ศาสตร์ในสถานการณ์การบริโภคอาหารของคนไทยในปัจจุบันตามแนวคิดทาง พระพุทธศาสนา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอความรู้เกี่ยวกับสถานการณ์การบริโภคอาหาร
ของคนไทยในปัจจุบัน ซึ่งในปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการดำเนินวิถีชีวิตในการบริโภคอาหาร
ตามยุคสมัย ซึ่งในยุคสมัยนี้วิถีชีวิตของผู้คนมีแต่ความเร่งรีบการรับประทานอาหารจานด่วน หรือ
ฟาสต์ฟู๊ด จึงได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นโดยละเลยถึงผลเสียต่อร่างกายซึ่งสิ่งหนึ่งที่เราพบว่าเป็น
สาเหตุของความทุกข์อันเกิดจากความเจ็บป่วยนั่นก็คือพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่จะส่งผลให้เกิด
โรคต่าง ๆ ตามมา ซึ่งในทางพระพุทธศาสนาคำสอนที่ผ่านการวิเคราะห์บนพื้นฐานของหลักพุทธธรรม 2
ประการ ได้แก่ หลักโภชนสัปปายะ เป็นการกินอาหารที่เหมาะสมกับร่างกายเกื้อกูลต่อสุขภาพ และ
หลักโภชนมัตตัญญุตา เป็นการรู้จักประมาณในการกินไม่กินมากเกินไปหรือน้อยเกินไป แต่ให้กินพอดี
กับที่ร่างกายต้องการ เมื่อผู้บริโภคนำหลักคิดนี้ไปประยุกต์ใช้ในการบริโภคอาหารในชีวิตประจำวันจะ
เป็นการช่วยลดปัญหาด้านสุขภาพ ความเจ็บป่วยและโรคที่เกี่ยวเนื่องได้
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
จิราภรณ์ เรืองยิ่ง, สุจิตรา จรจิตร, และกานดา จันทร์แย้ม. (2559). พฤติกรรมการบริโภคของวัยรุ่นใน
จังหวัดสงขลา: การสังเคราะห์องค์ความรู้และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการบริโภค
อาหาร. วารสารศิลปะศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์วิทยาเขตหาดใหญ่, 8(1), 245-
264.
เจณิภา คงอิ่ม. “พฤติกรรมการบริโภคอาหารประเภทฟาสต์ฟู้ดของประชาชนในจังหวัดนนทบุรี”.
วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. 2(3), 41.
เทพรัตน์ เอื้อธรรมถาวร, ปริญญา โกวิทย์วิวัฒน์, กิติพงษ์ รัตนวงกต, “พฤติกรรมการบริโภคอาหาร
จานด่วนกลุ่มวัยทำงาน”.วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา. 12(1), 346-347.
นนทวัฒน์ ปรีดาภัทรพงษ์. “การเสริมสร้างพฤติกรรมในการบริโภคอาหารแนวพุทธ”. วารสาร
บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. 15(3), 47.
พระพรชาติ พุทธสโร(ภาคพรม). 2561. “การศึกษาหลักสัปปายะที่เกื้อกูลต่อการปฏิบัติธรรมของ
สำนักปฏิบัติธรรมในเขตจังหวัดสุรินทร์”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตร์มหาบัณฑิ). สุรินทร์ :
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย .
พระภาวนาวิริยะคุณ. (กรกฎาคม 2555). พระธรรมเทศนา ปุจฉา-วิสัชนา. (ออนไลน์). แหล่งที่มา :
http://www.kalyanamitra.org/th/uniboon_detail.php?page=1363.
พิมชนก. (2553). “Fast food VS Junk food”. วารสาร Health Today. 1(14), 48-49.
ภูเบศร์ สมุทรจักร,และมนสิการ กาญจนะจิตรา. (2557). พฤติกรรมบริโภคนิยมในวัยรุ่นไทยและ
ปัจจัยที่เป็นสาเหตุ. วารสารธรรมศาสตร์, 33(1), 46-69.
ศักดิ์อนันต์ รัตนสาครชัย. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักเรียนชั้น
มัธยมศึกษาปีที่3 ในเขตอำเภอเมืองชุมพรจังหวัดชุมพร. วารสารอาหารและยา, 22(1), 61-
72.
ศิริดา ยะโอษฐ์ “การพัฒนาวัดให้เป็นสัปปายะ”. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์. 6(2), 200.
ศรีบังอร สุวรรณพานิช. (2555). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักศึกษาสถาบัน
การพลศึกษาวิทยาเขตกระบี่. วารสารวิชาการสถาบันการพลศึกษา, 4(1), 29-43.
สิริรดา พรหมสุนทร. (2556). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคอาหารของนักศึกษา
พยาบาลวิทยาลัยนานาชาติเซนต์เทเรซา วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ:
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุลัดดา พงษ์อุทธา,และวาทินี คุณเผือก. (บ.ก.). (2558). อาหารและโภชนาการในประเทศไทย: เรา
อยู่ตรงจุดใดในปัจจุบัน (รายงานประจำปี). นนทบุรี: แผนงานวิจัยนโยบายอาหารและ
โภชนาการเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพ มูลนิธิเพื่อการพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ
กระทรวงสาธารณสุข.