การส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองระบอบประชาธิปไตยในการเลือกตั้งของประชาชน ตำบลเวียงทอง อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ คือ ๑) เพื่อศึกษาระดับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมือง
ระบอบประชาธิปไตยในการเลือกตั้งของประชาชน ตำบลเวียงทอง อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ ๒) เพื่อ
ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักสาราณียธรรม ๖ กับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองระบอบ
ประชาธิปไตยในการเลือกตั้งของประชาชน ตำบลเวียงทอง อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ และ ๓) เพื่อ
ศึกษาปัญหา อุปสรรคและข้อเสนอแนะการปลูกฝังจิตใต้สำนึกที่ดีให้กับประชาชนและชนรุ่นหลังให้มี
ความรู้ความเข้าใจในการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองระบอบประชาธิปไตยในการเลือกตั้งของ
ประชาชน ตำบลเวียงทอง อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ การวิจัยเป็นแบบผสานวิธี ประกอบด้วยการวิจัย
เชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ซึ่งผลการวิจัยพบว่า ระดับการ
ประยุกต์หลักสาราณียธรรม ๖ กับการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองระบอบประชาธิปไตยในการ
เลือกตั้งของประชาชน ตำบลเวียงทอง อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก (X̅=
๔.๒๖, S.D. = ๐.๖๘๘) ความสัมพันธ์ระหว่างหลักสาราณียธรรม ๖ มีความสัมพันธ์ต่อการส่งเสริม
วัฒนธรรมทางการเมืองระบอบประชาธิปไตยในการเลือกตั้งของประชาชน ตำบลเวียงทอง อำเภอสูง
เม่น จังหวัดแพร่ มีความสัมพันธ์ในเชิงบวก อยู่ระดับค่อนข้างน้อย (R=.๒๒๘**) อย่างมีนัยสำคัญทาง
สถิติที่ระดับ ๐.๐๑ และปัญหาและอุปสรรคในการปลูกฝังจิตใต้สำนึกที่ดีให้กับประชาชนและชนรุ่น
หลังให้มีความรู้ความเข้าใจในการส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองระบอบประชาธิปไตยในการเลือกตั้ง
พบว่า การแสดงออกทางการเมืองซึ่งเป็นส่วนที่สามารถทำได้เป็นไปตามโอกาสที่เหมาะสม การ
แสดงออกทางการเมืองที่เด่นชัดทำให้ถูกมองว่าเป็นการเห็นต่างทางการเมือง และขาดความต่อเนื่อง
การส่งเสริมกิจกรรมที่สร้างสรรค์ทางการเมืองจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างสม่ำเสมอ ข้อเสนอแนะ
พบว่า การส่งเสริมให้มีกิจกรรมทางการเมืองอย่างสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่ควรได้รับการสนับสนุนจาก
หน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างจริงจังและต่อเนื่อง เพื่อจะได้รับข้อมูลและเสนอข้อมูลอย่างตรงเป้าหมาย
อีกทั้งการยอมรับในประเด็นการแสดงออกทางการเมืองของบุคคลอื่นเป็นสิ่งที่ควรให้การยอมรับได้ใน
สังคม
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กรมการปกครอง. (2563). สำนักทะเบียน อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่.
ก่อเกื้อ พรหมกสิกร. (2559). วัฒนธรรมทางการเมืองของพนักงานรัฐวิสาหกิจการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่ง
ประเทศไทยแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง. การค้นคว้าอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมือง. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
จรูญ สุภาพ. (2544). หลักรัฐศาสตร์ฉบับพื้นฐาน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : ไทยวัฒนาพานิช.
จันทนา สุทธิจารี. (2544). การมีส่วนร่วมของประชาชน การเมืองการปกครองไทยตามรัฐธรรมนูญ
ฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร : วี.เจ.พริ้นติ้ง.
จิรโชค (บรรพต) วีระสัย. และคณะ. (2540). รัฐศาสตร์ทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ชัยณรงค์ฤทธิ์ วาปีสิน และคณะ. (2560). แนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของสตรีให้
มากขึ้นของเทศบาลตำบลท่าพระ : กรณีศึกษาหมู่บ้านหนองโข่ย ตำบลท่าพระ อำเภอเมือง
จังหวัดขอนแก่น. มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
ทินพันธุ์ นาคะตะ. (2543). ประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพมหานคร : พิมพลักษณ์.
ทิพาพร พิมพิสุทธิ์. (2555). การกำหนดและการวิเคราะห์นโยบายสาธารณะ = Public policy
formulation and analysis. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ทิพาพร พิมพิสุทธิ์. (2541). พัฒนาการเมือง (Political development). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์
รามคำแหง.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550. (2550). ราชกิจจานุเบกษา.
วรทิพย์ มีมากและชีวินทร์ ฉายาชวลิต. (2547). หน้าที่พลเมืองในระบอบประชาธิปไตยอันมี
พระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข. กรุงเทพมหานคร : รำไทยเพรส จำกัด.
วิเชษฐ์ เทพเฉลิม และสุรพันธ์ ทับสุวรรณ. (2545). วัฒนธรรมทางการเมืองของสมาชิกรัฐสภาไทย
(พ.ศ. 2524). กรุงเทพมหานคร : คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
วิ ท ย า ก ร เ ชี ยง กู ล. ( 2 5 5 0 , 2 6 มิ ถุ น า ย น ) . ห ลั ก ก า ร ข อง ร ะ บ อ บ ป ร ะ ช า ธิ ป ไ ต ย.
https://witayakornclub.wordpress.com/2007/06/26/democratic/
สมบัติ ธ ารงธัญวงศ์. (2549). การเมืองการปกรองไทย: ยุคเผด็จการ-ยุคปฏิรูป. พิมพ์ครั้งที่ 2.
กรุงเทพมหานคร : เสมาธรรม.
............................... (2546). วัฒนธรรมทางการเมืองของคนชั้นกลางในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร :
สำนักวิจัยบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สิทธิพันธ์ พุทธหุน. (2541). ทฤษฎีการเมืองและจริยธรรม 3. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัย
รามคำแหง.
Almond. G. A., & Verba. S. (1965). The civic culture. (Boston: Little Brown.
Jarol. B. Manheim. The Politics Within. New Jersey : Prentice-Hall.
Lester W. Milbrath and M. L. Goal. (1977) . Political Participation : How and Why Do
People Get Involved in Politics. Chicago : Rand McNally College Publishing
Company.
McClosky. Herbert. (1968). “political Participation”. In International Encyclopedia of
the Social Science. Vol. 12. New York : McMillan and Free Press.
Robert. G. K . (1971). A Dictionary of Political Analysis. London : Longman.
Samuel Huntington and Jorge l. (1975) . Dominguez. Political Development: in the
handbook of the political science : Macro political theory. edited 2. Fred
Greenstein and Nelson P. Reading. Mass : Addison-Wesley.
Weiner. Myron. (1971). Political Participation : Crisis of the Political Process. In Leonard.
Binder and others. Crisis on Sequences in Political Development. Princeton:
Princeton University Press.