การบริหารจัดการแหล่งโบราณสถานเพื่อการท่องเที่ยวเชิงพุทธขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสุราษฎร์ธานี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลไกและกระบวน ความสัมพันธ์ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและ ภาคเครือข่ายและเพื่อวิเคราะห์รูปแบบการบริหารจัดการแหล่งโบราณสถานเพื่อการท่องเที่ยวเชิงพุทธขององค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสุราษฏร์ธานี โดยการใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 12 รูป/คน และการสนทนากลุ่มเฉพาะจำนวน 8 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลแบบพรรณนาความ ผลการวิจัย พบว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี จะต้องเตรียมแผนการสร้างแหล่ง โบราณสถานให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ผนวกกับการสร้างเครือข่ายการท่องเที่ยวไปยังองค์กร ชมรม และสมาพันธ์ทั้งในพื้นและนอกพื้นที่และส่งเสริมมิติความสัมพันธ์ 6 ด้านได้แก่ ด้านอัตลักษณ์ท้องถิ่น ด้าน สังคม ด้านเศรษฐกิจ ด้านสิ่งแวดล้อม ด้านกฎหมาย และด้านศาสนาและวัฒนธรรม สำหรับการบริหารจัดการแหล่ง สถาบัน โบราณสถานเพื่อการท่องเที่ยวเชิงพุทธ พบว่า การบริหารจัดการแหล่งโบราณสถานเพื่อการท่องเที่ยวเชิงพุทธของ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสุราษฎร์ธานีผ่านการดำเนินกิจกรรม 8 ประการ 1. การศึกษาวิจัยหรือการสร้าง ความรู้ที่ส่งเสริมร่วมมือกับสถาบันทางการศึกษา 2. การประเมินคุณค่าและศักยภาพของทรัพยากรทางโบราณคดีเพื่อสร้างจุดดึงดูดให้กับนักท่องเที่ยว 3.การจัดการความรูเรื่องทรัพยากรทั้งด้านงบประมาณ บุคลากร ความรู้และ เทคโนโลยี 4. การบริรักษ์จำเป็นต้องอาศัยความรู้จากกรมศิลปากร 5. การสร้างเครือข่ายขยายความร่วมมือในระดับ ท้องถิ่น หน่วยงานรัฐ และภาคประชาชน 6.การฟื้นฟู ผลิตซ้ำและสร้างใหม่อาจมีข้อจำกัดด้านงบประมาณ 7. การใช้ กฎเกณฑ์ ข้อปฏิบัติ ข้อบัญญัติในการควบคุมและป้องกันโดยการออกข้อบังคับหรือเทศบัญญัติของท้องถิ่นนั้นๆ และ 8. การดำเนินกิจกรรมธุรกิจชุมชนที่เกี่ยวเนื่องกับทรัพยากรทางโบราณคดีโดยเฉพาะการส่งเสริมวิสาหกิจชุมชนใน พื้นที่ให้มากขึ้น