พฤติกรรมด้านสุขภาพและแนวทางการสร้างเสริมสุขภาพของพระสงฆ์ในอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้และพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของพระสงฆ์ในอำเภอ
เมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถของตนเอง การรับรู้ประโยชน์ของ
การปฏิบัติ และการรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของ
พระสงฆ์ในอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา และเพื่อหาแนวทางการพัฒนาพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของ
พระสงฆ์ในอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา มีรูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ และการวิจัยเชิงคุณภาพ พื้นที่
วิจัย คือ วัดในเขตอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา กลุ่มตัวอย่าง คือ พระสงฆ์ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา
จำนวน 250 รูป ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ พระสงฆ์ และบุคลากรทางการแพทย์ จำนวน 9 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการ
วิจัยมี 2 ชนิด คือ 1) แบบสอบถาม 2) แบบสัมภาษณ์วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ค่าความถี่ ค่าร้อยละ
ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติอ้างอิง โดยหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ส่วนการวิจัยเชิง
คุณภาพ ใช้วิเคราะห์เนื้อหาแล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า
1. การรับรู้ปัจจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ของพระสงฆ์ในอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา โดยภาพรวมอยู่ใน
ระดับปานกลาง ส่วนพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของพระสงฆ์ โดยภาพรวมและรายด้าน อยู่ในระดับดีทุกด้าน
2. การรับรู้ความสามารถของตนเอง และการรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพมี
ความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของพระสงฆ์ ส่วนการรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรม
สร้างเสริมสุขภาพไม่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของพระสงฆ์
3. แนวทางการพัฒนาพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของพระสงฆ์ในอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา
พบว่า ควรจัดกลุ่มการดูแลสุขภาพของพระสงฆ์ การออกกำลังกาย ฉันอาหารตามความเหมาะสม การเข้าถึงบริการ
ทางด้านสาธารณสุขได้อย่างทั่วถึง การบริหารจิต และสังเกตพฤติกรรมของตนเองและคนรอบข้างอยู่เสมอ