เกณฑ์การตัดสินทางพุทธจริยศาสตร์
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
จริยศาสตร์มาจากภาษาสันสกฤตว่า จริย + ศาสตร์ แปลว่า ความประพฤติ ศาสตร์แปลว่า ความรู้ จริยศาสตร์ แปลว่า ความรู้ที่ควรประพฤติ ซึ่งหมายถึงอุปนิสัยหรือหลักของการประพฤติ ตรงกับภาษาอังกฤษว่า (Ethics) หมายถึงศาสตร์ที่ว่าด้วยหลักศีลธรรม กฎที่ว่าด้วยประพฤติกรรมของมนุษย์ จริยศาสตร์เป็นศาสตร์ที่ว่าอุปนิสัย นิสัยและพฤติกรรมของมนุษย์ ความประพฤติของมนุษย์จะเป็นกระจกเงาส่องให้เราเห็นอุปนิสัยและนิสัยของคน จริยศาสตร์จะช่วยชี้ค่าของมนุษย์โดยการมองทางอุปนิสัย นิสัยใจคอและความประพฤติตามที่บุคคลนั้นแสดงออกมาทางกาย วาจา ใจ ดังนั้น จริยศาสตร์จึงศึกษาเรื่องที่ว่าอะไรถูก อะไรผิด อะไรควร อะไรไม่ควร อะไรดี อะไรชั่ว
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
ชัยวัฒน์ อัตพัฒน์. จริยศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง. 2520.
เดือน คำดี. ปรัชญาตะวันตกสมัยใหม่. กรุงเทพฯ: หจก.ทิพย์อักษร. 2526.
เทพเวที. พระ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). กรรมตามนัยแห่งพุทธธรรม. กรุงเทพฯ: อัมรินทร์พริ้นติ้ง กรุ๊ฟ.
................................... . จริยธรรมสำหรับคนรุ่นใหม่ ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมล คีมทอง. 2531.
.................................... พุทธธรรมฉบับปรับปรุงและขยายความ. กรุงเทพฯ: อัมรินทร์พริ้นติ้ง กรุ๊ฟ.
น้อย แสงสนิท. จริยศาสตร์ ปรัชญาว่าด้วยจริยธรรม. กรุงเทพมหานคร: มิตรนราการพิมพ์. 2527.
บุญมี แท่นแก้ว. ปรัชญาฝ่ายบูรพทิศ. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาปรัชญาและศาสนา คณะวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. 2527. (เอกสารอัดสำเนา).