กระบวนการจัดการเครือข่ายภูมิปัญญาท้องถิ่น อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

เสพบัณฑิต โหน่งบัณฑิต

บทคัดย่อ

กระบวนการจัดการเครือข่ายภูมิปัญญาท้องถิ่นของอำเภอเชียงแสน ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างกระบวนการเครือข่ายนั้นมี 2 ภาคส่วน คือ 1) องค์กรภาครัฐ และ 2) องค์กรภาคปัจเจกชน กระบวนการจัดการเครือข่ายภูมิปัญญาท้องถิ่น ประกอบด้วย 1) จัดทำแผนงานด้านภูมิปัญญาท้องถิ่น 2) ประชุมเลือกสรรภูมิปัญญาท้องถิ่น 3) แต่งตั้งคณะกรรมการ โดยเครือข่ายมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อการอนุรักษ์ 2) พัฒนา 3) ถ่ายทอด และ 4) ต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ ซึ่งกระบวนการจัดการเครือข่ายได้รับการสนับสนุนงบประมาณ บุคลากร และสิ่งอำนวยความสะดวกจากองค์กรภาครัฐและภาคปัจเจกชน (วัด)


กระบวนการจัดการเครือข่ายภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านมูลค่าไม่มีความเสถียรภาพด้านองค์กร เป็นไปในรูปแบบตัวใครตัวมัน แต่เครือข่ายภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านคุณค่า เป็นไปในรูปแบบความร่วมมืออย่างมีเครือข่ายและแนวร่วมในระดับมาก

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

กรมการพัฒนาชุมชน. โครงการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนอย่างยั่งยืน โดยการพัฒนาศักยภาพและเชื่อมโยงการทำงานแบบเครือข่ายภาคประชาชนในระดับตำบล/อำเภอ/จังหวัด (สำเนา). 2547.

นิธิ เอียวศรีวงศ์. ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการจัดการทรัพยากร. ทิศทางไทย. 2536.

นันทสาร สีสลับ. ภูมิปัญญาไทย. ในสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (เล่ม 23. หน้า 11–30). กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง. 2542.

พรธิดา วิเชียรปัญญา. การจัดการความรู้: พื้นฐานและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพมหานคร: ธรรกมลการพิมพ์. 2547.

รุ่ง แก้วแดง. ปฏิวัติการศึกษาไทย. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: มติชน. 2543.

วันเพ็ญ พวงพันธุ์บุตร. พื้นฐานวัฒนธรรมไทย = Foundation of Thai culture. ลพบุรี: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันราชภัฏเทพสตรี. 2542.