ประชาธิปไตยในชุมชนท้องถิ่น : ประชาธิปไตยวิธีพุทธ
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้เป็นการนำเสนอหลักคิดประชาธิปไตยในชุมชนท้องถิ่น : ประชาธิปไตยวิถีเชิงพุทธ การปกครองในระบอบประชาธิปไตยที่ยึดท้องถิ่นเป็นรากฐาน ไม่เพียงแต่จะต้องมีกติกาหรือรัฐธรรมนูญที่จะกำหนดรูปแบบหรือระบบที่ใช้ในการปกครองประเทศภายใต้หลักการความเท่าเทียมในด้านสิทธิเสรีภาพในประเทศอย่างเสมอภาคกัน จะต้องมีความรู้ความสามารถ ประชาชนปกครองตนเอง เน้นการเรียนรู้ร่วมกันในรูปของชุมชนท้องถิ่นที่พึ่งพาตนเอง การพัฒนาท้องถิ่นถือว่าเป็นหัวใจของการพัฒนาสังคมโดยรวม การพัฒนาทุนทรัพยากรที่มีคุณภาพและยั่งยืน มียุทธศาสตร์ที่ดีและมีประสิทธิภาพ ร่วมตัดสินปัญหา กำหนดทิศทางในการปกครอง เคารพในสิทธิหน้าที่ หลักของความเสมอภาค เสรีภาพและศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์ การปกครองระบอบประชาธิปไตยถือว่าทุกคนมีสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกัน ดังนั้น การปลูกฝังจิตใจให้บุคคลมีความรับผิดชอบต่อตนเองและสังคมชุมชน การสร้างคุณธรรมจริยธรรมให้เป็นรูปธรรม จิตสาธารณะ ปลูกจิตสำนึกให้คนรู้จักเสียสละ ร่วมแรงร่วมใจ มีความร่วมมือในการทำประโยชน์เพื่อชุมชนท้องถิ่น ช่วยลดปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมชุมชน ช่วยกันพัฒนาคุณภาพชีวิต การมีส่วนร่วมของประชาชน
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระมล ทองธรรมชาติ และคณะ. หลักประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๓๑.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า, ๒๕๔๘.
เมฆ ไตรรัตน์ และคณะ. ทิศทางการปกครองท้องถิ่นของไทยและต่างประเทศเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ, ๒๕๕๔.
วิญญูชน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: [www.thaitambol.net](http://www.thaitambol.net), วันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๘.
วรทิพย์ มีมาก และชีวินทร์ ฉายาชวลิต. หน้าที่พลเมืองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข. กรุงเทพฯ: กองทุนเพื่อการพัฒนาพรรคการเมือง คณะกรรมการการเลือกตั้ง, ๒๕๔๗.
ลิขิต ธีรเวคิน. (๒๕๔๒). “ปัญหาการเมืองในอนาคต วิเคราะห์โดยโครงสร้างทฤษฎี System Analysis,” ใน รัฐศาสตร์-การเมือง. กรุงเทพฯ: ภาษา. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: [http://www.volunteerspirit.org/blog/baocd๑๒/๑๑๔๙](http://www.volunteerspirit.org/blog/baocd๑๒/๑๑๔๙). สืบค้นข้อมูล วันที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๘.
สมบัติ ธัญญวงศ์. (๒๕๔๖). นโยบายสาธารณะ: แนวความคิด การวิเคราะห์และกระบวนการ. พิมพ์ครั้งที่ ๙. กรุงเทพฯ: คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
อรศรี งามวิทยาพงศ์. กระบวนการเรียนรู้ในสังคมไทยและการเปลี่ยนแปลงจากยุคชุมชนถึงยุคพัฒนาความทันสมัย. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยการจัดการทางสังคม, ๒๕๔๙.