หลักการและแนวคิดเกี่ยวกับนิเทศศาสตร์ในพระไตรปิฎก
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
นิเทศศาสตร์ในพระไตรปิฎก คือศาสตร์แห่งการแสดงธรรมะที่ปรากฏในคัมภีร์พระไตรปิฎก อรรถกถา เป็น ต้น หลักการและแนวคิดนี้เป็นการกล่าวถึง พุทธวิธีการเผยแผ่พระพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงคุณสมบัติของผู้เผยแผ่ จุดมุ่งหมายของการสอน หลักการสอน ลีลาการสอน วิธีการสอน และเทคนิคการสอน ที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ใน พระไตรปิฎก ซึ่งพบว่าศาสนาพุทธเป็นศาสนาที่ถือกำเนิดมานานกว่า 2600 ปี หลักคำสอนในศาสนาพุทธได้ ครอบคลุมถึงเรื่องการสื่อสารของมนุษย์ทั้งในการรับรู้ การพูด การฟัง การรับสารและการสื่อสาร การคิด และความ เชื่อ ซึ่งหลักพุทธวิธียุทธศาสตร์การสื่อสารนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานความเข้าใจตนเองและผู้อื่น สามารถนำมาประยุกต์ใช้ ได้ในการสื่อสารในยุคปัจจุบัน เป็นการสื่อสารที่ก่อให้เกิดประสิทธิภาพ ตลอดถึงการส่งเสริมวิธีการสื่อสารตามแนว พุทธจริยศาสตร์ พุทธวิธีการสื่อสารนี้เป็นดังเช่นมรรควิธีที่เป็นเหตุนำไปสู่ผล คือพุทธจิตวิทยาการสื่อสารระหว่าง บุคคลเพื่อการพ้นทุกข์
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). อรรถกถาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาอฏฐกถา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2560). อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาอฏฐกถา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหามกุฏราชวิทยาลัย, มหาวิทยาลัย. (2549). ธมฺมปทฏฐกถา ตติโย ภาโค. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหามกุฎราชวิทยาลัย.
ประพัฒน์ ศรีกูลกิจ. (2561). นิเทศศาสตร์ในพระไตรปิฎก. บริษัท โฟกัสพริ้นติ้ง จำกัด.