การพัฒนาชุดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยวิธีการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้(5 Es) เรื่อง พืช สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

สุนันทา รอดเกิด

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงทดลอง มีวัตถุประสงค์ ๑) เพื่อหาประสิทธิภาพของชุดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยวิธีการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5Es) ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ ๘๐/๘๐ มีค่าดัชนีประสิทธิผล .๕๐ ขึ้นไป ๒) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยชุดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยวิธีการสอนแบบการสืบเสาะหาความรู้ (๕Es) เรื่อง พืช และ ๓) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อชุดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยวิธีการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (๕Es) เรื่อง พืช กลุ่มเป้าหมาย เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ โรงเรียนอุทยานศึกษากระบี่ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเอกชนจังหวัดกระบี่ ภาคเรียนที่ ๑ ปีการศึกษา ๒๕๕๙ จำนวน ๓๓ คน โดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ชุดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยวิธีการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (๕Es) เรื่อง พืช จำนวน ๖ ชุด แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน ๓๐ ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจ ผลการวิจัยพบว่า ๑) ชุดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยวิธีการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (๕Es) เรื่อง พืช ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ มีค่าประสิทธิภาพเท่ากับ ๘๓.๓๙/๘๐.๓๗ มีค่าดัชนีประสิทธิผลเท่ากับ ๐.๖๐ ๒) นักเรียนที่เรียนด้วยชุดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยวิธีการสอนแบบการสืบเสาะหาความรู้ (๕Es) มีคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ และ ๓) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อชุดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยวิธีการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (๕Es) อยู่ในระดับความพึงพอใจมาก

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

ได้ครับ ผมแก้ไขอักขระที่ผิดจากการสแกน เช่น **ส านักงาน → สำนักงาน, ค่ าคูณ → ค่ำคูณ, ด ารงชีวิต → ดำรงชีวิต, สื บเส าะหาความรู้ → สืบเสาะหาความรู้** และจัดเรียงตาม **ก-ฮ** โดยใช้คำศัพท์เดิมทั้งหมดครับ

จินตวีร์ โยสีดา. การพัฒนาชุดกิจกรรมสืบเสาะหาความรู้เรื่อง ไบโอดีเซล สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. สารนิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาเคมี. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๕๔.

ไชยยศ เรืองสุวรรณ. เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. นนทบุรี: บริษัทไทยเนรมิตกิจอินเตอร์โปรเกรสซิฟ, ๒๕๓๓.

ธวัทชัย ฉิมกรด. การพัฒนาชุดการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องหินและการเปลี่ยนแปลงสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔. วิทยานิพน์คุรุศาสตร์มหาบัณฑิต, ๒๕๔๘.

ทิศนา แขมมณี. ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ๒๕๕๓.

นวลจิตต์ เชาวกีรติพงศ์. การจัดการเรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: [http://www.aksorn.com/userfiles/5Es.pdf](http://www.aksorn.com/userfiles/5Es.pdf), [๒๖ มีนาคม ๒๕๕๙].

บุญชม ศรีสะอาด. การวิจัยทางการวัดผลและประเมินผล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สุวีริยาสาสน์, ๒๕๔๓.

พงศ์ศักดิ์ สังขภิญโญ. บทบาทวิทยาศาสตร์ในยุคปัจจุบัน. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: [http://www.rmutphysics.com/CHARUD/specialnews/6/science/unit4_7.html](http://www.rmutphysics.com/CHARUD/specialnews/6/science/unit4_7.html), [๑๓ เมษายน ๒๕๕๙].

พนมพร ค่ำคูณ. การพัฒนาชุดกิจกรรมวิทยาศาสตร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง การดำรงชีวิตของพืช เพื่อพัฒนาทักษะการคิดโดยใช้รูปแบบการสอนแบบวัฏจักรสืบเสาะหาความรู้. ปริญญานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์. ๒๕๕๖.

ภพ เลาหไพบูลย์. แนวการสอนวิทยาศาสตร์. กรุงเทพมหนคร: ไทยวัฒนาพานิช, ๒๕๔๐.

ศรารัตน์ มูลอามาตย์. การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือและการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๕๔.

สราวุธ สุธีรวงศ์. ผลการเรียนอีเลิร์นนิงแบบสืบเสาะหาความรู้ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการสืบค้น วิชาวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ที่มีความสามารถด้านไอซีทีต่างกัน. ปริญญาการศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๔.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๑ (๒๕๕๕-๒๕๕๙). สำนักนายกรัฐมนตรี, ๒๕๕๔.

สุวิมล เขี้ยวแก้ว. การสอนวิทยาศาสตร์ระดับมัธยมศึกษา: ภาควิชาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตปัตตานี, ๒๕๔๐.