อาหารในพระพุทธศาสนา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาถึงอาหารในพระพุทธศาสนา พบว่า อาหาร หมายถึง สภาพที่นำมา ซึ่งผลโดยความเป็นปัจจัยค้ำจุนชีวิต (รูปธรรม นามธรรม) ให้ดำรงอยู่ได้ ได้แก่ สิ่งที่หล่อเลี้ยงกาย ใจของคน สัตว์ ตลอดถึงผู้ที่ยังเวียนว่ายในสังสารวัฏทุกชนิด ให้ดำรงอยู่และเจริญเติบโตสืบต่อไป ได้แก่ กวฬิงการาหาร ย่อมนำมา ซึ่งรูป อันมีโอชะเป็นคำรบ 8 (อวินิพโภครูป 8), ผัสสาหาร ย่อมนำมาซึ่งเวทนา 3, มโนสัญเจตนาหาร ย่อมนำมา ซึ่งปฏิสนธิจิต ให้ประดิษฐานอยู่ในภพทั้ง 3, และวิญญาณาหาร ย่อมนำมาซึ่งนามรูป และได้ศึกษาถึงแนวคิดเกี่ยวกับ อาหารมังสวิรัติ.
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2539.
ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์. หลักพุทธศาสนาเถรวาท-มหายาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2525.
ทวีรัศมี ธนาคม. ตำราโภชนาการ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภา, 2527.
ปุ๋ย แสงฉาย. หลักพระปฐมสมโพธิ์หรือพระพุทธประวัติฉบับสมบูรณ์. พระนคร : โรงพิมพ์ลูก ส.ภักดี, 2530.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต), พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร : บริษัท เอส อาร์พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์ จำกัด, 2546.
พระพุทธโฆสเถระ รจนา. สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภมหาเถร) แปลและเรียบเรียง. คัมภีร์วิสุทธิมรรค. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ธนาเพรส จำกัด, 2548.
พระพุทธทาสภิกขุ. ชุมนุมข้อคิดอิสระ สุราษฎร์ธานี : ธรรมทานมูลนิธิและธรรมสภา, 2549.
พระมหาเถระอิมริตนันทะ. อ้างในเอกนันต์ ต่างกันในกายอานิสงส์ของการปล่อยสัตว์, กรุงเทพมหานคร: เอกนันต์, ม.ป.ป.
พระโมคคัลลานะเถระ. คัมภีร์อภิธานัปปที่ปิกา. แปลโดยพระมหาสมปอง มุทิโต. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ ธรรมสภา, 2512.
พระราชธรรมนิเทศ (ระแบบ ฐิตญาโณ), พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2533.
พิชิต ภูติจันทร์. โภชนศาสตร์การกีฬา. กรุงเทพมหานคร : โอเดียนสโตร์, 2547.
พุทธทาสภิกขุ. ลังกาวตารสูตร. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร : แสวงสุทธิการพิมพ์, 2537.
วิโรจน์ ฤทธิ์ลิขิต. พระประทีปแห่งเมตตาและอาหารสำหรับผู้ปฏิบัติธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: รัศมี ธรรม, 2542.
สถาบันอาหาร กระทรวงสาธารณสุข. พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522.
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์. ธรรมานุกรม. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2515.
สมบัติ นิธิทวีเกียรติ. กินผักกินเจ. กรุงเทพมหานคร : ห้างหุ้นส่วนจำกัดพิมพ์อักษร, 2540.
สมภาร พรมทา, รองศาสตราจารย์ ดร.. “กิน : มุมมองของพุทธศาสนา” วารสารพุทธศาสน์ศึกษาจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย. ปีที่ 10 ฉบับที่ 3. กันยายน – ธันวาคม 2546.
ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับอาหารมังสวิรัติและอาหารเจ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.thai-tva.org/index.php/2013-01-02-09-19-56 [18 พ.ย. 2556].
พีรพร พงศ์พิพัฒนพันธุ์ มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, การกินเนื้อกับกินผัก. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.gotoknow.org/posts/521568#_ftn16 [21 พ.ย. 2556].