การรับรู้และบทบาทของพลเมืองในการพัฒนาประเทศไทย

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ศุภนัฐ เจริญสุข

บทคัดย่อ

ปัจจุบันประเทศไทยเกิดการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างจึงทำให้เกิดความต้องการคนรุ่นใหม่เข้า
มาสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ เพื่อให้สามารถรับการเปลี่ยนแปลงนั้นได้คนรุ่นใหม่หมายถึงเยาวชนที่ก้าวเข้า
มาสู่การรับหน้าที่การเป็นพลเมือง และบุคคลที่มีมุมมองความคิดที่เข้ากับยุคสมัยปัจจุบันมีการปรับตัว
เพื่อรับการเปลี่ยนแปลงได้ ซึ่งคนรุ่นใหม่ควรจะเป็นคนที่สามารถเป็นพลังหลักในการขับเคลื่อน
กิจกรรมที่สร้างประโยชน์ให้แก่สังคม คนรุ่นใหม่ก็ต้องพัฒนาตัวเองให้มีคุณภาพตามมาด้วย โดย
คุณสมบัติหลักเลยคือการรับรู้เกี่ยวกับสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงในสังคมและรู้จักบทบาทหน้าที่
ของตนเองในการสร้างประโยชน์ให้กับประเทศ บทความนี้ต้องการนำเสนอแนวทางสำหรับคนรุ่นใหม่
ที่เหมาะสมในการเปลี่ยนแปลงของสังคมและบทบาทที่คนรุ่นใหม่ควรมีเพื่อการพัฒนาประเทศ ซึ่ง
ประกอบไปด้วย เข้าใจสิทธิมีทักษะการเรียนรู้มีส่วนร่วมทางสังคม สร้างสรรค์สาธารณประโยชน์ สิ่ง
เหล่านี้เป็นบทบาทที่สำคัญในการเป็นพลเมืองที่จะขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศต่อไป

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2556). โครงสร้างทางสังคม บทบาทและนโยบายสาธารณะกับความเป็น

พลเมือง. วารสารศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. 5 (1) : 50.

ชนินทร์ วะสีนนท์และคณะ. (2555). คนรุ่นใหม่กับการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน. วารสาร

มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 6 (2), : 84.

ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2555). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง (Civic Education). กรุงเทพมหานคร:

นานมีบุคส์พับลิชั่นส์.

พงษ์เทพ สันติกุล. (2562). สิทธิมนุษยชน สิทธิพลเมือง และสิทธิทางสังคม. วารสารการเมือง การ

บริหาร และกฎหมาย. คณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา. 11 (1), 38.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2555). พลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร :

สำนักพิมพ์สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.