2 –
3 – 5 – 4 และ 1 ตามลำดับ แรงจูงใจในการรักษาศีล มี3 ประการ คือ 1. แรงจูงใจจากจารีตประเพณี 2. แรงจูงใจ
จากการรณรงค์ และ 3. แรงจูงใจใฝ่ดี สำหรับรูปแบบและวิธีการในการรณรงค์ให้ประชาชนรักษาศีลสามารถ
ประยุกต์หลักปธาน 4 ได้แก่ 1. สังวรปธาน: เฝ้าระวังไม่ให้มีการทำผิดศีล 2. ปหานปธาน: ฟื้นฟู แก้ไข กลุ่มที่มี
พฤติกรรมทำผิดศีล 3. ภาวนาปธาน: รณรรงค์ให้มีการรักษาศีล และ 4. อนุรักขนาปธาน: ต่อยอดกิจกรรมที่ทำแล้ว
ได้ผลดีให้พัฒนายิ่ง ๆ ขึ้นไป

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

กันยารัตน์ รินศรี. (2561). “ศึกษารูปแบบและกระบวนการพัฒนาพฤติกรรมการรักษาศีล 5 ของนักศึกษา

สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่”. รายงานการวิจัย. สำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติ (วช.).

ขันทอง วัฒนะประดิษฐ์. “พุทธวิธีสร้างแรงจูงใจในการรักษาศีล 5”. วารสารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.

ปีที่ 5 (มกราคม-มิถุนายน 2558): 1-15.

พระชัยพิพัฒน์ โชติโก (แสนทะวงษ์). (2555). “การปฏิบัติตามหลักศีลห้าของผู้นำครัวเรือนในชุมชนตะเคียนทอง

อำเภอเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทรบุรี”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการ

พัฒนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฎรำไพพรรณี.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). สลายความขัดแย้ง นิติศาสตร์-รัฐศาสตร์-เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ.

กรุงเทพมหานคร: สหธรรมิก.

พระมหากฤษฎา กิตฺติโสภโณ (แซ่หลี). (2558). “การสร้างความปรองดองสมานฉันท์ด้วยการขับเคลื่อนโครงการ

หมู่บ้านรักษาศีล 5 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา”. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราช

วิทยาลัย.

พระมหานิกร ปลัดสังข์ และวิษณุ สุมิตสวรรค์. “การรักษาศีล 5 กับการสร้างสันติสุขในสังคมไทยให้ยั่งยืน

กรณีศึกษาหมู่บ้านรักษาศีล 5 ในจังหวัดขอนแก่น”. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. ปีที่ 13 ฉบับที่ 3

(กันยายน-ธันวาคม 2560): 43-56.

พระมหาบุญเลิศ อินฺทปญฺโ . “หมู่บ้านรักษาศีล 5 : รูปแบบและกระบวนการเสริมสร้างวัฒนธรรมการอยู่ร่วมกัน

ของสังคมไทย”. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 (ฉบับพิเศษ เมษายน-มิถุนายน

2560 ): 435-448.

พระมหาสาทร ธมฺมาทโร (บุญชูยะ). “หมู่บ้านรักษาศีล 5: รูปแบบและกระบวนการเสริมสร้างการดำรงชีวิต”.

วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. ปีที่ 13 ฉบับพิเศษ เล่มที่ 3 (มิถุนายน 2560): 80-88.

พระวิมาน คมฺภีรปญฺโญ (ตรีกมล). (2555). “การศึกษาวิเคราะห์ศีล 5 ในฐานะเป็นรากฐานของสันติภาพ”. ดุษฎี

นิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ

ราชวิทยาลัย.

พระสัทธัมมโชติกะ ธัมมาจริยะ. (2551). ปรมัตถโชติกะ มหาอภิธัมมัตถสังคหฎีกา ปริจเฉทที่ 5 เล่ม 2. พิมพ์ครั้งที่

4. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิสัทธัมมโชติกะ.

พุทธทาสภิกขุ. (2536). สันติภาพของโลก. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

. (2539). ทาน ศีล ภาวนา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.

มหาจุฬาลงกรณ ราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬ าลงกรณ ราชวิทยาลัย.

กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วณิฎา ศิริวรสกุล และวัชรินทร์ อินทพรหม. “รูปแบบการขับเคลื่อนนโยบายหมู่บ้านรักษาศีล 5 ให้ประสบ

ความสำเร็จ”. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. ปีที่ 12 ฉบับที่ 29 (กันยายน-ธันวาคม 2561): 203-

209.

วสิน อินทสระ. (2544). สาระสำคัญแห่งวิสุทธิมรรค. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์บรรณาคาร.

สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2538). เบญจศีลเบญจธรรม (หลักสูตร ธรรมศึกษา ชั้นตรี).

พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฎราชวิทยาลัย.

ไสว มาลาทอง. (2542). คูมือจริยธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรมศาสนากระทรวงศึกษาธิการ.

สำลี รักสุทธี. (2549). ศีลสุดยอดวินัยของศาสนาพุทธ. กรุงเทพมหานคร: พัฒนาศึกษา.

สุภาพร วัชรคุปต์. (2558). “พฤติกรรมการรักษาศีล 5 ของประชาชนในหมู่บ้านรักษาศีล 5 นำร่อง อำเภอเมือง

สระแก้ว จังหวัดสระแก้ว”. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารทั่วไป. วิทยาลัย

การบริหารรัฐกิจ: มหาวิทยาลัยบูรพา.