การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์เรื่องแสงกับการมองเห็น สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องแสงกับการมองเห็น สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน ก่อน - หลังเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องแสงกับการมองเห็น 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องแสงกับการมองเห็น กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านแม่โมกข์ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 จำนวน 36 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องแสงกับการมองเห็น แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องแสงกับการมองเห็น
ผลการวิจัย พบว่า
ชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องแสงกับการมองเห็น มีประสิทธิภาพ E1 / E2 เท่ากับ 83.00/84.00 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์กำหนด
ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องแสงกับการมองเห็น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 มีความพึงพอใจต่อการเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องแสงกับการมองเห็น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, สำนักงาน. แนวทางการนำมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย, 2551.
ทิศนา แขมมณี. ศาสตร์การสอน. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557.
บุญชม ศรีสะอาด. การวิจัยสำหรับครู. การวิจัยสำหรับครู. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาสน์, 2546.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. เทคนิคการสร้างเครื่องมือรวบรวมข้อมูลสำหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: จามจุรีโปรดักท์, 2549.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. พฤติกรรมการสอนวิทยาศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: พัฒนาคุณภาพการศึกษา, 2545.
วิชาการ, กรม. การวิจัยเพื่อการพัฒนาการเรียนรู้ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์, 2545.
ศิริชัย กาญจนวาสี. ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556.
ศึกษาธิการ, กระทรวง. หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย, 2552.
สุโขทัยธรรมาธิราช, มหาวิทยาลัย. เทคโนโลยีและสื่อสารการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 2. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2547.
สุโขทัยธรรมาธิราช, มหาวิทยาลัย. สื่อการสอนระดับประถมศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 25. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2553.
สุคนธ์ สินธพานนท์. นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพเยาวชน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: เทคนิคพริ้นติ้ง, 2553.
อนุสสรา เฉลิมศรี. การพัฒนาชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการภายในกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร. รายงานการวิจัย โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร, 2555.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. หลักการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส. พริ้นติ้งเฮ้าส์, 2553.
Brown W. and Lewis B. (1977). An Instructional Technology Manual for Independent Study. New York: McGraw-Hill.
Gredler, M.E. (1992). Learning and Instruction: Theory into Practice. New York: Macmillan Publishing Company.
Haver, Crosley. (2007). Effect of Tradition Teaching a Multisensory Instructional Package on the Science Achievement and Attitude of English Language Learners Middle-School Students and English-Speaking Middle School Students. John’s University (New York) School of Education and Human Service.