กระบวนการสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ในสังคมไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) เกี่ยวกับการศึกษากระบวนการสื่อสาร ทางการเมืองของพระสงฆ์ในสังคมไทย โดยมีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาการสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ใน บริบทสังคมโลก 2. เพื่อศึกษากระบวนการสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ในสังคมไทย 3. เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบ จากการสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ในสังคมไทย

เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ การรวบรวมข้อมูล เอกสารที่เป็นแหล่งการศึกษาประกอบด้วย ประเภทสิ่งตีพิมพ์ คัมภีร์พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เอกสาร ตำรา วิชาการทางด้านพุทธศาสนา

ผลการวิจัยพบว่า

1. ผลการการศึกษาการสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ในบริบทสังคมโลก พบว่า การสื่อสารทางการเมือง ของพระสงฆ์ในบริบทสังคมโลก มุ่งศึกษาถึงการสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ใน 3 ประเทศที่มีบทบาททาง การเมืองอย่างชัดเจน ประกอบด้วย ประเทศศรีลังกา ประเทศพม่า และประเทศกัมพูชา การสื่อสารทางการเมือง ของพระสงฆ์ประเทศศรีลังกามุ่งเน้นนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาเข้าไปสงเคราะห์ประชาชนให้เกิดความสุขสันติ ในชีวิต การสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ประเทศพม่า มุ่งเน้นการมีส่วนร่วมในการปกป้องคุ้มครอง พระพุทธศาสนาให้มั่งคงยาวนาน การสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ประเทศกัมพูชา มุ่งเน้นให้เกิดความร่มเย็น ให้แก่พระศาสนา และประชาชนชาวกัมพูชา

2. ผลการศึกษากระบวนการสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ในสังคมไทย พบว่า วิธีการสื่อสารของ พระพุทธเจ้า มีหลากหลายวิธีที่ทรงใช้ ที่เรียกว่ารูปแบบวิธีการนั้น เช่น การใช้วิธีสนทนา เรียกว่าธรรมสากัจฉา การ บรรยาย การตอบปัญหา การสื่อสารเกิดจากภาษาแห่งภาพจินตนาการ สรุปกระบวนการสื่อสารทางการเมืองของ พระสงฆ์มุ่งเน้นทางด้านการใช้ภาษาให้เข้าใจง่ายทั้งวิธีการเทศน์ การบรรยาย การอบรม การเขียนหนังสือ สิ่งพิมพ์

3. ผลกระทบจากการสื่อสารทางการเมืองของพระสงฆ์ในสังคมไทย สรุปได้ว่า สิทธิการสื่อสารทาง การเมืองทางการเมืองของพระสงฆ์อาจจะไม่ชัดเจน สิทธิทางการปกครองนั้นได้รับการยอมรับมา พระวินัยหรือสิกขาบท เป็นธรรมนูญการปกครองที่พระพุทธองค์ทรงบัญญัติขึ้นใช้กับคณะสงฆ์ การสื่อสารทางการเมืองของ พระสงฆ์ต้องอยู่ในขอบเขต ที่เรียกว่าเข้าไปตักเตือนสั่งสอน ไม่เข้าข้างพรรคใดพรรคหนึ่ง ไม่ตำหนิฝ่ายค้าน ไม่ชื่นชม ฝ่ายรัฐบาล สรุปได้ว่าพระสงฆ์ควรให้ความสำคัญกับการฟื้นฟูหลัก ศีลธรรมและจริยธรรม และสนับสนุนให้สถาบัน ศาสนาเข้ามามีบทบาทในการลดความขัดแย้ง และยุติการใช้ความรุนแรง” ถึงกระนั้น เชื่อมั่นว่า ต้นทุนทางสังคม ผนวกกับศักยภาพของพระสงฆ์ จะนำไปสู่การเสริมสร้างพลังสันติสุขให้เกิดขึ้นแก่สังคมไทยในปัจจุบันและ อนาคต