การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้ง สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

เอกพจน์ อุดดี
สมจิต ขอนวงค์
พระครูโสภณกิตติบัณฑิต

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วน
ร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอ
เมืองแพร่ จังหวัดแพร่ 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักอปริหานิยธรรม 7 กับการส่งเสริมวัฒนธรรม
ทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ ใน
เขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ 3) เพื่อศึกษาปัญหาอุปสรรค และข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการ
ส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมือง แบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหาร
ส่วนจังหวัดแพร่ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงผสานวิธี
ได้แก่ โดยการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจ จากแบบสอบถาม และระเบียบวิจัยเชิง
คุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ผลการวิจัยพบว่า


1) การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิก
สภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ โดยภาพรวม
อยู่ในระดับมาก (x̅ = 3.70) 2) หลักอปริหานิยธรรม 7 มีความสัมพันธ์กับการส่งเสริมวัฒนธรรมทาง
การเมืองแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่
ในเขตตำบลแม่คำมี อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์เชิงบวกอยู่ในระดับปาน
กลาง (r = .488**) 3) ปัญหาอุปสรรค ได้แก่ ประชาชนยังขาดความเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทหน้าที่ของ
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ และยังไม่มีส่วนร่วมในคณะกรรมการประจำหน่วยเลือกตั้ง
ข้อเสนอแนะ ได้แก่ จัดอบรมสัมมนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับหน้าที่ของสมาชิกสภาองค์การบริหาร
ส่วนจังหวัดแพร่ แต่งตั้งคณะกรรมการประจำชุมชนให้ตรวจสอบและติดตามตรวจสอบการเลือกตั้ง

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

บุศรา โพธิสุข. (2559). การมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่นของประชาชน : ศึกษาเฉพาะกรณี ตำบล

ช้างเผือก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. พิฆเนศวร์สาร. 12 (1) 151 : 164.

พงษ์เมธี ไชยศรีหา. (2561). แนวทางการพัฒนาวัฒนธรรมทางการเมืองประชาธิปไตยของประชาชน

ในเขตเทศบาลเมืองชุมแพ จังหวัดขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแกน. 5 (2)

243 : 262.

พระคำรณ อติภทฺโท (ทองน้อย). (2562). การบริหารจัดการเชิงเครือข่ายเศรษฐกิจชุมชนของกลุ่ม

เกษตรกรผู้ปลูกข่าตามหลักอปริหานิยธรรมในเขตเทศบาลตำบลทุ่งน้อย อำเภอโพทะเล

จังหวัดพิจิตร. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัย

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาทัศพงษ์ ชยเมธี (กลิ่นศรีสุข). (2563). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในการ

ปกครองส่วนท้องถิ่น ในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต.

บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสำราญ นนทพุทธิ (ทะศูนย์). (2558). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขต

เทศบาลตำบลร่องคำ อำเภอร่องคำ จังหวัดกาฬสินธุ์. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต

สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระอธิการวรวุฒิ สุเมโธ (มีธรรม). (2563). พฤติกรรมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทน

ราษฎร พ.ศ. 2562 ในจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ 5. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร

มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พิชิต กันยาวรรณ. (2560). การกล่อมเกลาทางการเมืองและวัฒนธรรมทางการเมืองที่ส่งผลต่อ

ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมของประชาชนในเขตพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบล ในภาค

ตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ของประเทศไทย, วารสารมนุษยศาสตรและสังคมศาสตร

มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 8 (2) 177 : 189.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2529). วัฒนธรรมทางการเมือง และการกล่อมเกลาเรียนรู้ทางการเมือง.

กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วัลลภัช สุขสวัสดิ์. (2561). การวิจัยเชิงปริมาณทางรัฐศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 2. พิษณุโลก : สำนักพิมพ์

มหาวิทยาลัยนเรศวร.